dostępność biologiczna względna
Dostępność biologiczna względna (relative bioavailability) to parametr farmakokinetyczny określający stopień, w jakim substancja aktywna z danej postaci leku jest wchłaniana do krążenia ogólnego w porównaniu do referencyjnej postaci tego samego leku lub innej drogi podania.
Wyrażana jest jako stosunek biodostępności badanego preparatu do biodostępności preparatu referencyjnego, najczęściej podawanego dożylnie (który z definicji ma biodostępność 100%). Parametr ten ma kluczowe znaczenie w badaniach biorównoważności, które są niezbędne przy rejestracji leków generycznych.
Dostępność biologiczna względna jest oceniana na podstawie porównania obszarów pod krzywą stężenia leku we krwi w czasie (AUC), maksymalnego stężenia leku (Cmax) oraz czasu potrzebnego do osiągnięcia tego stężenia (Tmax). Różnice w biodostępności względnej mogą wynikać z różnic w formulacji leku, procesie jego produkcji lub interakcji z pokarmem.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Rysperydon, podawany doustnie w postaci roztworu Orizon (1 mg/ml), jest całkowicie wchłaniany z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w ciągu 1-2 godzin, z bezwzględną dostępnością biologiczną na poziomie 70% (CV 25%). Względna dostępność biologiczna z tabletki wynosi 94% (CV 10%) względem roztworu, co umożliwia zamianę form farmaceutycznych bez konieczności modyfikacji dawki. Rysperydon ulega szybkiemu metabolizmowi przez CYP2D6 do aktywnego 9-hydroksyrysperydonu, który wraz z lekiem macierzystym tworzy czynną frakcję przeciwpsychotyczną. Stan stacjonarny osiągany jest w ciągu 1 dnia dla rysperydonu i 4-5 dni dla metabolitu. Objętość dystrybucji wynosi 1-2 l/kg, a wiązanie z białkami osocza jest wysokie (90% dla rysperydonu, 77% dla metabolitu). Farmakokinetyka jest liniowa i niezmieniona przez pokarm, płeć, rasę czy palenie tytoniu, co ułatwia przewidywanie efektów terapeutycznych i dawkowanie.
9-hydroksyrysperydon, CYP 2D6, cytochrom P450, czynna frakcja przeciwpsychotyczna, dostępność biologiczna bezwzględna, dostępność biologiczna względna, hydroksylacja, intensywny metabolizer, klirens, N-dealkilacja, objętość dystrybucji, okres półtrwania, Orizon, polimorfizm genetyczny, rysperydon, słaby metabolizer, stan stacjonarny, stężenie w osoczu krwi, wiązanie z białkami osocza, wolna frakcja, zależność proporcjonalna do dawki -
Leksykon leków
Produkt leczniczy Torendo Q-Tab w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej jest biorównoważny z tabletkami powlekanymi Torendo. Rysperydon jest całkowicie wchłaniany po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu w 1-2 godziny, z bezwzględną dostępnością biologiczną wynoszącą 70% (CV=25%). Wchłanianie nie jest zależne od obecności pokarmu. Stan stacjonarny rysperydonu osiągany jest w ciągu 1 dnia, natomiast metabolitu 9-hydroksyrysperydonu w 4-5 dni. Rysperydon wiąże się z białkami osocza w 90%, a jego metabolizm odbywa się głównie przez CYP2D6 do aktywnego 9-hydroksyrysperydonu. Farmakokinetyka czynnej frakcji przeciwpsychotycznej (rysperydon + 9-hydroksyrysperydon) jest podobna u osób intensywnie i wolno metabolizujących. Okres półtrwania rysperydonu wynosi około 3 godziny, a 9-hydroksyrysperydonu 24 godziny. Eliminacja odbywa się głównie przez mocz (70%) i kał (14%). Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek terapeutycznych.
9-hydroksyrysperydon, albumina, białko osoczowe, ciężkie zaburzenie czynności nerek, czynna frakcja przeciwpsychotyczna, dostępność biologiczna bezwzględna, dostępność biologiczna względna, dystrybucja rysperydonu, eliminacja leku, farmakokinetyka liniowa, farmakokinetyka populacyjna, izoenzym CYP 2D6, izoenzym cytochromu P450, klirens czynnej frakcji, kwaśna alfa-1-glikoproteina, maksymalne stężenie w osoczu, metabolizm rysperydonu, mikrosom wątrobowy, N-dealkilacja, objętość dystrybucji, okres półtrwania, stan stacjonarny, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, wolna frakcja rysperydonu -
Leksykon substancji czynnych
Rysperydon, lek przeciwpsychotyczny, charakteryzuje się całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym z dostępnością biologiczną około 70% (CV=25%) i osiąganiem maksymalnego stężenia w osoczu w ciągu 1-2 godzin. Aktywny metabolit 9-hydroksyrysperydon, powstający głównie w wyniku hydroksylacji katalizowanej przez CYP2D6, wraz z rysperydonem tworzy czynną frakcję przeciwpsychotyczną o okresie półtrwania około 24 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Farmakokinetyka tej frakcji jest liniowa i podobna u osób z różnymi fenotypami CYP2D6, eliminując konieczność modyfikacji dawki ze względu na polimorfizm genetyczny. Rysperydon wiąże się z białkami osocza w 90%, a 9-hydroksyrysperydon w 77%, a jego dystrybucja obejmuje objętość 1-2 l/kg. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki, z wydalaniem około 70% dawki z moczem i 14% z kałem.
9-hydroksyrysperydon, alfa-1-glikoproteina, biorównoważność, CYP2D6, cytochrom P450, czynna frakcja przeciwpsychotyczna, dostępność biologiczna bezwzględna, dostępność biologiczna względna, interakcja farmakokinetyczna, klirens, lek przeciwpsychotyczny, N-dealkilacja, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, podanie doustne, polimorfizm genetyczny, przedłużone uwalnianie, roztwór doustny, stan stacjonarny, tabletka powlekana, wstrzyknięcie domięśniowe -
Leksykon leków
Oksykodon chlorowodorek w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu OxyContin charakteryzuje się dwufazowym profilem farmakokinetycznym: pierwsza faza wchłaniania z okresem półtrwania 0,6 godziny obejmuje około 40% substancji czynnej, natomiast druga faza z okresem półtrwania 6,9 godziny dotyczy pozostałych 60%. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest około 3 godziny po podaniu, a pozorny okres półtrwania eliminacji wynosi 4,5 godziny, co umożliwia dawkowanie co 12 godzin. Bezwzględna dostępność biologiczna wynosi 42-87% w porównaniu do podania pozajelitowego, a objętość dystrybucji w stanie równowagi to 2,6 l/kg. Stopień wiązania oksykodonu z białkami osocza wynosi około 45%. Wchłanianie leku nie jest istotnie modyfikowane przez spożycie posiłku wysokotłuszczowego, jednak tabletki nie mogą być mechanicznie uszkadzane (łamanie, kruszenie), aby uniknąć ryzyka szybkiego uwalniania i toksyczności.
bariera łożyskowa, chinidyna, cymetydyna, cytochrom P450, dostępność biologiczna bezwzględna, dostępność biologiczna względna, dwufazowy profil kinetyczny, dwufazowy profil wchłaniania, eliminacja leku, enzymy CYP3A4 i CYP2D6, kwas glukuronowy, metabolity oksykodonu, metabolizm i eliminacja leku, metabolizm oksykodonu, objętość dystrybucji, okres półtrwania eliminacji, oksykodon chlorowodorek, równoważność biologiczna, różnice farmakokinetyczne płciowe, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne -
Leksykon leków
Rysperydon, lek przeciwpsychotyczny, wykazuje farmakokinetykę charakteryzującą się całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) osiąganym w ciągu 1-2 godzin oraz bezwzględną dostępnością biologiczną na poziomie 70% (CV 25%). Biodostępność z tabletek powlekanych jest zbliżona do roztworu doustnego (94%, CV 10%), a pokarm nie wpływa na wchłanianie leku. Rysperydon i jego aktywny metabolit 9-hydroksyrysperydon tworzą czynną frakcję przeciwpsychotyczną, której farmakokinetyka jest liniowa i osiąga stan stacjonarny odpowiednio po 1 dniu i 4-5 dniach stosowania. Objętość dystrybucji wynosi 1-2 l/kg, a stopień wiązania z białkami osocza to 90% dla rysperydonu i 77% dla metabolitu. Metabolizm zachodzi głównie przez CYP2D6, z polimorfizmem genetycznym wpływającym na szybkość przemiany, jednak całkowita ekspozycja czynnej frakcji jest podobna u wszystkich pacjentów. Okres półtrwania rysperydonu wynosi około 3 godziny, natomiast 9-hydroksyrysperydonu i czynnej frakcji około 24 godziny.
9-hydroksyrysperydon, aktywność farmakologiczna, biodostępność, biorównoważność, całkowite wchłanianie, ciężkie zaburzenie czynności nerek, Cmax, CYP2D6, czynna frakcja przeciwpsychotyczna, dostępność biologiczna bezwzględna, dostępność biologiczna względna, farmakokinetyka rysperydonu, izoenzym cytochromu P450, klirens frakcji, kwaśna alfa-1-glikoproteina, lek przeciwpsychotyczny, liniowość farmakokinetyki, metabolizm leku, N-dealkilacja, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, osoba intensywnie metabolizująca, osoba słabo metabolizująca, polimorfizm genetyczny, stan stacjonarny, szybka dystrybucja, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, wolna frakcja -
Leksykon leków
Oksykodon w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu OxyContin (dawki 5 mg, 10 mg, 20 mg, 40 mg, 80 mg) charakteryzuje się dwufazowym profilem farmakokinetycznym: faza pierwsza obejmuje około 40% substancji czynnej z okresem półtrwania 0,6 godziny, a faza druga 60% z okresem półtrwania 6,9 godziny. Cmax osiągane jest po około 3 godzinach, co jest istotne w porównaniu do postaci o natychmiastowym uwalnianiu (1-1,5 godziny). Bezwzględna dostępność biologiczna wynosi 42-87%, a objętość dystrybucji w stanie równowagi to 2,6 l/kg. Oksykodon wiąże się z białkami osocza w około 45%, a pozorny okres półtrwania eliminacji dla OxyContin wynosi 4,5 godziny. Stan równowagi farmakokinetycznej osiągany jest w ciągu około 24 godzin od rozpoczęcia terapii. Wchłanianie jest proporcjonalne do dawki, a wysokotłuszczowy posiłek nie wpływa na Cmax ani zakres wchłaniania. Tabletki nie powinny być łamane, dzielone ani kruszone, aby uniknąć ryzyka szybkiego uwolnienia substancji czynnej i potencjalnych działań niepożądanych.
chinidyna, cymetydyna, CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P450, dostępność biologiczna bezwzględna, dostępność biologiczna względna, dwufazowość, dystrybucja leku, działanie przeciwbólowe, farmakokinetyka, kwas glukuronowy, lek opioidowy, maksymalne stężenie w osoczu, metabolizm pierwszego przejścia, objętość dystrybucji, okres półtrwania, oksykodonu chlorowodorek, oksymorfon, równoważność biologiczna, stan równowagi, stężenie oksykodonu, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, wiązanie z białkami osocza -
Leksykon leków
Rysperydon, substancja czynna preparatu Risperidon Vipharm 4 mg, charakteryzuje się całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym z maksymalnym stężeniem (Cmax) osiąganym w ciągu 1-2 godzin oraz bezwzględną dostępnością biologiczną na poziomie 70% (CV=25%). Względna dostępność biologiczna z tabletki wynosi 94% (CV=10%) w porównaniu z roztworem, a pokarm nie wpływa na wchłanianie, co umożliwia podawanie leku niezależnie od posiłków. Rysperydon jest metabolizowany głównie przez CYP 2D6 do aktywnego metabolitu 9-hydroksyrysperydonu, który wraz z lekiem macierzystym tworzy czynną frakcję przeciwpsychotyczną. Stan stacjonarny osiągany jest szybko – po 1 dniu dla rysperydonu i po 4-5 dniach dla metabolitu. Objętość dystrybucji wynosi 1-2 l/kg, a wiązanie z białkami osocza jest wysokie: 90% dla rysperydonu i 77% dla 9-hydroksyrysperydonu. Okres półtrwania rysperydonu to około 3 godziny, natomiast metabolitu i czynnej frakcji przeciwpsychotycznej – 24 godziny, co pozwala na dawkowanie raz na dobę.
9-hydroksyrysperydon, cytochrom P450, czynna frakcja przeciwpsychotyczna, dostępność biologiczna bezwzględna, dostępność biologiczna względna, farmakokinetyka liniowa, farmakokinetyka populacyjna, intensywny metabolizer, izoenzym CYP 2D6, klirens, kwaśna alfa-1-glikoproteina, mikrosomy wątrobowe, N-dealkilacja, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, polimorfizm genetyczny, Risperidon Vipharm, rysperydon, słaby metabolizer, stan stacjonarny, stężenie w osoczu krwi, szlak metaboliczny, wiązanie z białkami osocza, wolna frakcja leku -
Leksykon leków
Ambroksolu chlorowodorek, substancja czynna produktu AMBROSAN, charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym w postaci o natychmiastowym uwalnianiu, z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) osiąganym w 1-2,5 godziny, natomiast w postaci o opóźnionym uwalnianiu Cmax pojawia się po około 6,5 godziny. Biodostępność całkowita dla tabletek 30 mg wynosi 79%, a kapsułki o opóźnionym uwalnianiu wykazują względną dostępność biologiczną na poziomie 95% w porównaniu do dawki 60 mg podawanej w dwóch dawkach po 30 mg. Posiłki nie wpływają na biodostępność leku, a wielokrotne podawanie dawek terapeutycznych nie prowadzi do kumulacji u zdrowych osób. Ambroksol wykazuje dużą objętość dystrybucji (552 l) i silne wiązanie z białkami osocza (~90%), z najwyższym stężeniem w płucach po podaniu dożylnym, co jest istotne dla działania mukolitycznego.
ambroksolu chlorowodorek, biodostępność całkowita, dostępność biologiczna względna, dystrybucja leku, działanie mukolityczne, glukuronidacja, indeks terapeutyczny, izoenzym CYP3A4, klirens całkowity, klirens nerkowy, kumulacja leku, kwas dibromoantranilowy, maksymalne stężenie leku w osoczu, metabolizm pierwszego przejścia, mikrosomy wątroby ludzkiej, natychmiastowe uwalnianie leku, objętość dystrybucji, okres półtrwania, opóźnione uwalnianie leku, procesy metaboliczne, wchłanianie leku, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności wątroby
