zaburzenie jednogenowe

Zaburzenie jednogenowe to choroba genetyczna spowodowana mutacją lub nieprawidłowością w pojedynczym genie. Choroby te charakteryzują się dziedziczeniem zgodnym z prawami Mendla i mogą być przekazywane w sposób autosomalny dominujący, autosomalny recesywny, sprzężony z chromosomem X dominujący lub recesywny.

Do najczęstszych zaburzeń jednogenowych należą mukowiscydoza, choroba Huntingtona, dystrofia mięśniowa Duchenne’a, anemia sierpowata oraz hemofilia. Diagnostyka opiera się głównie na badaniach molekularnych, w tym sekwencjonowaniu DNA, które pozwalają na identyfikację konkretnej mutacji genetycznej.

Terapie zaburzeń jednogenowych obejmują leczenie objawowe, terapię genową oraz zaawansowane metody edycji genomu (np. CRISPR-Cas9). Coraz większe znaczenie zyskuje również diagnostyka preimplantacyjna i prenatalna, umożliwiająca wczesną identyfikację chorób genetycznych przed urodzeniem dziecka.

W praktyce klinicznej kluczowe znaczenie ma poradnictwo genetyczne dla rodzin obciążonych ryzykiem wystąpienia zaburzeń jednogenowych, które pomaga w zrozumieniu ryzyka przekazania choroby potomstwu oraz dostępnych opcji profilaktycznych i terapeutycznych.

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl