Dawkowanie i sposób podawania
L-walina

L-walina, aminokwas egzogenny, jest składnikiem różnych preparatów do żywienia pozajelitowego, takich jak Aminomel, Aminosteril N-Hepa 8%, Vamin 18 Electrolyte-Free oraz Vaminolact, zróżnicowanych pod względem stężenia L-waliny (od 3,6 g do 10,08 g na 1000 ml roztworu) i wskazań klinicznych. Dawkowanie zależy od preparatu, masy ciała pacjenta oraz stanu metabolicznego, z zalecanymi dawkami dobrymi i maksymalnymi dostosowanymi do katabolicznych stanów (np. Aminomel 10E: 8-10 ml/kg mc./dobę, maks. 20 ml/kg mc./dobę; Aminosteril N-Hepa 8%: maks. 18,75 ml/kg mc./dobę; Vamin 18 Electrolyte-Free: 5-14 ml/kg mc./dobę w zależności od stresu metabolicznego; Vaminolact: 15-54 ml/kg mc./dobę w zależności od wieku). Maksymalna dobowa podaż L-waliny może sięgać około 0,5 g/kg mc. (Aminomel), natomiast u pacjentów otyłych dawkę należy kalkulować na podstawie prawidłowej masy ciała. Infuzje powinny być prowadzone z uwzględnieniem maksymalnej prędkości (np. Vamin 18 Electrolyte-Free do 1000 ml/8 godz.) i odpowiedniego czasu trwania (Vaminolact: 8-24 godziny), z uwzględnieniem drogi podania (żyła centralna lub obwodowa) oraz osmolarności roztworu.

Dawkowanie L-waliny: zasady i rekomendacje kliniczne

L-walina jest aminokwasem egzogennym obecnym w różnych preparatach aminokwasowych stosowanych w żywieniu pozajelitowym. Dawkowanie L-waliny zależy od preparatu, stanu klinicznego pacjenta oraz wskazań terapeutycznych. W produktach takich jak Aminomel, Aminosteril N-Hepa, Vamin 18 Electrolyte-Free oraz Vaminolact stężenie L-waliny jest różne, co ma istotny wpływ na sposób dawkowania i podaż substancji.1 2 3 4

Dawkowanie L-waliny w preparacie Aminomel

Aminomel 10E i 12,5E zawiera odpowiednio 5,00 g i 6,25 g L-waliny na 1000 ml roztworu. Podczas ustalania dawkowania należy uwzględnić następujące parametry:5

Parametr Aminomel 10E Aminomel 12,5E
Maksymalna prędkość wlewu 1 ml/kg mc./godz.
(0,1 g aminokwasów/kg mc./godz.)
≈ 20 kropli/min. przy wadze 70 kg
0,8 ml/kg mc./godz.
(0,1 g aminokwasów/kg mc./godz.)
≈ 16 kropli/min. przy wadze 70 kg
Zalecana dawka dobowa (przy minimalnym zapotrzebowaniu na aminokwasy 0,8-1,0 g/kg mc.) 8-10 ml/kg mc. 6,4-8 ml/kg mc.
Maksymalna dawka dobowa (w stanach katabolicznych, przy zwiększeniu podaży aminokwasów do 2,0 g/kg mc.) 20 ml/kg mc. 16 ml/kg mc.

W kontekście dawkowania L-waliny, przy podaży Aminomelu 10E w dawce 10 ml/kg mc./dobę, pacjent otrzymuje około 0,5 g L-waliny/kg mc./dobę. Przy podaży Aminomelu 12,5E w dawce 8 ml/kg mc./dobę, pacjent otrzymuje około 0,5 g L-waliny/kg mc./dobę.6

Nie zaleca się przekraczania maksymalnej dobowej podaży płynów wynoszącej 40 ml/kg mc. u pacjentów dorosłych odżywianych pozajelitowo.7

Dawkowanie L-waliny w preparacie Aminosteril N-Hepa 8%

Aminosteril N-Hepa 8% zawiera 10,08 g L-waliny na 1000 ml roztworu i jest przeznaczony głównie dla pacjentów z niewydolnością wątroby. Zawiera zwiększoną ilość waliny i zmniejszoną ilość fenyloalaniny, w porównaniu do standardowych roztworów aminokwasów.8

Zalecane dawkowanie:9

  • Standardowe dawkowanie: 1,0 do 1,25 ml/kg mc./godz., co odpowiada 0,08 do 0,1 g aminokwasów/kg mc./godz.
  • Maksymalna szybkość infuzji: 1,25 ml/kg mc./godz., co odpowiada 0,1 g aminokwasów/kg mc./godz.
  • Maksymalna dawka dobowa: 1,5 g aminokwasów/kg mc., co odpowiada 18,75 ml/kg mc. (około 1300 ml na 70 kg mc.)

10

W kontekście dawkowania L-waliny, przy podaży Aminosterilu N-Hepa 8% w maksymalnej dobowej dawce 18,75 ml/kg mc., pacjent otrzymuje około 0,189 g L-waliny/kg mc./dobę.

Dawkowanie L-waliny w preparacie Vamin 18 Electrolyte-Free

Vamin 18 Electrolyte-Free zawiera 7,3 g L-waliny na 1000 ml roztworu.11

Zalecane dawkowanie zależy od zapotrzebowania na azot i stanu pacjenta:12

  • 0,10-0,15 g azotu/kg mc./dobę (brak lub niewielki stres metaboliczny i prawidłowy stan odżywienia): 5-8 ml/kg mc./dobę
  • 0,15-0,20 g azotu/kg mc./dobę (umiarkowany stres metaboliczny z niedożywieniem lub bez): 8-11 ml/kg mc./dobę
  • 0,20-0,25 g azotu/kg mc./dobę (ciężki katabolizm, np. oparzenia, sepsa, urazy): 11-14 ml/kg mc./dobę

13

U pacjentów otyłych dawkę należy obliczać w oparciu o szacowaną, prawidłową masę ciała. Maksymalna szybkość infuzji wynosi 1000 ml w ciągu 8 godzin, co odpowiada około 2 ml na minutę.14

W kontekście dawkowania L-waliny, przy podaży Vamin 18 Electrolyte-Free w dawce 14 ml/kg mc./dobę (ciężki katabolizm), pacjent otrzymuje około 0,102 g L-waliny/kg mc./dobę.

Dawkowanie L-waliny w preparacie Vaminolact

Vaminolact zawiera 3,6 g L-waliny na 1000 ml roztworu i jest przeznaczony głównie do stosowania u noworodków, niemowląt i dzieci.15

Zalecane dawkowanie zależy od wieku pacjenta:16

Grupa wiekowa Dawkowanie ml/kg mc./dobę Równoważnik aminokwasów g/kg mc./dobę Przybliżona dawka L-waliny mg/kg mc./dobę
Wcześniaki 38-54* ml/kg mc./dobę 2,5-3,5 g/kg mc./dobę 137-194 mg/kg mc./dobę
Noworodki urodzone o czasie 23-46* ml/kg mc./dobę 1,5-3,0 g/kg mc./dobę 83-166 mg/kg mc./dobę
Niemowlęta 15-38 ml/kg mc./dobę 1,0-2,5 g/kg mc./dobę 54-137 mg/kg mc./dobę
Dzieci i młodzież 15-31 ml/kg mc./dobę 1,0-2,0 g/kg mc./dobę 54-112 mg/kg mc./dobę

* U wcześniaków należy stopniowo zwiększać dawkę podczas pierwszych dni infuzji, zaczynając pierwszego dnia od dawki 23-38 ml/kg mc./dobę (1,5-2,5 g aminokwasów/kg mc./dobę) i zwiększając od drugiego dnia do 38-54 ml/kg mc./dobę (2,5-3,5 g aminokwasów/kg mc./dobę). U noworodków urodzonych o czasie również należy stopniowo zwiększać dawkę do dawki docelowej podczas pierwszych dni infuzji.17

Sposób podawania L-waliny w różnych preparatach

Drogi podania

L-walina w postaci roztworów do infuzji jest podawana drogą dożylną, przy czym w zależności od preparatu i stężenia możliwe jest podanie do żyły centralnej lub obwodowej:18 19 20

  • Aminomel przeznaczony jest do podawania w ciągłej dożylnej infuzji kroplowej przez cewnik w żyle głównej. W przypadku rozważania podania obwodowego musi być uwzględniona osmolarność danego roztworu do infuzji.
  • Aminosteril N-Hepa 8% można podawać zarówno do żyły centralnej, jak i obwodowej.
  • Vamin 18 Electrolyte-Free podaje się dożylnie, z uwzględnieniem maksymalnej szybkości infuzji.
  • Vaminolact można podawać do tej samej żyły centralnej lub obwodowej, co roztwór glukozy i (lub) emulsję tłuszczową.

Czas trwania infuzji

Czas infuzji jest istotnym parametrem w bezpiecznym podawaniu roztworów zawierających L-walinę:21

  • W przypadku Vaminolact czas trwania infuzji nie powinien być krótszy niż 8 godzin, najlepiej 12 godzin w przypadku infuzji cyklicznej lub 24 godziny w przypadku infuzji ciągłej. U noworodków i niemowląt zalecany czas ciągłej infuzji wynosi 24 godziny na dobę.
  • Vamin 18 Electrolyte-Free należy podawać powoli, z szybkością nieprzekraczającą 1000 ml w ciągu 8 godzin, co odpowiada około 2 ml na minutę.22

Sposób podania z innymi składnikami żywienia

L-walinę jako składnik roztworów aminokwasów stosuje się zazwyczaj w połączeniu z innymi składnikami żywienia pozajelitowego:23

  • Aminosteril N-Hepa 8% należy stosować jako składnik żywienia pozajelitowego w połączeniu z odpowiednimi ilościami roztworów węglowodanów, emulsji tłuszczowych, elektrolitów, witamin i pierwiastków śladowych. Optymalnie, roztwory węglowodanów i (lub) emulsje tłuszczowe należy podawać jednocześnie.
  • W przypadku Aminomelu, jeśli konieczne jest długotrwałe żywienie pozajelitowe, należy rozważyć jednoczesne podanie emulsji tłuszczowych w celu uniknięcia niedoboru niezbędnych kwasów tłuszczowych.24

Szczególne zalecenia dotyczące podawania

Podczas stosowania preparatów zawierających L-walinę należy uwzględnić następujące zalecenia szczególne:25

  • Podczas stosowania Vaminolact u noworodków i dzieci w wieku poniżej 2 lat, roztwór (w worku i zestawie do podawania) należy chronić przed światłem do momentu zakończenia podawania.
  • Szybkość infuzji musi być dostosowana z uwzględnieniem podawanej dawki, dobowej objętości podaży oraz czasu trwania infuzji.26
  • Produkty lecznicze do podawania pozajelitowego należy przed podaniem ocenić wizualnie na obecność cząstek i zmianę barwy.27
  • Każdą niezużytą część roztworu należy zniszczyć i nie stosować do dalszych domieszek.28

Dawkowanie L-waliny w specjalnych populacjach pacjentów

Dzieci i noworodki

Dawkowanie L-waliny u dzieci i noworodków wymaga szczególnej uwagi:29 30

  • W przypadku Aminomelu u dzieci zaleca się stosowanie roztworów przeznaczonych do stosowania pediatrycznego.
  • Aminosteril N-Hepa 8% – brak danych dotyczących stosowania u dzieci.31
  • Vaminolact jest dedykowany do stosowania u noworodków, niemowląt i dzieci, z dostosowaniem dawki według wieku i masy ciała.

Pacjenci otyli

U pacjentów otyłych dawkę preparatów zawierających L-walinę należy obliczać w oparciu o szacowaną, prawidłową masę ciała, a nie rzeczywistą masę ciała.32

Pacjenci z katabolicznymi stanami przemiany materii

W katabolicznych stanach przemiany materii (np. oparzenia, sepsa, urazy) podaż aminokwasów, w tym L-waliny, należy zwiększyć:33 34

  • W przypadku Aminomelu, w katabolicznych stanach przemiany materii podaż aminokwasów należy zwiększyć do 2,0 g/kg mc., mając na względzie utrzymanie równowagi płynów i właściwą podaż energii.
  • Dla Vamin 18 Electrolyte-Free w ciężkim katabolizmie zaleca się dawkę 0,20-0,25 g azotu/kg mc./dobę, co odpowiada 11-14 ml/kg mc./dobę.

Czas stosowania L-waliny

Czas stosowania preparatów zawierających L-walinę zależy od stanu klinicznego pacjenta i możliwości przejścia na żywienie dojelitowe:35 36

  • W przypadku Aminomelu czas stosowania zależy od możliwości zmiany na kompletne żywienie dojelitowe lub dietę doustną.
  • Aminosteril N-Hepa 8% można stosować tak długo, jak wymaga tego stan kliniczny pacjenta lub do czasu, gdy gospodarka aminokwasowa powróci do normy.

Monitorowanie terapii z zastosowaniem L-waliny

Podczas podawania preparatów zawierających L-walinę konieczne jest monitorowanie stanu pacjenta, w tym:37

  • Monitorowanie równowagi płynów
  • Ocena stanu klinicznego i odpowiedzi na leczenie
  • Kontrola parametrów biochemicznych
  • W przypadku długotrwałej terapii – ocena potrzeby suplementacji niezbędnych kwasów tłuszczowych

Przed podaniem produktów leczniczych do podawania pozajelitowego należy je ocenić wizualnie na obecność cząstek i zmianę barwy.38

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl