zapalenie skóry z wypryskiem
Wskazanie

Zapalenie skóry z wypryskiem (łac. dermatitis cum eczema) to przewlekła choroba zapalna skóry charakteryzująca się występowaniem swędzących, rumieniowych zmian skórnych z obecnością grudek, pęcherzyków i nadżerek, które w fazie przewlekłej prowadzą do lichenifikacji i złuszczania naskórka. Zapalenie to może mieć podłoże atopowe, alergiczne kontaktowe lub wynikać z czynników drażniących.

W leczeniu miejscowym stosuje się głównie kortykosteroidy o różnej sile działania, w zależności od nasilenia zmian i lokalizacji. Wśród preparatów dostępnych w Polsce wyróżniamy: Cutivate (flutikazon), Elocom (mometazon), Advantan (metyloprednizolon), Dermovate (klobetazol) oraz preparaty o słabszym działaniu jak Elitasone (mometazon) czy Hydrocortisonum AFP. W przypadkach z towarzyszącym zakażeniem bakteryjnym stosuje się preparaty złożone zawierające kortykosteroid z antybiotykiem, jak Triderm czy Laticort z neomycyną.

W leczeniu ogólnym u pacjentów z ciężkim przebiegiem wyprysku stosuje się leki przeciwhistaminowe (Clemastinum, Zyrtec, Rupafin), które zmniejszają świąd, a w przypadkach opornych na leczenie miejscowe – doustne kortykosteroidy (Encorton, Metypred) oraz leki immunosupresyjne jak cyklosporyna (Cyclaid, Sandimmun Neoral). W terapii ciężkiego wyprysku atopowego stosuje się także dupilumab (Dupixent) – przeciwciało monoklonalne.

Największe trudności w leczeniu zapalenia skóry z wypryskiem to jego nawrotowy charakter oraz problemy z identyfikacją czynników wywołujących. Pacjenci często wykazują niską adherencję do zaleceń dotyczących unikania alergenów i odpowiedniej pielęgnacji skóry. Długotrwałe stosowanie silnych kortykosteroidów może prowadzić do atrofii skóry i innych działań niepożądanych, co ogranicza ich zastosowanie w terapii przewlekłej. Znaczącym wyzwaniem jest także opanowanie świądu, który istotnie obniża jakość życia pacjentów i może prowadzić do zaburzeń snu i depresji.