przewlekła dializa
Przewlekła dializa to procedura medyczna stosowana w terapii pacjentów z zaawansowaną niewydolnością nerek (stadium 5 przewlekłej choroby nerek), kiedy nerki nie są w stanie wystarczająco filtrować krwi. Leczenie polega na długotrwałym, regularnym oczyszczaniu krwi pacjenta z toksyn, wyrównywaniu zaburzeń elektrolitowych oraz usuwaniu nadmiaru płynów.
Wyróżnia się dwie główne metody przewlekłej dializy: hemodializę oraz dializę otrzewnową. Hemodializa wykonywana jest zwykle 3 razy w tygodniu w ośrodkach dializ, przy użyciu specjalistycznego urządzenia (dializatora), który pełni funkcję sztucznej nerki. Dializa otrzewnowa wykorzystuje otrzewną pacjenta jako naturalną błonę filtracyjną i może być prowadzona w warunkach domowych.
Przewlekła dializa, choć ratuje życie, wiąże się z licznymi powikłaniami, takimi jak zwiększone ryzyko infekcji, niedokrwistość, zaburzenia gospodarki wapniowo-fosforanowej, amyloidoza dializacyjna czy przyspieszona miażdżyca. Pacjenci wymagają regularnego monitorowania parametrów biochemicznych, stanu nawodnienia oraz dostępu naczyniowego (przetoki tętniczo-żylnej lub cewnika).
Terapia dializacyjna jest pomostem do przeszczepienia nerki, które stanowi optymalną metodę leczenia nerkozastępczego. Jednak wielu pacjentów pozostaje na przewlekłej dializie przez lata z powodu braku dawców lub przeciwwskazań do transplantacji. Współczesne techniki dializacyjne pozwalają na coraz lepszą jakość życia i wydłużenie przeżycia pacjentów z krańcową niewydolnością nerek.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ranigast Fast 150 mg
Ranigast Fast, zawierający 150 mg ranitydyny w formie tabletek musujących, stosowany jest u dorosłych i młodzieży powyżej 16 roku życia w dawce 150 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 300 mg (2 tabletki) w przypadku konieczności intensywniejszego leczenia. U pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <50 ml/min) dawka dobowa powinna być ograniczona do 150 mg ze względu na zmniejszone wydalanie leku i ryzyko kumulacji. U chorych dializowanych ranitydynę podaje się w dawce 150 mg bezpośrednio po każdej sesji dializy. Lek jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży poniżej 16 lat. Preparat wymaga rozpuszczenia tabletki w około 100-125 ml wody i natychmiastowego spożycia po całkowitym rozpuszczeniu.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ranigast 150 mg
Ranigast (ranitydyna) w dawce 150 mg w tabletkach powlekanych stosuje się w różnych schorzeniach gastrologicznych z dostosowaniem dawkowania do wskazań klinicznych. W chorobie wrzodowej dwunastnicy i żołądka standardowa dawka to 150 mg dwa razy na dobę lub 300 mg jednorazowo przed snem przez 4-8 tygodni. W przypadku owrzodzeń związanych z NLPZ zaleca się 150 mg dwa razy na dobę lub 300 mg na noc przez 8-12 tygodni, a w profilaktyce owrzodzeń podczas terapii NLPZ stosuje się 150 mg dwa razy na dobę. W terapii skojarzonej z zakażeniem Helicobacter pylori ranitydynę podaje się w dawce 150 mg dwa razy na dobę lub 300 mg na noc wraz z amoksycyliną 750 mg i metronidazolem 500 mg, obydwa trzy razy dziennie przez 2 tygodnie, po czym kontynuuje się monoterapię ranitydyną przez kolejne 2 tygodnie. W refluksowym zapaleniu przełyku stosuje się 150 mg dwa razy na dobę lub 300 mg na noc przez 8-12 tygodni, z możliwością zwiększenia dawki do 150 mg cztery razy na dobę w cięższych przypadkach.
amoksycylina, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, dolegliwość dyspeptyczna, Helicobacter pylori, hemodializa, klirens kreatyniny, metronidazol, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, NLPZ, owrzodzenie dwunastnicy, przewlekła dializa, ranitydyna, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, terapia podtrzymująca, terapia skojarzona, zachłyśnięcie treścią żołądkową, zapalenie przełyku, zespół Mendelsona, znieczulenie, znieczulenie ogólne