selektywne inhibitory MAO-B

Selektywne inhibitory monoaminooksydazy typu B (MAO-B) to grupa leków stosowanych głównie w leczeniu choroby Parkinsona i innych zespołów parkinsonowskich. Enzymy MAO-B występują przede wszystkim w ośrodkowym układzie nerwowym, gdzie biorą udział w metabolizmie dopaminy.

Mechanizm działania selektywnych inhibitorów MAO-B polega na hamowaniu rozkładu dopaminy w mózgu, co prowadzi do zwiększenia jej stężenia w synapsach. W przeciwieństwie do nieselektywnych inhibitorów MAO, leki selektywne wobec MAO-B (jak selegilina, rasagilina czy safinamid) w dawkach terapeutycznych nie hamują izoformy MAO-A, dzięki czemu nie powodują tzw. „efektu serowego” (przełomu nadciśnieniowego po spożyciu pokarmów bogatych w tyraminę).

Selektywne inhibitory MAO-B są stosowane zarówno w monoterapii wczesnej choroby Parkinsona, jak i jako leczenie uzupełniające w zaawansowanych stadiach choroby w połączeniu z lewodopą. Badania wskazują, że niektóre z tych leków mogą wykazywać działanie neuroprotekcyjne, potencjalnie spowalniając progresję choroby, choć kwestia ta pozostaje przedmiotem badań klinicznych.

Do najczęściej stosowanych selektywnych inhibitorów MAO-B należą: selegilina (pierwsza generacja), rasagilina (druga generacja) oraz safinamid (najnowsza generacja, posiadający dodatkowo działanie przeciwglutaminergiczne). Profil działań niepożądanych obejmuje głównie nudności, zawroty głowy, bezsenność i możliwe interakcje z innymi lekami, szczególnie z inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl