Właściwości farmakokinetyczne
Famogast 40 mg

Famotydyna, substancja czynna leku Famogast w dawce 40 mg, charakteryzuje się liniową farmakokinetyką z biodostępnością doustną na poziomie 40-50%. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) wynosi 199,2 ± 61,8 ng/ml i osiągane jest w ciągu 1-3 godzin (Tmax). Wchłanianie famotydyny nie jest istotnie modyfikowane przez spożycie pokarmu ani przez stosowanie leków zobojętniających kwas solny. Po absorpcji lek dystrybuuje się w organizmie, przenikając do mleka matki, natomiast przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego jest minimalne, co ogranicza potencjalne działania ośrodkowe. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie poprzez S-oksydację, prowadząc do nieaktywnego metabolitu – sulfotlenku famotydyny.

Wprowadzenie do farmakokinetyki famotydyny

Famotydyna, substancja czynna zawarta w produkcie leczniczym Famogast w dawce 40 mg, wykazuje charakterystyczne właściwości farmakokinetyczne, które determinują jej działanie kliniczne. Farmakokinetyka famotydyny ma charakter liniowy, co oznacza proporcjonalną zależność między podaną dawką a stężeniem leku w osoczu.1

Procesy ADME famotydyny

Wchłanianie

Po podaniu doustnym famotydyna charakteryzuje się umiarkowaną biodostępnością – około 40-50% przyjętej dawki ulega wchłanianiu z przewodu pokarmowego.2 Przy jednorazowym zastosowaniu preparatu Famogast w dawce 40 mg, maksymalne stężenie substancji czynnej w osoczu (Cmax) osiąga wartość 199,2 ± 61,8 ng/ml. Stężenie to jest osiągane relatywnie szybko – w czasie od 1 do 3 godzin po przyjęciu leku (Tmax).3

Warto podkreślić, że spożywany pokarm oraz jednoczesne stosowanie leków zobojętniających kwas solny (antacida) nie wywierają istotnego wpływu na proces wchłaniania famotydyny, co stanowi korzystną cechę z punktu widzenia elastyczności stosowania leku.4

Dystrybucja

Po wchłonięciu do krwiobiegu famotydyna ulega dystrybucji w organizmie. Lek wykazuje zdolność do przenikania do mleka matki, co jest istotną informacją dla kobiet karmiących piersią. Przenikanie famotydyny do płynu mózgowo-rdzeniowego jest natomiast minimalne, co sugeruje ograniczone przechodzenie przez barierę krew-mózg.5

Metabolizm

Głównym narządem odpowiedzialnym za metabolizm famotydyny jest wątroba. Proces biotransformacji zachodzi głównie na drodze S-oksydacji, prowadząc do powstania metabolitu określanego jako sulfotlenek famotydyny. Metabolit ten nie wykazuje aktywności farmakologicznej.6

Eliminacja

Okres półtrwania (t1/2) famotydyny u dorosłych pacjentów z prawidłową funkcją nerek wynosi średnio od 2,5 do 4 godzin. U pacjentów z niewydolnością nerek parametr ten ulega wydłużeniu, co może wymagać modyfikacji schematu dawkowania.7

Famotydyna jest wydalana głównie przez nerki – od 25% do 30% przyjętej doustnie dawki jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej. Mała część leku jest eliminowana w postaci sulfotlenku, głównego metabolitu famotydyny.8

Należy podkreślić, że famotydyna nie może być skutecznie usunięta z organizmu poprzez hemodializę, co jest istotną informacją kliniczną w przypadku przedawkowania lub kumulacji leku u pacjentów z zaawansowaną niewydolnością nerek.9

Podsumowanie parametrów farmakokinetycznych

Parametr farmakokinetyczny Wartość
Biodostępność po podaniu doustnym 40-50%
Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po dawce 40 mg 199,2 ± 61,8 ng/ml
Czas do osiągnięcia Cmax (Tmax) 1-3 godziny
Wpływ pokarmu na wchłanianie Brak znaczącego wpływu
Wpływ leków zobojętniających na wchłanianie Brak znaczącego wpływu
Przenikanie do mleka matki Tak
Przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego Minimalne
Główny szlak metaboliczny S-oksydacja w wątrobie
Główny metabolit Sulfotlenek famotydyny (nieaktywny)
Okres półtrwania (t1/2) u osób z prawidłową funkcją nerek 2,5-4 godziny
Wydalanie z moczem w postaci niezmienionej 25-30% dawki
Możliwość usunięcia poprzez hemodializę Nie
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl