środki zobojętniające

Środki zobojętniające to grupa leków stosowanych w celu neutralizacji kwasu solnego w żołądku, co prowadzi do podwyższenia pH treści żołądkowej. Ich działanie opiera się na reakcjach chemicznych, w wyniku których następuje zobojętnienie kwasu solnego wydzielanego przez komórki okładzinowe żołądka.

Najczęściej stosowane substancje zobojętniające to węglan wapnia, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu oraz związki zawierające sód. Leki te znajdują zastosowanie w leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, refluksu żołądkowo-przełykowego, zapalenia przełyku, dyspepsji oraz innych stanów związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego.

Działania niepożądane środków zobojętniających zależą od ich składu. Preparaty zawierające glin mogą powodować zaparcia, związki magnezu – biegunkę, a preparaty z wapniem mogą prowadzić do hiperkalcemii. Długotrwałe stosowanie środków zobojętniających zawierających sód może być przeciwwskazane u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, niewydolnością serca czy niewydolnością nerek.

W praktyce klinicznej środki zobojętniające są często stosowane jako leki pierwszego rzutu w doraźnym leczeniu zgagi oraz w terapii wspomagającej leczenie inhibitorami pompy protonowej czy antagonistami receptora H₂. Ze względu na krótki czas działania, konieczne jest ich częste podawanie, co może stanowić wadę w porównaniu do nowszych leków hamujących wydzielanie kwasu solnego.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Arechin 250 mg

Chlorochina wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania chlorochiny z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak amiodaron (przeciwwskazane), leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki antypsychotyczne oraz makrolidy (np. azytromycyna), ze względu na wysokie ryzyko groźnych zaburzeń rytmu komorowego. Chlorochina podwyższa stężenia digoksyny i cyklosporyny, co wymaga monitorowania ich poziomów i ewentualnej korekty dawek. Ponadto, interakcja z ludzką szczepionką przeciw wściekliźnie podawaną śródskórnie może obniżać odpowiedź immunologiczną, dlatego szczepienie powinno być wykonane przed rozpoczęciem terapii chlorochiną.
amiodaron, arytmia komorowa, azytromycyna, chlorochina, cyklosporyna, cymetydyna, digoksyna, drgawki, elektrokardiografia, halofantryna, hepatotoksyczność, interakcja lekowa, komorowe zaburzenia rytmu serca, leczenie przeciwpasożytnicze, leki antypsychotyczne, leki cholinergiczne, leki przeciwarytmiczne, makrolidy, meflochina, miastenia, odpowiedź immunologiczna, penicylamina, prazykwantel, środki zobojętniające, szczepionka przeciw wściekliźnie, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia hematologiczne
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Zofran 2 mg/ml

Ondansetron, dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań 2 mg/ml (Zofran), wykazuje zróżnicowane właściwości farmakokinetyczne zależne od drogi podania, wieku pacjenta oraz funkcji narządów. Po podaniu doustnym dawki 8 mg maksymalne stężenie w osoczu wynosi około 30 ng/ml i osiągane jest po 1,5 godziny, z nieliniową zależnością stężenia od dawki powyżej 8 mg. Po podaniu dożylnym 4 mg Cmax wynosi 65 ng/ml, a po domięśniowym 25 ng/ml po 10 minutach. Podanie doodbytnicze skutkuje Cmax 20-30 ng/ml po 6 godzinach, z biodostępnością około 60%. Objętość dystrybucji wynosi około 140 l, a wiązanie z białkami surowicy to 70-76%. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z mniej niż 5% dawki wydalanej z moczem w formie niezmienionej. Okres półtrwania wynosi około 3 godziny po podaniu doustnym, domięśniowym i dożylnym, natomiast po podaniu doodbytniczym wydłuża się do około 6 godzin.
biodostępność, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, dystrybucja leku, efekt pierwszego przejścia, ekspozycja AUC, enzym CYP2D6, klirens, klirens kreatyniny, metabolizm i eliminacja, metabolizm wątrobowy, nudności i wymioty, objętość dystrybucji, odstęp QTcF, okres półtrwania, ondansetron, podanie domięśniowe, podanie doodbytnicze, podanie doustne, podanie dożylne, przewód pokarmowy, roztwór do wstrzykiwań, ścieżki metaboliczne, środki zobojętniające, stężenie leku w osoczu, wiązanie z białkami surowicy, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenia czynności nerek
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Zofran 4 mg

Ondansetron wykazuje zróżnicowane parametry farmakokinetyczne zależne od drogi podania oraz grupy pacjentów. Po podaniu doustnym dawki 8 mg osiąga maksymalne stężenie (Cmax) około 30 ng/ml w 1,5 godziny, z okresem półtrwania (T1/2) około 3 godzin i biodostępnością zależną od dawki, częściowo modyfikowaną przez efekt pierwszego przejścia wątrobowego. Podanie dożylne 4 mg skutkuje Cmax 65 ng/ml w 5 minut, a podanie domięśniowe 25 ng/ml w 10 minut, przy podobnym ogólnoustrojowym narażeniu. Doodbytnicze podanie czopka zapewnia Cmax 20-30 ng/ml po 6 godzinach, z wydłużonym T1/2 do 6 godzin i biodostępnością 60%. U dzieci, zwłaszcza niemowląt 1-4 miesiące, obserwuje się wydłużony okres półtrwania do 6,7 godziny oraz większą objętość dystrybucji, co wiąże się z większą zawartością wody w organizmie. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby klirens jest znacznie obniżony, a T1/2 wydłużony do 15-32 godzin, przy jednoczesnym wzroście biodostępności doustnej do 100%. W przypadku umiarkowanych zaburzeń nerek okres półtrwania wydłuża się nieznacznie do 5,4 godziny, natomiast u pacjentów dializowanych farmakokinetyka pozostaje zasadniczo niezmieniona.
biodostępność leku, efekt pierwszego przejścia, enzym CYP2D6, farmakokinetyka leku, faza eliminacji, klirens kreatyniny, klirens objętościowy, metabolizm wątrobowy, niewydolność wątroby, nudności i wymioty po chemioterapii, objętość dystrybucji, odstęp QTcF, okres półtrwania leku, ondansetron, parametry farmakokinetyczne, podanie domięśniowe, podanie doodbytnicze, podanie dożylne, przewlekła dializa, środki zobojętniające, stężenie leku w osoczu, szlak metaboliczny, wiązanie z białkami surowicy, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby

środki zobojętniające

Powiązane wpisy

Interakcje leku – Arechin 250 mg

Właściwości farmakokinetyczne – Zofran 2 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne – Zofran 4 mg