nadir granulocytów
Nadir granulocytów to termin określający najniższy poziom granulocytów we krwi obwodowej po zastosowaniu chemioterapii lub radioterapii. Stanowi kluczowy punkt w monitorowaniu stanu pacjenta onkologicznego, gdyż wskazuje na maksymalną supresję szpiku kostnego wywołaną leczeniem przeciwnowotworowym.
Granulocytopenia występująca w okresie nadiru zwiększa istotnie ryzyko infekcji, szczególnie gdy liczba neutrofili spada poniżej 500/μl. Zazwyczaj nadir pojawia się między 7 a 14 dniem po zastosowaniu chemioterapii, jednak dokładny czas jego wystąpienia zależy od zastosowanego schematu leczenia oraz indywidualnej odpowiedzi pacjenta.
Monitorowanie momentu nadiru granulocytów ma istotne znaczenie kliniczne, ponieważ pozwala na wdrożenie odpowiednich działań profilaktycznych, takich jak izolacja pacjenta, profilaktyka antybiotykowa czy zastosowanie czynników wzrostu granulocytów (G-CSF). Prawidłowe postępowanie w okresie nadiru może znacząco zmniejszyć ryzyko powikłań infekcyjnych i umożliwić kontynuację leczenia przeciwnowotworowego zgodnie z planowanym harmonogramem.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Filgrastym – Dawkowanie i sposób podawania
Filgrastym (Neupogen) jest czynnikiem stymulującym tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF), stosowanym w leczeniu neutropenii wywołanej chemioterapią cytotoksyczną, po przeszczepieniu szpiku kostnego, w mobilizacji hematopoetycznych komórek progenitorowych (PBPC) oraz w leczeniu ciężkiej przewlekłej neutropenii (wrodzonej, idiopatycznej, cyklicznej) i neutropenii związanej z zakażeniem HIV. Podstawowa dawka w chemioterapii wynosi 5 μg/kg mc./dobę, podawana podskórnie lub dożylnie (po rozcieńczeniu 5% roztworem glukozy), rozpoczynając co najmniej 24 godziny po zakończeniu chemioterapii i kontynuując do powrotu liczby granulocytów obojętnochłonnych (ANC) do wartości prawidłowych. W leczeniu mieloablacyjnym dawka początkowa to 10 μg/kg mc./dobę, z dostosowaniem dawki po przekroczeniu nadiru ANC (>1,0 × 10⁹/l przez 3 dni zmniejszenie dawki do 5 μg/kg, a następnie odstawienie po kolejnych 3 dniach). Mobilizacja PBPC w monoterapii wymaga 10 μg/kg mc./dobę przez 5-7 dni, a po chemioterapii mielosupresyjnej 5 μg/kg mc./dobę od pierwszego dnia po zakończeniu leczenia do powrotu ANC do normy. U zdrowych dawców dawka wynosi 10 μg/kg mc./dobę przez 4-5 dni, z leukaferezą rozpoczynaną 5. dnia.
ANC, badanie kliniczne, chemioterapia cytotoksyczna, ciężka przewlekła neutropenia, dawka podzielona, farmakodynamika, farmakokinetyka, filgrastym, G-CSF, granulocyt obojętnochłonny, guz lity, infuzja dożylna, infuzja podskórna, komórka CD34+, leczenie mieloablacyjne, leukafereza, mielosupresja, mobilizacja PBPC, nadir granulocytów, neutropenia idiopatyczna, neutropenia wrodzona, ostra białaczka szpikowa, PBPC, przeszczepienie allogeniczne, przeszczepienie szpiku kostnego, roztwór glukozy, wstrzyknięcie podskórne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie HIV