oparzenie II stopnia
Wskazanie

Oparzenie II stopnia (oparzenie częściowej grubości) obejmuje uszkodzenie naskórka i części skóry właściwej. Charakteryzuje się zaczerwienieniem, obrzękiem, bolesnością oraz obecnością pęcherzy wypełnionych płynem surowiczym. Oparzenia II stopnia dzieli się na powierzchowne i głębokie, w zależności od głębokości uszkodzenia skóry właściwej.

Leczenie oparzeń II stopnia obejmuje przede wszystkim oczyszczenie rany, usunięcie martwych tkanek i zastosowanie odpowiednich opatrunków. W Polsce stosuje się preparaty miejscowe takie jak: Argosulfan (krem z sulfadiazyną srebra), Dermazin (krem z sulfadiazyną srebra), Flamazine (krem z sulfadiazyną srebra), Alantan Plus (maść z alantoiną i deksopantenolem), Solcoseryl (żel/maść), Panthenol (pianka/spray/maść) oraz nowoczesne opatrunki hydrokoloidowe (np. Aquacel Ag, Granuflex, Hydrocoll).

W leczeniu bólu towarzyszącego oparzeniom stosuje się leki przeciwbólowe, takie jak Paracetamol (Panadol, Apap), Ibuprom, Nurofen czy silniejsze analgetyki w przypadku rozległych oparzeń. Przy oparzeniach obejmujących dużą powierzchnię ciała może być konieczne podanie leków przeciwtężcowych oraz antybiotyków (np. Augmentin, Zinacef) w celu zapobieżenia infekcji.

Największymi trudnościami w leczeniu oparzeń II stopnia są: ryzyko zakażenia rany (szczególnie w przypadku pękniętych pęcherzy), precyzyjne określenie głębokości oparzenia (co wpływa na strategię leczenia), ból (wymaga skutecznego uśmierzenia) oraz możliwość wystąpienia blizn, szczególnie przy głębokich oparzeniach II stopnia. U pacjentów z rozległymi oparzeniami istotnym problemem jest również utrata płynów i elektrolitów, co wymaga odpowiedniego nawodnienia i monitorowania stanu ogólnego chorego.