trudność połykania

Trudność połykania, określana w terminologii medycznej jako dysfagia, stanowi objaw kliniczny charakteryzujący się zaburzeniem prawidłowego przesuwania pokarmu lub płynów z jamy ustnej do żołądka. Problem może dotyczyć fazy ustnej, gardłowej lub przełykowej procesu połykania.

Etiologia dysfagii jest różnorodna i obejmuje schorzenia neurologiczne (udar mózgu, choroba Parkinsona, stwardnienie rozsiane), choroby mięśniowe, nowotwory jamy ustnej, gardła lub przełyku, zmiany strukturalne (uchyłki przełyku, zwężenia, pierścienie Schatzki’ego), zaburzenia motoryki przełyku (achalazja, rozsiane skurcze przełyku), a także schorzenia ogólnoustrojowe i jatrogenne.

Diagnostyka trudności połykania wymaga kompleksowego podejścia obejmującego dokładny wywiad, badanie przedmiotowe oraz badania specjalistyczne, takie jak endoskopia górnego odcinka przewodu pokarmowego, badania radiologiczne (kontrastowe badanie przełyku), manometria przełyku czy wideofluoroskopia. Istotna jest ocena ryzyka aspiracji, niedożywienia oraz odwodnienia, które stanowią potencjalne powikłania dysfagii.

Leczenie trudności połykania zależy od przyczyny podstawowej i może obejmować interwencję farmakologiczną, rehabilitację połykania prowadzoną przez logopedę, modyfikację diety, zabiegi endoskopowe (dylatacje, stentowanie) lub leczenie chirurgiczne. U pacjentów z ciężką dysfagią może być konieczne zastosowanie alternatywnych metod żywienia, takich jak zgłębnik nosowo-żołądkowy czy przezskórna endoskopowa gastrostomia (PEG).

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl