niezakaźne zapalenie błony naczyniowej oka
Niezakaźne zapalenie błony naczyniowej oka to grupa chorób charakteryzująca się zapaleniem błony naczyniowej oka, które nie jest wywołane przez patogeny, takie jak bakterie, wirusy czy grzyby. Zapalenie to może obejmować tęczówkę (zapalenie tęczówki), ciało rzęskowe (zapalenie ciała rzęskowego) lub naczyniówkę (zapalenie naczyniówki), a często dotyka kilku struktur jednocześnie.
Etiologia niezakaźnego zapalenia błony naczyniowej często wiąże się z chorobami autoimmunologicznymi, takimi jak zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, choroba Behçeta, sarkoidoza czy toczeń rumieniowaty układowy. W niektórych przypadkach może być związane z urazem oka, reakcją na leki lub stanowić manifestację zespołów paraneoplastycznych.
Objawy kliniczne obejmują zaczerwienienie oka, ból, światłowstręt, zaburzenia widzenia oraz męty w ciele szklistym. Diagnostyka opiera się na badaniu lampą szczelinową, angiografii fluoresceinowej, OCT oraz badaniach laboratoryjnych w celu wykluczenia infekcji i identyfikacji choroby podstawowej.
Leczenie niezakaźnego zapalenia błony naczyniowej oka koncentruje się na kontroli procesu zapalnego przy użyciu kortykosteroidów (miejscowych, okołogałkowych lub ogólnoustrojowych), leków immunosupresyjnych (metotreksatu, azatiopryny, cyklosporyny) oraz w cięższych przypadkach leków biologicznych. Kluczowe jest także leczenie choroby podstawowej, jeśli zapalenie ma charakter wtórny.
Niezakaźne zapalenie błony naczyniowej oka wymaga regularnego monitorowania ze względu na ryzyko powikłań, takich jak jaskra, zaćma, obrzęk plamki żółtej czy odwarstwienie siatkówki. Długoterminowe rokowanie zależy od lokalizacji zapalenia, częstości nawrotów, odpowiedzi na leczenie oraz występowania powikłań.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Iluvien 190 mcg
ILUVIEN to implant do ciała szklistego zawierający 190 µg fluocynolonu acetonidu, stosowany w leczeniu cukrzycowego obrzęku plamki żółtej (DMO) oraz niezakaźnego zapalenia tylnego odcinka błony naczyniowej oka. W badaniach klinicznych FAME (768 pacjentów) najczęstszymi działaniami niepożądanymi były zaćma (około 82% u pacjentów z naturalną soczewką), operacje zaćmy (80% wymagało zabiegu do 3 lat), oraz wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego (IOP) – 38,4% wymagało leków obniżających IOP, a 4,8% zabiegów chirurgicznych (trabekuloplastyka, trabekulektomia, endocykloablacja). W badaniach PSV-FAI-001 i PSV-FAI-005 obserwowano podobne profile bezpieczeństwa, z częstością IOP > 25 mmHg do 24,1% i 21,8% odpowiednio, oraz koniecznością stosowania leków obniżających IOP u 42,5% i 50,5% pacjentów. Długotrwałe bezpieczeństwo implantu niebiodegradowalnego pozostaje nieznane, a ryzyko powikłań rośnie przy wielokrotnych implantacjach.
atrofia nerwu wzrokowego, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzycowy obrzęk plamki żółtej, fluocynolon acetonid, hipotonia, implant do ciałka szklistego, jaskra, krwawienie do ciałka szklistego, krwawienie do tarczy nerwu wzrokowego, krwawienie spojówkowe, makulopatia, neowaskularyzacja tęczówki, niezakaźne zapalenie błony naczyniowej oka, odklejenie ciałka szklistego, odwarstwienie naczyniówki, odwarstwienie siatkówki, trabekulektomia, witrektomia, zaćma, zaćma podtorebkowa, zamazane widzenie, zamknięcie naczyń siatkówki, zwłóknienie plamki żółtej - Leksykon substancji czynnych
Fluocynolon acetonid – Dawkowanie i sposób podawania
Fluocynolon acetonid jest syntetycznym kortykosteroidem stosowanym miejscowo w dermatologii oraz okulistyce. W postaci maści (Flucinar 0,25 mg/g oraz Flucinar N 0,25 mg + 5 mg/g neomycyny siarczanu) zaleca się aplikację cienkiej warstwy 1-2 razy na dobę na zmienione chorobowo obszary skóry, nie dłużej niż 2 tygodnie, a na skórę twarzy maksymalnie 1 tydzień. Maksymalna ilość zużytej maści nie powinna przekraczać 15 g tygodniowo. U dzieci powyżej 2 lat stosowanie ogranicza się do jednorazowej aplikacji na niewielką powierzchnię, z wykluczeniem skóry twarzy, natomiast u dzieci poniżej 2 lat preparaty są przeciwwskazane. Stosowanie pod opatrunkiem okluzyjnym jest dozwolone jedynie w leczeniu łuszczycy preparatem Flucinar, z codzienną zmianą opatrunku, natomiast preparat Flucinar N nie powinien być stosowany pod okluzją. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby należy unikać długotrwałego stosowania i aplikacji na duże powierzchnie skóry ze względu na ryzyko kumulacji substancji czynnych.
absorpcja systemowa, cukrzycowy obrzęk plamki żółtej, dysfagia, działanie niepożądane, fluocynolon acetonid, fotokoagulacja laserowa, grubość siatkówki, implant do ciałka szklistego, kortykosteroid miejscowy, leczenie dermatologiczne, łuszczyca, neomycyny siarczan, niezakaźne zapalenie błony naczyniowej oka, opatrunek okluzyjny, wskazanie kliniczne, wstrzyknięcie do ciałka szklistego, wywiad medyczny, wziernik powiekowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie tylnego odcinka błony naczyniowej, znieczulenie miejscowe