sulfotlenek famotydyny
Sulfotlenek famotydyny to metabolit famotydyny, leku będącego antagonistą receptorów histaminowych H2, stosowanego głównie w leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy oraz refluksu żołądkowo-przełykowego. Powstaje w wyniku utleniania atomu siarki w cząsteczce famotydyny.
Metabolizm famotydyny zachodzi głównie w wątrobie, gdzie dochodzi do utleniania związku z utworzeniem sulfotlenku. Ten metabolit wykazuje znacznie słabszą aktywność farmakologiczną niż związek macierzysty. Sulfotlenek famotydyny jest następnie wydalany przez nerki, co sprawia, że u pacjentów z niewydolnością nerek może dochodzić do jego kumulacji.
W praktyce klinicznej znajomość metabolizmu famotydyny ma znaczenie przy dostosowywaniu dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek. Należy również pamiętać, że sulfotlenek famotydyny może być wykrywany w badaniach toksykologicznych jako marker przyjmowania famotydyny, co ma znaczenie w medycynie sądowej i monitorowaniu stosowania się pacjentów do zaleceń terapeutycznych.
Powiązane wpisy
-
Leksykon substancji czynnych
Famotydyna wykazuje liniową farmakokinetykę z biodostępnością doustną na poziomie 40-45% i absorpcją 40-50% dawki. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po podaniu 40 mg wynosi 199,2 ± 61,8 ng/ml i osiągane jest w ciągu 1-3 godzin. Lek charakteryzuje się niskim wiązaniem z białkami osocza (15-20%) oraz minimalnym metabolizmem pierwszego przejścia, głównie w wątrobie przez S-oksydację do nieaktywnego sulfotlenku famotydyny. Okres półtrwania u pacjentów z prawidłową czynnością nerek wynosi 2,5-4 godziny, a wydalanie z moczem obejmuje 65-70% dawki, z czego 25-30% w formie niezmienionej. Klirens nerkowy mieści się w zakresie 250-450 ml/min, co wskazuje na udział wydzielania kanalikowego. Famotydyna nie jest usuwalna przez hemodializę, co ma istotne znaczenie w terapii pacjentów z niewydolnością nerek.
antagonista receptorów H2, biodostępność, czynność nerek, dysfagia, famotydyna, farmakokinetyka, hemodializa, interakcja farmakokinetyczna, klirens nerkowy, lek zobojętniający, metabolizm pierwszego przejścia, niewydolność nerek, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, płyn mózgowo-rdzeniowy, przewód pokarmowy, S-oksydacja, stężenie maksymalne w osoczu, sulfotlenek famotydyny, węglan wapnia, wiązanie z białkami osocza, wodorotlenek magnezu, wydzielanie kanalikowe, zaburzenie czynności nerek -
Leksykon leków
Famotydyna wykazuje liniową farmakokinetykę z biodostępnością po podaniu doustnym na poziomie 40-50%. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po dawce 40 mg wynosi 199,2 ± 61,8 ng/ml i osiągane jest w ciągu 1-3 godzin. Wchłanianie leku nie jest istotnie modyfikowane przez pokarm ani leki zobojętniające. Substancja ulega dystrybucji w organizmie, przenikając do mleka kobiecego, natomiast przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego jest minimalne. Metabolizm famotydyny zachodzi głównie w wątrobie poprzez S-oksydację, prowadząc do powstania nieaktywnego sulfotlenku famotydyny.
bariera krew-mózg, biodostępność, Cmax, dysfagia, dystrybucja leku, famotydyna, farmakokinetyka, hemodializa, lek zobojętniający, liniowa farmakokinetyka, mleko kobiece, niewydolność nerek, okres półtrwania, ośrodkowy układ nerwowy, płyn mózgowo-rdzeniowy, przewód pokarmowy, S-oksydacja, stężenie maksymalne w osoczu, sulfotlenek famotydyny -
Leksykon leków
Famotydyna, substancja czynna leku Famogast w dawce 40 mg, charakteryzuje się liniową farmakokinetyką z biodostępnością doustną na poziomie 40-50%. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) wynosi 199,2 ± 61,8 ng/ml i osiągane jest w ciągu 1-3 godzin (Tmax). Wchłanianie famotydyny nie jest istotnie modyfikowane przez spożycie pokarmu ani przez stosowanie leków zobojętniających kwas solny. Po absorpcji lek dystrybuuje się w organizmie, przenikając do mleka matki, natomiast przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego jest minimalne, co ogranicza potencjalne działania ośrodkowe. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie poprzez S-oksydację, prowadząc do nieaktywnego metabolitu – sulfotlenku famotydyny.
antacida, bariera krew-mózg, biodostępność, dystrybucja leku, Famogast, famotydyna, hemodializa, leki zobojętniające, niewydolność nerek, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, płyn mózgowo-rdzeniowy, procesy ADME, przedawkowanie, S-oksydacja, stężenie leku w osoczu, stężenie maksymalne, sulfotlenek famotydyny
