preparaty parenteralne
Preparaty parenteralne to sterylne postaci leków przeznaczone do podawania drogą pozajelitową, z pominięciem przewodu pokarmowego. Obejmują one roztwory, zawiesiny i emulsje podawane najczęściej drogą iniekcji (dożylnej, domięśniowej, podskórnej) lub infuzji.
Produkcja preparatów parenteralnych podlega rygorystycznym wymogom jakościowym, gdyż wprowadzane są bezpośrednio do tkanek lub układu krążenia. Muszą spełniać szereg wymagań, w tym być sterylne, apirogenne, izotonicznie, izohydrycznie i izojoniczne z płynami ustrojowymi oraz pozbawione zanieczyszczeń mechanicznych.
Do najczęściej stosowanych preparatów parenteralnych należą płyny infuzyjne (np. 0,9% NaCl, roztwory glukozy), preparaty odżywcze (aminokwasy, emulsje tłuszczowe), koncentraty elektrolitów, leki przeciwbólowe, antybiotyki, cytostatyki oraz hormony. W warunkach szpitalnych niektóre z nich mogą być przygotowywane w aptekach szpitalnych w postaci mieszanin do żywienia pozajelitowego.
Bezpieczeństwo stosowania preparatów parenteralnych zależy od właściwego przechowywania, przygotowania i podania, a także od przestrzegania zasad aseptyki. Nieprawidłowe obchodzenie się z tymi lekami może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zakażenia, zatory czy reakcje alergiczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Heparyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Heparyna, stosowana w różnych formach farmaceutycznych, wymaga ostrożności podczas terapii u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Preparaty miejscowe, takie jak żel Aescin (50 j.m. heparyny/g) oraz Contractubex (50 IU heparyny sodowej/g), powinny być stosowane ograniczenie czasowo (maksymalnie 3 tygodnie) i powierzchniowo, z wykluczeniem aplikacji na obszar klatki piersiowej u kobiet karmiących. Preparaty parenteralne, np. Betafact zawierający heparynę jako substancję pomocniczą, powinny być stosowane wyłącznie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, ze względu na brak szczegółowych badań dotyczących wpływu na reprodukcję i rozwój płodu.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Everolimus Synthon 10 mg
Everolimus Genthon to lek dostępny w formie tabletek o dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg, zawierających odpowiednio 2,5 mg, 5 mg i 10 mg ewerolimusu jako substancji czynnej. Tabletki mają owalny, obustronnie wypukły kształt i różnią się wymiarami oraz oznaczeniami w zależności od dawki: 2,5 mg (ok. 10×5 mm, oznaczenie E9VS/2.5), 5 mg (ok. 13×6 mm, oznaczenie E9VS 5) oraz 10 mg (ok. 16×8 mm, oznaczenie E9VS 10). Substancje pomocnicze obejmują m.in. butylohydroksytoluen (E321), hypromelozę (E464), laktozę i laktozę jednowodną, krospowidon (E1202) oraz magnezu stearynian (E470b). Zawartość laktozy jest istotna klinicznie i wynosi odpowiednio 74,3 mg, 148,5 mg i 297,0 mg na tabletkę w zależności od dawki. Lek pakowany jest w blistry OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, dostępne w różnych wielkościach opakowań, które mogą się różnić dostępnością na rynku.
antyoksydant, blister farmaceutyczny, butylohydroksytoluen, ewerolimus, hypromeloza, immunosupresja, krospowidon, laktoza, laktoza jednowodna, lek przeciwnowotworowy, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, preparaty parenteralne, rozpad tabletki, środek wiążący, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja smarująca, wypełniacz farmaceutyczny - Leksykon substancji czynnych
Kwas traneksamowy – Przeciwwskazania stosowania
Kwas traneksamowy, dostępny w preparatach takich jak Exacyl, Tranexamic Acid Accord, Baxter, Sunho oraz Tillomed, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Należą do nich nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze, ostra zakrzepica żył lub tętnic, a także ciężkie zaburzenia czynności nerek ze względu na ryzyko kumulacji leku. Szczególną uwagę należy zwrócić na preparat Tranexamic Acid Tillomed, który rozszerza przeciwwskazania o zakrzepicę żylną lub tętniczą w wywiadzie oraz specyficzne formy ostrej choroby zakrzepowo-zatorowej, takie jak zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna i zakrzepica żył mózgowych. Ponadto, kwas traneksamowy jest przeciwwskazany u pacjentów z drgawkami w wywiadzie ze względu na potencjalne działanie prokonwulsyjne oraz w przypadku stanów fibrynolitycznych wtórnych do koagulopatii ze zużycia czynników krzepnięcia, z wyjątkiem sytuacji, gdy dominuje aktywacja układu fibrynolitycznego z ostrymi ciężkimi krwawieniami (z wyjątkiem preparatu Tillomed, który nie przewiduje wyjątków).
Preparaty w formie roztworu do wstrzykiwań (Exacyl, Accord, Baxter, Sunho) mają dodatkowe przeciwwskazania dotyczące dróg podania – zabronione są wstrzyknięcia dooponowe, dokomorowe oraz podania domózgowe ze względu na ryzyko obrzęku mózgu i drgawek. Preparaty doustne (Exacyl 500 mg, Tillomed 500 mg, Exacyl 1 g/10 ml) nie posiadają takich ograniczeń. Wydalanie kwasu traneksamowego odbywa się głównie przez nerki w postaci niezmienionej, co wymaga ostrożności u pacjentów z niewydolnością nerek. W praktyce klinicznej konieczna jest szczegółowa analiza wywiadu i stanu klinicznego pacjenta, aby uniknąć powikłań związanych z mechanizmem działania leku jako inhibitora fibrynolizy oraz jego potencjalnym działaniem prozakrzepowym i neurotoksycznym.
drgawki, inhibitor fibrynolizy, koagulopatia, koagulopatia ze zużycia, kwas traneksamowy, napad padaczkowy, obrzęk mózgu, ostra zakrzepica, podanie domózgowe, preparaty parenteralne, stan fibrynolityczny, układ fibrynolityczny, zaburzenia czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żył mózgowych, zakrzepica żylna, zatorowość płucna