czynnik obrzękowy

Czynnik obrzękowy to substancja powodująca zwiększoną przepuszczalność naczyń krwionośnych, co skutkuje przesiękiem płynu do przestrzeni pozanaczyniowej i powstawaniem obrzęków. W kontekście medycznym termin ten może odnosić się do różnych mediatorów zapalnych, cytokin, toksyn bakteryjnych lub innych substancji biologicznie czynnych.

Wśród najważniejszych czynników obrzękowych wyróżnia się: histaminę, bradykininę, prostaglandyny, leukotrieny, składniki dopełniacza (szczególnie C3a i C5a), czynnik aktywujący płytki (PAF) oraz cytokiny prozapalne (IL-1, TNF-α). Czynniki te działają poprzez rozluźnienie połączeń między komórkami śródbłonka naczyniowego lub bezpośrednią aktywację receptorów na powierzchni tych komórek.

W patofizjologii chorób zapalnych, alergicznych i autoimmunologicznych, czynniki obrzękowe odgrywają kluczową rolę w powstawaniu charakterystycznych objawów klinicznych. Ich działanie jest istotne w rozwoju obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej, obrzęku płuc czy mózgu. Neutralizacja działania czynników obrzękowych stanowi ważny cel terapeutyczny w leczeniu wielu stanów patologicznych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl