ostry niezapalny obrzęk krtani
Wskazanie

Ostry niezapalny obrzęk krtani to nagły stan charakteryzujący się powiększeniem tkanek krtani bez towarzyszącego procesu zapalnego. Najczęściej występuje jako reakcja alergiczna, po urazie lub na skutek działania czynników drażniących. W przeciwieństwie do zapalnego obrzęku krtani, nie towarzyszy mu gorączka ani inne objawy infekcji, jednak stanowi poważne zagrożenie dla drożności dróg oddechowych.

Klinicznie objawia się narastającą dusznością, stridorem (świstem krtaniowym), chrypką lub afonią, uczuciem ciała obcego w gardle oraz niepokojem pacjenta. W ciężkich przypadkach może prowadzić do niewydolności oddechowej wymagającej natychmiastowej interwencji. Diagnostyka obejmuje laryngoskopię, która uwidacznia obrzęknięte struktury krtani bez cech zapalenia.

W leczeniu ostrego niezapalnego obrzęku krtani stosuje się przede wszystkim glikokortykosteroidy podawane dożylnie (Dexaven, Solu-Medrol) oraz leki przeciwhistaminowe (Clemastin, Clemastinum). W przypadku etiologii alergicznej kluczowe jest podanie adrenaliny (Adrenalina WZF, EpiPen). W cięższych przypadkach może być konieczne zastosowanie tlenu, nebulizacji z adrenaliną (Adrenalina WZF) lub budezonidu (Pulmicort).

Największą trudnością w leczeniu pacjenta z ostrym niezapalnym obrzękiem krtani jest szybka progresja objawów i konieczność natychmiastowego działania. Kluczowe jest zabezpieczenie drożności dróg oddechowych, co w skrajnych przypadkach może wymagać intubacji dotchawiczej lub wykonania tracheotomii. Dodatkowym wyzwaniem jest identyfikacja czynnika wywołującego oraz zapobieganie nawrotom poprzez edukację pacjenta i unikanie zidentyfikowanych alergenów.

Monitorowanie pacjenta po wstępnym leczeniu jest niezbędne, gdyż obrzęk może nawracać po początkowej poprawie. W przypadku alergicznej etiologii obrzęku, pacjent powinien zostać wyposażony w zestaw ratunkowy zawierający autostrzykawkę z adrenaliną (np. EpiPen, Anapen) oraz przeszkolony w zakresie jej stosowania w sytuacjach nagłych.