dwufazowość
Dwufazowość w medycynie odnosi się do zjawiska występowania dwóch odrębnych faz w przebiegu procesu lub reakcji organizmu. Pojęcie to ma zastosowanie w wielu dziedzinach medycyny, od farmakologii po diagnostykę i leczenie.
W kontekście farmakologii, dwufazowość może dotyczyć leków o dwufazowym uwalnianiu substancji czynnej, gdzie pierwsza faza zapewnia szybkie działanie, a druga – przedłużone uwalnianie leku, utrzymujące stężenie terapeutyczne przez dłuższy czas. Przykładem są niektóre preparaty insuliny czy leki przeciwbólowe.
W endokrynologii termin ten często odnosi się do cyklu miesiączkowego, który składa się z fazy folikularnej i lutealnej. Dwufazowość cyklu jest potwierdzeniem prawidłowej owulacji i funkcji hormonalnej u kobiet w wieku rozrodczym.
W immunologii i alergologii dwufazowość reakcji alergicznej oznacza wystąpienie natychmiastowej reakcji, a następnie reakcji późnej, co obserwuje się np. w przypadku anafilaksji dwufazowej. W diagnostyce chorób infekcyjnych dwufazowość może dotyczyć krzywej gorączkowej, charakterystycznej dla niektórych zakażeń.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Oksykodon w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu OxyContin (dawki 5 mg, 10 mg, 20 mg, 40 mg, 80 mg) charakteryzuje się dwufazowym profilem farmakokinetycznym: faza pierwsza obejmuje około 40% substancji czynnej z okresem półtrwania 0,6 godziny, a faza druga 60% z okresem półtrwania 6,9 godziny. Cmax osiągane jest po około 3 godzinach, co jest istotne w porównaniu do postaci o natychmiastowym uwalnianiu (1-1,5 godziny). Bezwzględna dostępność biologiczna wynosi 42-87%, a objętość dystrybucji w stanie równowagi to 2,6 l/kg. Oksykodon wiąże się z białkami osocza w około 45%, a pozorny okres półtrwania eliminacji dla OxyContin wynosi 4,5 godziny. Stan równowagi farmakokinetycznej osiągany jest w ciągu około 24 godzin od rozpoczęcia terapii. Wchłanianie jest proporcjonalne do dawki, a wysokotłuszczowy posiłek nie wpływa na Cmax ani zakres wchłaniania. Tabletki nie powinny być łamane, dzielone ani kruszone, aby uniknąć ryzyka szybkiego uwolnienia substancji czynnej i potencjalnych działań niepożądanych.
chinidyna, cymetydyna, CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P450, dostępność biologiczna bezwzględna, dostępność biologiczna względna, dwufazowość, dystrybucja leku, działanie przeciwbólowe, farmakokinetyka, kwas glukuronowy, lek opioidowy, maksymalne stężenie w osoczu, metabolizm pierwszego przejścia, objętość dystrybucji, okres półtrwania, oksykodonu chlorowodorek, oksymorfon, równoważność biologiczna, stan równowagi, stężenie oksykodonu, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, wiązanie z białkami osocza -
Leksykon leków
Micafungin Zentiva, dostępny w dawkach 50 mg i 100 mg do infuzji dożylnej, wykazuje liniową farmakokinetykę w zakresie dawek od 12,5 mg do 200 mg oraz 3-8 mg/kg mc., z brakiem kumulacji i osiąganiem stanu stacjonarnego po 4-5 dniach. Lek charakteryzuje się dwufazowym spadkiem stężenia we krwi, wysokim (>99%) wiązaniem z białkami osocza, objętością dystrybucji około 18-19 l oraz eliminacją głównie pozanerkową (11,6% w moczu, 71% w kale). Metabolity M-1, M-2 i M-5 występują w osoczu w śladowych ilościach, z M-5 stanowiącym 6,5% dawki, a hydroksylacja przez CYP3A nie jest dominującym szlakiem metabolicznym in vivo. Okres półtrwania wynosi 10-17 godzin, a klirens 0,15-0,3 ml/min/kg, niezależnie od dawki i podawania pojedynczego lub wielokrotnego.
albumina, CYP3A, dwufazowość, eliminacja pozanerkowa, eradykacja grzybów, farmakokinetyka liniowa, filtracja kłębuszkowa, hydroksylacja bocznego łańcucha, klirens całkowity, koncentrat roztworu do infuzji, masa ciała, metabolit wodorotlenkowy, mykafungina, objętość dystrybucji, okres półtrwania, ośrodkowy układ nerwowy, parametr farmakokinetyczny, pochodna katecholowa, podeszły wiek, skala Child-Pugh, stan stacjonarny, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie OUN
