wyrośla kostne
Wskazanie

Wyrośla kostne, zwane również osteofitami, to nieprawidłowe narosty kostne, które tworzą się najczęściej wokół stawów lub na kręgosłupie. Powstają głównie w przebiegu chorób zwyrodnieniowych stawów, jako efekt długotrwałego procesu naprawczego organizmu w odpowiedzi na uszkodzenie chrząstki stawowej. Wyrośla kostne mogą również powstawać w wyniku przewlekłych urazów, stanów zapalnych kości lub w przebiegu chorób metabolicznych kości.

Objawy wynikające z obecności wyrośli kostnych są zróżnicowane i zależą od ich lokalizacji. Najczęściej pacjenci zgłaszają ból, ograniczenie ruchomości stawu, uczucie sztywności oraz trzeszczenia podczas ruchu. W przypadku ucisku na struktury nerwowe mogą pojawić się objawy neurologiczne, takie jak drętwienie, mrowienie czy osłabienie siły mięśniowej. Diagnostyka obejmuje badanie fizykalne, obrazowanie radiologiczne (RTG, TK, MRI) oraz badania laboratoryjne wykluczające inne przyczyny dolegliwości.

W leczeniu wyrośli kostnych stosuje się przede wszystkim leki przeciwbólowe i przeciwzapalne. Najczęściej używane są niesteroidowe leki przeciwzapalne, takie jak Ibuprom, Nurofen, Diclac, Diclofenak czy Meloxicam. W cięższych przypadkach stosuje się iniekcje dostawowe kortykosteroidów (Depo-Medrol, Diprophos) lub kwasu hialuronowego (Hyalgan, Synvisc). Zaleca się również fizjoterapię, która pomaga utrzymać funkcję stawu i wzmocnić okoliczne mięśnie.

Największą trudnością w leczeniu pacjentów z wyroślami kostnymi jest fakt, że proces zwyrodnieniowy prowadzący do ich powstawania jest nieodwracalny, a dostępne metody leczenia mają charakter głównie objawowy. Długotrwałe stosowanie NLPZ wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, nerek i układu sercowo-naczyniowego. Ponadto, w zaawansowanych przypadkach, gdy wyrośla powodują znaczne upośledzenie funkcji stawu lub ucisk na struktury nerwowe, może być konieczne leczenie operacyjne, które również niesie ze sobą ryzyko powikłań i nie zawsze przynosi oczekiwane rezultaty.