wakuolizacja wątrobowo-komórkowa

Wakuolizacja wątrobowo-komórkowa to proces patologiczny charakteryzujący się powstawaniem wakuoli (pęcherzyków) w cytoplazmie hepatocytów. Zjawisko to jest widoczne w badaniu histopatologicznym wątroby i może wskazywać na różnorodne uszkodzenia komórek wątrobowych.

Wakuolizacja może mieć charakter mikropęcherzykowy lub makropęcherzykowy, zależnie od wielkości wakuoli. Mikropęcherzykowa wakuolizacja występuje często w stłuszczeniu alkoholowym, toksycznym uszkodzeniu wątroby czy w chorobach metabolicznych. Makropęcherzykowa wakuolizacja jest typowa dla niealkoholowej stłuszczeniowej choroby wątroby (NAFLD), otyłości czy cukrzycy.

Przyczyną powstawania wakuoli może być gromadzenie się lipidów (stłuszczenie), glikogenu (choroba spichrzania glikogenu), wody (obrzęk komórkowy) lub innych substancji w cytoplazmie hepatocytów. Mechanizmy prowadzące do wakuolizacji obejmują zaburzenia metaboliczne, toksyczne uszkodzenie komórek, niedotlenienie czy dysfunkcję mitochondriów.

Rozpoznanie typu wakuolizacji i jej nasilenia ma istotne znaczenie diagnostyczne i prognostyczne. W diagnostyce różnicowej pomocne są specjalne barwienia histochemiczne, które pozwalają na identyfikację zawartości wakuoli. Nasilona wakuolizacja może prowadzić do upośledzenia funkcji hepatocytów i postępującego uszkodzenia wątroby.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl