sztywny paluch
Wskazanie

Sztywny paluch (hallux rigidus) to schorzenie polegające na ograniczeniu ruchomości stawu śródstopno-paliczkowego palucha, najczęściej spowodowane rozwojem zmian zwyrodnieniowych. Choroba ta charakteryzuje się bólem i sztywnością, szczególnie widoczną podczas odwodzenia i przywodzenia palucha. Z czasem dochodzi do postępującej degradacji chrząstki stawowej, tworzenia się osteofitów i ostatecznie zesztywnienia stawu.

Leczenie sztywnego palucha zależy od stopnia zaawansowania zmian. W początkowym stadium choroby stosuje się leczenie zachowawcze obejmujące niesteroidowe leki przeciwzapalne jak Ibuprom, Nurofen, Metindol czy Dicloberl. Miejscowo można aplikować maści przeciwzapalne (Voltaren Max, Diklofenak Żel) oraz stosować fizykoterapię. Istotne jest stosowanie odpowiedniego obuwia z wkładkami ortopedycznymi, które odciążają staw i redukują ból.

W zaawansowanych przypadkach, gdy leczenie zachowawcze nie przynosi poprawy, konieczne jest leczenie operacyjne. W zależności od stopnia zaawansowania zmian wykonuje się zabiegi typu cheilektomia (usunięcie osteofitów), osteotomie (przecięcia kości w celu zmiany jej ustawienia) lub artrodezę (zesztywnienie stawu). W niektórych przypadkach rozważa się również endoprotezoplastykę stawu.

Największą trudnością w leczeniu sztywnego palucha jest postępujący charakter schorzenia oraz fakt, że zmiany zwyrodnieniowe są nieodwracalne. Pacjenci często zgłaszają się do lekarza w zaawansowanym stadium choroby, co ogranicza możliwości terapeutyczne. Wyzwaniem jest również zachowanie funkcjonalności stopy po zabiegach operacyjnych, szczególnie artrodezie, która choć eliminuje ból, powoduje trwałe ograniczenie ruchomości palucha. Dodatkowo, nawet po skutecznym leczeniu konieczna jest modyfikacja stylu życia i aktywności fizycznej pacjenta.