dawka ondansetronu
Ondansetron jest lekiem przeciwwymiotnym z grupy antagonistów receptora serotoninowego 5-HT3, stosowanym głównie w zapobieganiu i leczeniu nudności i wymiotów wywołanych chemioterapią, radioterapią oraz w okresie pooperacyjnym.
Standardowa dawka ondansetronu u dorosłych w profilaktyce nudności i wymiotów związanych z chemioterapią wynosi 8-32 mg doustnie lub 8-16 mg dożylnie, w zależności od potencjału emetogennego leczenia. W przypadku nudności i wymiotów pooperacyjnych zazwyczaj stosuje się 4-8 mg dożylnie lub doustnie. Dawkowanie należy dostosować do indywidualnych potrzeb pacjenta.
U dzieci dawkowanie ondansetronu zależy od wieku i masy ciała. W profilaktyce nudności i wymiotów związanych z chemioterapią typowa dawka wynosi 5 mg/m² powierzchni ciała dożylnie, a następnie może być podawany doustnie. U pacjentów pediatrycznych powyżej 4 lat dawka doustna wynosi zwykle 4 mg co 8 godzin.
U pacjentów z niewydolnością wątroby maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 8 mg. Dla pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) nie są wymagane modyfikacje dawkowania, jednak zaleca się ostrożność szczególnie przy podawaniu dożylnym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zofran Zydis 8 mg
Zofran Zydis, dostępny w formie liofilizatu doustnego, a także w postaciach parenteralnej i doodbytniczej, umożliwia indywidualizację drogi podania i dawkowania w zależności od potrzeb klinicznych pacjenta. W terapii przeciwwymiotnej podczas chemioterapii o średnim potencjale emetogennym lub radioterapii, zalecana dawka doustna wynosi 8 mg podana 1-2 godziny przed zabiegiem, powtarzana po 12 godzinach, a następnie kontynuowana przez 2-5 dni w dawce 8 mg dwa razy na dobę. W przypadku chemioterapii o silnym potencjale emetogennym, np. dużych dawek cisplatyny, ondansetron podaje się dożylnie, domięśniowo lub doodbytniczo, a następnie doustnie w dawce 8 mg dwa razy na dobę przez 2-5 dni. U dzieci dawkowanie ustala się na podstawie powierzchni ciała (5 mg/m² dożylnie, max 8 mg) lub masy ciała (0,15 mg/kg dożylnie, max 8 mg), z całkowitą dawką do 32 mg na dobę, kontynuując leczenie doustne po 12 godzinach od podania dożylnego.
chemioterapia o średnim działaniu wymiotnym, cisplatyna, dawka ondansetronu, działanie wymiotne cytostatyków, infuzja dożylna, klirens ondansetronu, liofilizat doustny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności i wymioty opóźnione, nudności i wymioty pooperacyjne, nudności i wymioty wywołane chemioterapią, okres półtrwania, ondansetron doustny, ondansetron dożylny, pole powierzchni ciała, PONV, potencjał emetogenny, promieniowanie jonizujące, radioterapia wywołująca wymioty, roztwór chlorku sodu, terapia przeciwnowotworowa, terapia przeciwwymiotna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Zofran 2 mg/ml
Ondansetron, substancja czynna preparatu Zofran (2 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście zdolności psychomotorycznych pacjentów. Badania psychomotoryczne nie wykazały upośledzenia funkcji ani sedacji po podaniu leku, co jest istotne dla pacjentów prowadzących pojazdy lub obsługujących maszyny. Preparat podawany jest dożylnie lub domięśniowo, zwykle w warunkach szpitalnych lub ambulatoryjnych, a dawki dostępne to 4 mg ondansetronu w 2 ml roztworu lub 8 mg w 4 ml roztworu. Lekarz powinien uwzględnić te informacje przy wyborze terapii, szczególnie u pacjentów wymagających zachowania pełnej sprawności psychomotorycznej.
charakterystyka produktu leczniczego, dawka ondansetronu, dawkowanie ondansetronu, farmakoterapia, funkcja psychomotoryczna, lek przeciwwymiotny, nudności i wymioty, ondansetron, podanie dożylne i domięśniowe, roztwór do wstrzykiwań, sedacja, test psychomotoryczny, warunki szpitalne i ambulatoryjne, Zofran