płukanie żołądkowe
Płukanie żołądkowe to procedura medyczna polegająca na wprowadzeniu do żołądka zgłębnika (sondy) i przepłukaniu jego zawartości płynem, najczęściej roztworem soli fizjologicznej. Zabieg wykonuje się w celu usunięcia substancji toksycznych z przewodu pokarmowego lub w celach diagnostycznych.
Głównym wskazaniem do płukania żołądkowego jest ostre zatrucie substancjami toksycznymi, gdy od momentu spożycia upłynęło nie więcej niż 1-2 godziny. Skuteczność zabiegu znacząco spada po upływie tego czasu. Płukanie jest przeciwwskazane przy zatruciu substancjami żrącymi (kwasami, zasadami), węglowodorami oraz u pacjentów nieprzytomnych bez zabezpieczenia dróg oddechowych.
Procedura wymaga wprowadzenia sondy przez nos lub jamę ustną do żołądka, aspiracji zawartości, a następnie wielokrotnego podawania i odsysania płynu płuczącego (zwykle 200-300 ml porcjami). Zabieg kończy się, gdy płyn płuczący staje się czysty. W trakcie procedury należy monitorować stan pacjenta pod kątem wymiotów, aspiracji treści żołądkowej do płuc oraz zaburzeń wodno-elektrolitowych.
W nowoczesnej toksykologii klinicznej znaczenie płukania żołądkowego uległo zmniejszeniu na rzecz podawania węgla aktywowanego. Aktualnie zabieg wykonuje się tylko w wybranych przypadkach zatruć, gdy istnieje pewność co do jego skuteczności i bezpieczeństwa dla pacjenta.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Przedawkowanie lewetyracetamu, substancji czynnej leku Lepsitam dostępnego w dawkach 250 mg, 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg, może prowadzić do poważnych objawów neurologicznych i oddechowych, takich jak senność, pobudzenie, agresywność, zmniejszenie stanu świadomości, depresja oddechowa, a w skrajnych przypadkach śpiączka. Mechanizmy tych objawów obejmują nasilone hamowanie ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia równowagi neuroprzekaźników oraz krytyczne zahamowanie funkcji OUN i ośrodka oddechowego w pniu mózgu. Szczególnie narażone na powikłania są osoby z upośledzoną czynnością nerek, pacjenci w podeszłym wieku oraz osoby z chorobami układu oddechowego i OUN.
agresywność, depresja oddechowa, funkcja sercowo-naczyniowa, hemodializa, hipoksemia, leczenie objawowe, Lepsitam, lewetyracetam, metabolit leku, nieprawidłowe dawkowanie, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądkowe, pobudzenie, przedawkowanie lewetyracetamu, senność, śpiączka, tabletki powlekane, upośledzona czynność nerek, zaburzenia przytomności, zaburzenia świadomości -
Leksykon leków
Przedawkowanie diklofenaku sodowego, substancji czynnej leku Diclac 150 Duo, nie manifestuje się charakterystycznymi objawami klinicznymi, co utrudnia szybką diagnozę. Objawy zatrucia obejmują głównie zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (wymioty, biegunka, krwotok z przewodu pokarmowego), układu nerwowego (zawroty głowy, szumy uszne, drgawki) oraz poważne uszkodzenia narządów miąższowych, takie jak ostra niewydolność nerek i uszkodzenie wątroby. Wartości kliniczne do monitorowania to parametry nerkowe i wątrobowe oraz ciśnienie tętnicze, które może ulec znacznemu obniżeniu, prowadząc do zaburzeń perfuzji narządowej. Przedawkowanie diklofenaku stanowi bezpośrednie zagrożenie życia, zwłaszcza przy wystąpieniu drgawek, niewydolności nerek i krwotoków.
antidotum, białko osocza, dializa, diklofenak sodowy, drgawki, dysfagia, hipotensja, krwotok z przewodu pokarmowego, metabolizm wątrobowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, ostra niewydolność nerek, parametry hemodynamiczne, parametry nerkowe, parametry wątrobowe, płukanie żołądkowe, przetaczanie krwi, substancja czynna, szumy uszne, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywny, wymuszona diureza, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia oddychania
