terapia skojarzona ze statynami

Terapia skojarzona ze statynami to strategia terapeutyczna polegająca na łączeniu statyn z innymi lekami hipolipemizującymi w celu osiągnięcia optymalnej kontroli zaburzeń lipidowych, szczególnie u pacjentów z wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym lub tych, którzy nie osiągają docelowych wartości lipidogramu przy monoterapii statyną.

Najczęściej stosowane połączenia w terapii skojarzonej obejmują statyny z ezetymibem (inhibitorem wchłaniania cholesterolu w jelitach), inhibitorami PCSK9 (ewolokumab, alirokumab), kwasem bempedowym, fibratami lub kwasami omega-3. Każde z tych połączeń działa synergistycznie, wpływając na różne mechanizmy metabolizmu lipidów.

Wskazania do wdrożenia terapii skojarzonej obejmują: niewystarczającą skuteczność maksymalnej tolerowanej dawki statyny, nietolerancję wysokich dawek statyn, heterozygotyczną hipercholesterolemię rodzinną oraz bardzo wysokie ryzyko sercowo-naczyniowe wymagające intensywnego obniżenia stężenia LDL-C.

Przy wdrażaniu terapii skojarzonej należy uwzględnić potencjalne interakcje lekowe oraz monitorować pacjenta pod kątem działań niepożądanych, szczególnie miopatii i hepatotoksyczności. Aktualne wytyczne kardiologiczne podkreślają wartość terapii skojarzonej w osiąganiu celów terapeutycznych u pacjentów z grup wysokiego ryzyka.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl