stabilność termiczna
Stabilność termiczna to cecha substancji, określająca jej odporność na rozkład lub zmianę struktury pod wpływem temperatury. W kontekście medycznym i farmaceutycznym jest kluczowym parametrem przy produkcji, przechowywaniu i stosowaniu leków oraz materiałów medycznych.
Dla preparatów farmaceutycznych stabilność termiczna warunkuje zachowanie właściwości terapeutycznych w różnych warunkach temperaturowych. Substancje lecznicze o niskiej stabilności termicznej mogą ulegać degradacji, prowadząc do zmniejszenia skuteczności lub powstawania potencjalnie toksycznych produktów rozkładu. Dlatego farmakopee określają rygorystyczne warunki przechowywania oraz terminy ważności leków.
W diagnostyce laboratoryjnej stabilność termiczna ma znaczenie dla enzymów, przeciwciał i innych biomolekuł wykorzystywanych w testach diagnostycznych. W biologii molekularnej stabilność termiczna DNA i białek jest istotna w metodach bazujących na cyklach temperaturowych, jak PCR. Dla biomateriałów i implantów medycznych parametr ten determinuje możliwości ich sterylizacji i funkcjonowania w organizmie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Boostrix 0,5 ml (1 dawka)
Boostrix to adsorbowana, bezkomórkowa szczepionka złożona przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi, o zmniejszonej zawartości antygenów, dostępna w postaci mętnej, białej zawiesiny do wstrzykiwań (0,5 ml dawka). Zawiera toksoid błoniczy ≥2 j.m. (2,5 Lf), toksoid tężcowy ≥20 j.m. (5 Lf), oraz antygeny Bordetella pertussis: toksoid krztuścowy 8 µg, hemaglutyninę włókienkową 8 µg i pertaktynę 2,5 µg, adsorbowane na adiuwantach wodorotlenku glinu (0,3 mg Al³⁺) i fosforanu glinu (0,2 mg Al³⁺). Produkt może zawierać śladowe ilości formaldehydu i substancje pomocnicze, takie jak chlorek sodu i wodę do wstrzykiwań. Szczepionka jest przechowywana w ampułko-strzykawkach ze szkła typu I, z gumową zatyczką i nasadką, dostępna w opakowaniach po 1 lub 10 sztuk, z igłami lub bez.
adapter Luer Lock, adiuwant, ampułko-strzykawka, błonica tężec krztusiec, Bordetella pertussis, formaldehyd, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, iniekcja, pertaktyna, stabilność termiczna, szczepionka adsorbowana, szczepionka bezkomórkowa, szczepionka bezkomórkowa złożona, szczepionka przeciwbłonicza, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Soluvit N –
Soluvit N to liofilizowany, jałowy proszek do sporządzania roztworu do infuzji, stosowany w żywieniu pozajelitowym. Po rozpuszczeniu w 10 ml wody uzyskuje osmolalność około 490 mOsm/kg i pH około 5,8. Każda fiolka zawiera kompleks witamin rozpuszczalnych w wodzie, w tym tiaminy azotan (3,1 mg, ekwiwalent 2,5 mg witaminy B1), ryboflawiny sodu fosforan (4,9 mg, 3,6 mg witaminy B2), nikotynamid (40 mg), pirydoksyny chlorowodorek (4,9 mg, 4,0 mg witaminy B6), sodu pantotenian (16,5 mg, 15,0 mg kwasu pantotenowego), sodu askorbinian (113 mg, 100 mg witaminy C), biotynę (60 μg), kwas foliowy (0,40 mg) oraz cyjanokobalaminę (5,0 μg witaminy B12). Produkt zawiera metylu parahydroksybenzoesan jako konserwant oraz substancje pomocnicze: glicynę i disodu edetynian. Preparat wymaga aseptycznego przygotowania i rozpuszczenia w 10 ml odpowiedniego rozpuszczalnika, np. Vitalipid N Adult, Intralipid 10% lub 20%, wody do wstrzykiwań lub roztworu glukozy (5-50%).
aminokwasy, aseptyka, biotyna, cyjanokobalamina, elektrolity, emulsja lipidowa, emulsja tłuszczowa, korek chlorobutylowy, kwas foliowy, kwas pantotenowy, metylu parahydroksybenzoesan, nikotynamid, osmolalność, pierwiastki śladowe, pirydoksyny chlorowodorek, podanie parenteralne, roztwór glukozy, ryboflawina, ryboflawiny sodu fosforan, sodu askorbinian, sodu pantotenian, stabilność termiczna, tiaminy azotan, witamina B12, witamina C, witaminy rozpuszczalne w tłuszczach, witaminy rozpuszczalne w wodzie, woda do wstrzykiwań, zgodność farmaceutyczna, żywienie pozajelitowe