Leksykon wskazań
na literę „L”

Wskazania na „L”, strona 2 z 6

• łuszczyca erytrodermiczna

  Łuszczyca erytrodermiczna to ciężka, zagrażająca życiu postać łuszczycy, charakteryzująca się zajęciem ponad 90% powierzchni skóry. Objawia się uogólnionym zaczerwienieniem (erytrodermią), złuszczaniem naskórka, świądem oraz bólem. Może wystąpić nagle jako pierwsza manifestacja łuszczycy lub rozwinąć się z istniejącej już łuszczycy plackowatej, np. w wyniku nagłego odstawienia leków systemowych, infekcji, działania niektórych leków czy nadmiernej ekspozycji na promieniowanie UV.

• łagodny stan zapalny gardła

  Łagodny stan zapalny gardła to częste schorzenie charakteryzujące się podrażnieniem, bólem, uczuciem pieczenia oraz niewielkim obrzękiem tkanek gardła. Najczęściej wywołują go infekcje wirusowe (około 80% przypadków), rzadziej bakteryjne, a także czynniki drażniące, takie jak suche powietrze, dym papierosowy, zanieczyszczenia powietrza czy refluks żołądkowo-przełykowy.

• łagodny stan zapalny jamy ustnej

  Łagodny stan zapalny jamy ustnej (stomatitis) to powszechny problem medyczny, charakteryzujący się zaczerwienieniem, obrzękiem i podrażnieniem błony śluzowej w jamie ustnej. Może występować jako reakcja na różne czynniki, takie jak urazy mechaniczne, infekcje (wirusowe, bakteryjne, grzybicze), reakcje alergiczne, niedobory witaminowe (szczególnie witamin z grupy B i żelaza), stosowanie niektórych leków czy ekspozycja na substancje drażniące.

• leczenie ochronne folinianem wapnia

  Leczenie ochronne folinianem wapnia (znane również jako leukoworyna) stosowane jest jako terapia osłonowa w przypadku leczenia pacjentów wysokimi dawkami antagonistów kwasu foliowego, takich jak metotreksat. Folinian wapnia jest formą kwasu foliowego, który może omijać blokadę enzymatyczną powodowaną przez metotreksat, zapobiegając tym samym jego toksycznemu działaniu na zdrowe, szybko dzielące się komórki.

• leczenie komórkowego odrzucania przeszczepu

  Leczenie komórkowego odrzucania przeszczepu stanowi kluczowy element opieki nad pacjentami po transplantacji narządów. Komórkowe odrzucanie przeszczepu to immunologiczna reakcja organizmu biorcy, w której limfocyty T rozpoznają obce antygeny dawcy i atakują przeszczepiony narząd. Objawia się ono pogorszeniem funkcji przeszczepionego narządu, wzrostem markerów stanu zapalnego oraz charakterystycznymi zmianami histopatologicznymi w biopsji narządu.

• łagodna dolegliwość żołądkowo-jelitowa

  Łagodne dolegliwości żołądkowo-jelitowe to powszechne schorzenia układu trawiennego, które mogą objawiać się wzdęciami, dyskomfortem w jamie brzusznej, zgagą, odbijaniem, nudnościami, zaparciami lub biegunką. Najczęściej występują jako wynik nieprawidłowej diety, stresu, nadwrażliwości na określone pokarmy lub jako skutek uboczny przyjmowanych leków. Diagnoza opiera się głównie na wywiadzie z pacjentem oraz wykluczeniu poważniejszych schorzeń.

• łagodna skurczowa dolegliwość żołądkowo-jelitowa

  Łagodna skurczowa dolegliwość żołądkowo-jelitowa to zespół objawów dotyczących przewodu pokarmowego, charakteryzujący się kurczowymi bólami brzucha o niewielkim lub umiarkowanym nasileniu. Dolegliwości te mogą występować zarówno w obrębie żołądka, jak i jelit, a towarzyszyć im mogą wzdęcia, uczucie pełności, nudności oraz zaburzenia rytmu wypróżnień. Najczęściej występują w przebiegu zespołu jelita drażliwego (IBS), dyspepsji czynnościowej, czy też w reakcji na dietę bogatą w pokarmy wzdymające lub ciężkostrawne.

• łagodne zaburzenia żołądkowo-jelitowe

  Łagodne zaburzenia żołądkowo-jelitowe to szeroka grupa dolegliwości dotyczących układu pokarmowego, które nie mają podłoża organicznego i zazwyczaj ustępują samoistnie lub po zastosowaniu podstawowego leczenia. Najczęściej objawiają się bólem brzucha, wzdęciami, zgagą, nudnościami, wymiotami, biegunką lub zaparciami. Występują powszechnie w populacji ogólnej i mogą być wywołane przez niewłaściwą dietę, stres, infekcje, nietolerancje pokarmowe lub jako efekt uboczny stosowania niektórych leków.

• łagodzenie objawów odstawienia nikotyny

  Łagodzenie objawów odstawienia nikotyny to proces terapeutyczny mający na celu zmniejszenie dyskomfortu towarzyszącego zaprzestaniu palenia tytoniu. Objawy odstawienia obejmują najczęściej: silne pragnienie zapalenia papierosa (głód nikotynowy), drażliwość, niepokój, problemy z koncentracją, bezsenność, zwiększony apetyt oraz zaburzenia nastroju. Objawy te pojawiają się zazwyczaj w ciągu pierwszych 24-48 godzin od zaprzestania palenia i mogą utrzymywać się przez kilka tygodni.

• łagodne zaburzenia układu moczowego

  Łagodne zaburzenia układu moczowego obejmują szereg dolegliwości związanych z funkcjonowaniem dróg moczowych, które nie wynikają z poważnych chorób strukturalnych czy nowotworowych. Najczęściej występują w postaci łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) u mężczyzn lub zaburzeń czynnościowych pęcherza moczowego u obu płci. W przypadku BPH dochodzi do powiększenia prostaty, co powoduje ucisk na cewkę moczową i prowadzi do objawów takich jak częste oddawanie moczu (szczególnie w nocy), słaby strumień moczu, uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza oraz trudności z rozpoczęciem mikcji.

• łagodny stan zapalny błony śluzowej jamy ustnej

  Łagodny stan zapalny błony śluzowej jamy ustnej, określany jako stomatitis, to schorzenie charakteryzujące się zaczerwienieniem, obrzękiem i niekiedy drobnymi owrzodzeniami błony śluzowej jamy ustnej. Występuje najczęściej jako reakcja na czynniki drażniące, takie jak ostre pokarmy, niewłaściwa higiena jamy ustnej, urazy mechaniczne, reakcje alergiczne lub jako skutek uboczny niektórych leków czy radioterapii. Charakterystycznymi objawami są pieczenie, dyskomfort podczas spożywania pokarmów, zwiększona wrażliwość na temperaturę oraz niekiedy nieświeży oddech.

• leczenie komórkowego odrzucania przeszczepu u pacjentów uprzednio otrzymujących inne leki immunosupresyjne

  Komórkowe odrzucanie przeszczepu to poważne powikłanie po transplantacji narządów, wynikające z reakcji układu immunologicznego biorcy na przeszczepiony narząd. Występuje najczęściej w ciągu pierwszych 6 miesięcy po transplantacji, choć może pojawić się w każdym momencie. Rozpoznanie opiera się na objawach klinicznych oraz badaniu histopatologicznym wycinka przeszczepionego narządu, gdzie stwierdza się naciek limfocytarny w tkance narządu i uszkodzenie jego struktury.

• łagodny przerost gruczołu krokowego

  Łagodny przerost gruczołu krokowego (BPH – Benign Prostatic Hyperplasia) to niezłośliwy rozrost tkanki prostaty, który występuje głównie u mężczyzn po 50. roku życia. Schorzenie charakteryzuje się powiększeniem gruczołu krokowego, co może prowadzić do zwężenia cewki moczowej i zaburzeń w oddawaniu moczu. Do najczęstszych objawów należą: częstomocz, zwłaszcza w nocy (nokturia), osłabiony strumień moczu, uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza, trudności w rozpoczęciu mikcji oraz kroplowe oddawanie moczu po zakończeniu mikcji.

• liszaj czerwony rumieniowaty

  Liszaj czerwony rumieniowaty (łac. lichen ruber planus) to przewlekła choroba zapalna skóry i błon śluzowych o nieznanej etiologii, prawdopodobnie o podłożu autoimmunologicznym. Charakteryzuje się występowaniem swędzących, czerwono-fioletowych, wielobocznych grudek z charakterystycznym białawym siateczkowatym rysunkiem na powierzchni (objaw Wickhama). Najczęściej zmiany lokalizują się na wewnętrznej stronie nadgarstków, przedramion, okolicy lędźwiowej, podudziach oraz błonach śluzowych jamy ustnej.

• liszajec opryszczkowaty

  Liszajec opryszczkowaty (łac. impetigo herpetiformis) to rzadka, ciężka dermatoza zapalna, która najczęściej występuje u kobiet w ciąży, zazwyczaj w trzecim trymestrze. Choroba charakteryzuje się wysiewem drobnych, jałowych krostek na rumieniowym podłożu, które zlewają się i tworzą większe zmiany. Początkowo zmiany pojawiają się w zgięciach, pachwinach i okolicach narządów płciowych, a następnie rozprzestrzeniają się obwodowo na całe ciało.

• linijna IgA dermatoza

  Linijna IgA dermatoza to rzadka autoimmunologiczna choroba pęcherzowa skóry, charakteryzująca się linijnym odkładaniem się immunoglobuliny A (IgA) wzdłuż błony podstawnej naskórka. Schorzenie to może wystąpić zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, choć u tych ostatnich często określane jest mianem przewlekłego pęcherzowego zapalenia skóry dziecięcego. Choroba objawia się występowaniem swędzących pęcherzy i grudek, często układających się w pierścieniowate wzory, głównie na tułowiu, pośladkach i kończynach.

• łagodny pemfigoid błon śluzowych

  Łagodny pemfigoid błon śluzowych (pemphigoid mucosae) to przewlekła autoimmunologiczna choroba pęcherzowa, charakteryzująca się tworzeniem pęcherzy i nadżerek głównie na błonach śluzowych jamy ustnej, spojówek, nosa, przełyku, krtani oraz narządów płciowych. Jest łagodniejszą formą pemfigoidu, w której zmiany skórne występują rzadko lub wcale, co odróżnia ją od pemfigoidu pęcherzowego.

• łagodny ból stawów

  Łagodny ból stawów to częsta dolegliwość, która może wynikać z różnych przyczyn, w tym przeciążeń, mikrourazów, wczesnych stadiów chorób zwyrodnieniowych stawów czy przejściowych stanów zapalnych. Występuje najczęściej w stawach kolanowych, biodrowych, ramiennych oraz drobnych stawach rąk. Charakteryzuje się dyskomfortem podczas ruchu, który nie upośledza znacząco codziennego funkcjonowania pacjenta.

• listerioza

  Listerioza to choroba infekcyjna wywołana przez bakterię Listeria monocytogenes. Zakażenie może przebiegać bezobjawowo lub manifestować się jako ostra choroba gorączkowa z objawami grypopodobnymi. W ciężkich przypadkach, szczególnie u osób z obniżoną odpornością, kobiet ciężarnych, noworodków i osób starszych, może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, sepsa czy rozsiane zakażenie wewnątrzmaciczne.

• łupież owłosionej skóry głowy

  Łupież owłosionej skóry głowy to przewlekły stan zapalny skóry charakteryzujący się nadmiernym złuszczaniem się komórek naskórka, co prowadzi do powstawania białych lub żółtawych płatków (łuski) widocznych na włosach i ubraniu. Schorzenie występuje u około 50% populacji dorosłych, z różnym nasileniem objawów. Najczęściej pojawia się w okresie dojrzewania i może utrzymywać się przez całe życie. Główną przyczyną jest nadmierne namnażanie grzyba Malassezia (dawniej Pityrosporum), który naturalnie występuje na skórze głowy.

• liszajec zakaźny

  Liszajec zakaźny (łac. impetigo contagiosa) to powierzchowne, wysoce zakaźne zakażenie bakteryjne skóry, najczęściej wywoływane przez paciorkowce z grupy A (Streptococcus pyogenes) lub gronkowce złociste (Staphylococcus aureus). Schorzenie występuje głównie u dzieci w wieku 2-5 lat, szczególnie w miesiącach letnich i w warunkach niskiej higieny osobistej. Charakteryzuje się występowaniem grudek, które szybko przekształcają się w powierzchowne pęcherzyki wypełnione treścią surowiczą, a następnie ropną, po pęknięciu których powstają miodowożółte strupy.

• łagodny stan zapalny dróg moczowych

  Łagodny stan zapalny dróg moczowych to schorzenie charakteryzujące się infekcją dowolnego odcinka układu moczowego, z przewagą łagodnych objawów klinicznych. Najczęstszą postacią jest ostre niepowikłane zapalenie pęcherza moczowego, które występuje głównie u kobiet. Typowe objawy to dysuria (ból lub pieczenie podczas oddawania moczu), częstomocz, nagłe parcia na mocz oraz ból w podbrzuszu, bez objawów ogólnoustrojowych takich jak wysoka gorączka czy złe samopoczucie.

• leczenie ostrego bólu

  Leczenie ostrego bólu obejmuje kompleksowe postępowanie mające na celu szybkie złagodzenie dolegliwości bólowych wywołanych urazem, zabiegiem operacyjnym, ostrym stanem zapalnym lub innym nagłym czynnikiem uszkadzającym tkanki. Ostry ból, w przeciwieństwie do przewlekłego, ma zazwyczaj wyraźny początek, ograniczony czas trwania (do 3 miesięcy) i bezpośrednią przyczynę, którą można zidentyfikować.

• łagodna dolegliwość układu moczowego

  Łagodne dolegliwości układu moczowego obejmują zespół objawów związanych z dolnymi drogami moczowymi, które nie wynikają z poważnych schorzeń, takich jak infekcje czy nowotwory. Najczęściej występują w postaci dyskomfortu podczas oddawania moczu, niewielkiego parcia naglącego, zwiększonej częstotliwości mikcji czy uczucia niepełnego opróżnienia pęcherza. U mężczyzn często związane są z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego (BPH), natomiast u kobiet mogą być związane z osłabieniem mięśni dna miednicy.

• leczenie bólu neuropatycznego

  Ból neuropatyczny to przewlekły ból wywołany uszkodzeniem lub chorobą somatosensorycznego układu nerwowego. Charakteryzuje się piekącym, kłującym lub przeszywającym bólem, często z towarzyszącą allodynią (ból wywołany bodźcem normalnie niebolesnym) i hiperalgezją (wzmożona reakcja bólowa na bodziec normalnie powodujący ból). Występuje w różnych schorzeniach, takich jak neuropatia cukrzycowa, neuralgia popółpaścowa, ból fantomowy, neuralgia nerwu trójdzielnego czy w przebiegu stwardnienia rozsianego.

• leczenie bólu w okresie okołooperacyjnym

  Leczenie bólu w okresie okołooperacyjnym obejmuje kompleksowe postępowanie mające na celu zminimalizowanie dolegliwości bólowych u pacjentów przed, w trakcie i po zabiegu operacyjnym. Efektywna kontrola bólu jest kluczowym elementem opieki nad pacjentem chirurgicznym, wpływającym na szybkość rekonwalescencji, ograniczenie powikłań pooperacyjnych oraz ogólny komfort pacjenta.

• łuszczyca owłosionej skóry

  Łuszczyca owłosionej skóry głowy to przewlekła choroba zapalna, charakteryzująca się występowaniem dobrze odgraniczonych, rumieniowych zmian skórnych z typowym nawarstwioną łuską. Zmiany te mogą wykraczać poza linię włosów, obejmując czoło, okolice zauszne i kark. Szacuje się, że łuszczyca owłosionej skóry głowy dotyka około 45-56% pacjentów z łuszczycą, stanowiąc często pierwsze miejsce wystąpienia choroby.

• lumbago

  Lumbago, znane również jako ból okolicy lędźwiowej, to nagły i intensywny ból dolnej części pleców, często opisywany przez pacjentów jako „postrzał” lub „nagły kręgarz”. Objaw ten występuje w wyniku zapalenia lub uszkodzenia mięśni, więzadeł, stawów lub dysków międzykręgowych w odcinku lędźwiowym kręgosłupa. Najczęstszymi przyczynami są przeciążenia mięśniowo-więzadłowe, zmiany zwyrodnieniowe, przepuklina krążka międzykręgowego, a także nieprawidłowa postawa ciała lub nieodpowiednie podnoszenie ciężkich przedmiotów.

• leczenie następstw niedoborów wapnia

  Leczenie następstw niedoborów wapnia stanowi istotny element postępowania terapeutycznego w przypadku hipokalcemii, która może prowadzić do poważnych zaburzeń zdrowotnych. Niedobór wapnia w organizmie może wynikać z wielu przyczyn, takich jak niedostateczna podaż w diecie, zaburzenia wchłaniania jelitowego, niewydolność nerek, niedobór witaminy D, niedoczynność przytarczyc czy stosowanie niektórych leków.

• łysienie plackowate

  Łysienie plackowate (alopecia areata) to autoimmunologiczna choroba skóry, charakteryzująca się nagłą utratą włosów w postaci dobrze odgraniczonych, okrągłych lub owalnych ognisk na skórze głowy lub innych owłosionych częściach ciała. Choroba może wystąpić w każdym wieku, ale najczęściej pojawia się przed 30. rokiem życia. U około 20% pacjentów występuje obciążenie rodzinne. Łysienie plackowate często współistnieje z innymi chorobami autoimmunologicznymi, takimi jak choroba Hashimoto, bielactwo czy atopowe zapalenie skóry.

• łojotok

  Łojotok (seborrhea) to nadmierne wydzielanie łoju przez gruczoły łojowe, które prowadzi do przetłuszczania się skóry, szczególnie w obrębie twarzy, skóry głowy, klatki piersiowej i pleców. Zaburzenie to często towarzyszy trądzikowi pospolitemu, łojotokowemu zapaleniu skóry i łupieżowi. Łojotok zwykle nasila się w okresie dojrzewania pod wpływem zwiększonej produkcji androgenów, może również występować u noworodków w pierwszych tygodniach życia wskutek działania hormonów matczynych.

• łysienie

  Łysienie to proces nadmiernego wypadania włosów prowadzący do częściowej lub całkowitej utraty owłosienia. Najczęstszą formą jest łysienie androgenowe (AGA), które występuje zarówno u mężczyzn (jako łysienie typu męskiego), jak i u kobiet (jako łysienie typu kobiecego). Inne częste rodzaje to łysienie plackowate, telogenowe (spowodowane stresem, chorobami, porodem) oraz bliznowaciejące.

• liszaj płaski skóry i błon śluzowych

  Liszaj płaski (łac. lichen planus) jest przewlekłą zapalną chorobą dotyczącą skóry i błon śluzowych, przede wszystkim jamy ustnej, narządów płciowych oraz przełyku. Charakteryzuje się występowaniem swędzących, wielobocznych, płasko-wyniosłych grudek o fioletowym zabarwieniu, które często mają białawe siateczkowate linie (objaw Wickhama). Na błonach śluzowych typowo występują białawe wykwity siateczkowate, czasem nadżerki i owrzodzenia.

• łuszczyca krostkowa dłoni i podeszew

  Łuszczyca krostkowa dłoni i podeszew (palmoplantarna) to przewlekła, zapalna choroba skóry, charakteryzująca się występowaniem sterylnych krost na zaczerwienionej i złuszczającej się skórze dłoni i/lub stóp. Jest to rzadka, ale uporczywa odmiana łuszczycy, która może występować samodzielnie lub towarzyszyć łuszczycy zwykłej w innych lokalizacjach. Choroba ma przewlekły, nawrotowy przebieg i znacząco wpływa na jakość życia pacjentów ze względu na lokalizację zmian w miejscach narażonych na ciągłe urazy mechaniczne.

• łuszczyca zwykła

  Łuszczyca zwykła (psoriasis vulgaris) to przewlekła choroba autoimmunologiczna skóry charakteryzująca się występowaniem rumieniowych, dobrze odgraniczonych blaszek pokrytych srebrzystą łuską. Zmiany najczęściej lokalizują się symetrycznie na wyprostnych powierzchniach kończyn, w okolicy lędźwiowo-krzyżowej oraz na owłosionej skórze głowy. Choroba ma nawrotowy charakter i dotyka około 2-3% populacji ogólnej.

• lekkie skurczowe dolegliwości żołądkowo-jelitowe

  Lekkie skurczowe dolegliwości żołądkowo-jelitowe to niespecyficzne objawy ze strony przewodu pokarmowego, obejmujące skurcze i dyskomfort w obszarze żołądka i jelit. Występują często jako reakcja na stres, niewłaściwe odżywianie, nadmierne spożycie kawy, alkoholu lub jako skutek łagodnych infekcji przewodu pokarmowego. Charakteryzują się odczuwaniem kurczowego bólu brzucha, wzdęciami, niestrawnością oraz zwiększoną perystaltyką jelit.

• łagodne dolegliwości żołądkowo-jelitowe

  Łagodne dolegliwości żołądkowo-jelitowe to grupa objawów ze strony przewodu pokarmowego, które nie mają podłoża organicznego lub są związane z przejściowymi zaburzeniami funkcjonowania przewodu pokarmowego. Obejmują one m.in. wzdęcia, uczucie pełności w żołądku, nudności, zgagę, odbijanie, niestrawność, łagodne bóle brzucha czy przejściowe zaburzenia rytmu wypróżnień. Występują często po spożyciu ciężkostrawnych, tłustych posiłków, alkoholu, w sytuacjach stresowych lub podczas zmiany diety.

• łagodna dolegliwość bólową stawów

  Łagodna dolegliwość bólowa stawów to często spotykany problem, który może dotyczyć pacjentów w różnym wieku. Występuje najczęściej w przebiegu przeciążeń stawów, wczesnych stadiów choroby zwyrodnieniowej, po niewielkich urazach, a także w przebiegu lekkich stanów zapalnych. Dolegliwości te charakteryzują się umiarkowanym bólem, niewielkim ograniczeniem ruchomości oraz minimalnym obrzękiem stawu.

• łagodna dolegliwość bólową mięśni

  Łagodna dolegliwość bólowa mięśni (mialgia) to powszechny problem, który może być spowodowany wieloma czynnikami, takimi jak nadmierna aktywność fizyczna, mikrourazy, napięcie psychiczne, infekcje wirusowe lub stany zapalne. Dolegliwości te charakteryzują się dyskomfortem, tkliwością lub bólem mięśni, który jest odczuwalny, ale nie ogranicza znacząco codziennego funkcjonowania.

• łagodne skurczowe dolegliwości związane z okresem menstruacji

  Łagodne skurczowe dolegliwości związane z okresem menstruacji, znane również jako dysmenorrhea pierwotna, to bólowe doświadczenia występujące podczas miesiączki. Charakteryzują się one skurczami w dolnej części brzucha, które mogą promieniować do pleców i ud. Dolegliwości te dotykają około 50-90% kobiet w wieku reprodukcyjnym i najczęściej pojawiają się w pierwszych dniach krwawienia menstruacyjnego.

• łagodne skurczowe dolegliwości żołądkowo-jelitowe

  Łagodne skurczowe dolegliwości żołądkowo-jelitowe to często występujący zespół objawów obejmujący ból brzucha o charakterze skurczowym, któremu mogą towarzyszyć nudności, wzdęcia, uczucie pełności w nadbrzuszu oraz zaburzenia rytmu wypróżnień. Dolegliwości te mogą być związane z zespołem jelita drażliwego (IBS), dyspepsją czynnościową lub przejściowymi zaburzeniami motoryki przewodu pokarmowego.

• łagodna dolegliwość reumatyczna

  Łagodne dolegliwości reumatyczne to zespół objawów, które wpływają na układ mięśniowo-szkieletowy, ale przebiegają bez znaczących zmian strukturalnych i nie prowadzą do trwałego uszkodzenia stawów. Najczęściej objawiają się bólem stawów, mięśni, przejściową sztywnością poranną, obrzękiem oraz ograniczeniem ruchomości stawów. Dolegliwości te mogą być związane z przeciążeniem, drobnymi urazami lub stanami zapalnymi o niewielkim nasileniu.

• leczenie bólu w bezpośrednim okresie pooperacyjnym

  Leczenie bólu w bezpośrednim okresie pooperacyjnym stanowi kluczowy element opieki nad pacjentem chirurgicznym. Ból pooperacyjny pojawia się w wyniku uszkodzenia tkanek podczas zabiegu operacyjnego i może utrzymywać się od kilku godzin do kilku dni. Jego natężenie zależy od rodzaju i rozległości operacji, indywidualnej wrażliwości pacjenta oraz skuteczności zastosowanej analgezji.

• liszaj prosty

  Liszaj prosty (lichen planus) to przewlekła choroba skóry i błon śluzowych o podłożu autoimmunologicznym. Charakteryzuje się występowaniem fioletoworóżowych, wielobocznych, płaskich grudek z siateczkowatym białym wzorem na powierzchni (objaw Wickhama). Zmiany najczęściej lokalizują się na wewnętrznych powierzchniach nadgarstków, przedramion, kostkach, podudziach oraz w okolicy lędźwiowej. Może również zajmować błony śluzowe jamy ustnej, narządów płciowych, paznokcie i owłosioną skórę głowy.

• lekka biegunka

  Lekka biegunka to stan, w którym występują luźne lub wodniste stolce, jednak nie powodujące znacznego odwodnienia organizmu. Definiuje się ją jako oddawanie więcej niż 3 luźnych stolców na dobę, przy jednoczesnym braku objawów alarmowych, takich jak krwawienie z przewodu pokarmowego, gorączka powyżej 38°C czy silne bóle brzucha. Najczęstszymi przyczynami lekkiej biegunki są infekcje wirusowe, bakteryjne lub pasożytnicze, reakcje na pokarmy, leki, a także stres.

• łagodny stan zapalny błony śluzowej gardła

  Łagodny stan zapalny błony śluzowej gardła, zwany również zapaleniem gardła (pharyngitis), to powszechna dolegliwość układu oddechowego, charakteryzująca się miejscowym podrażnieniem i obrzękiem tkanek gardła. Najczęściej występuje na skutek infekcji wirusowych (około 70-80% przypadków), rzadziej bakteryjnych, a także może być spowodowany czynnikami nieinfekcyjnymi, takimi jak alergie, podrażnienia środowiskowe czy refluks żołądkowo-przełykowy.

• lokalizacja ektopowej błony śluzowej żołądka

  Lokalizacja ektopowej błony śluzowej żołądka, zwana również heterotopią żołądkową lub ektopią śluzówki żołądka, to stan, w którym tkanka żołądkowa występuje poza swoją normalną lokalizacją anatomiczną. Najczęściej dotyczy przełyku (przełyk Barretta), dwunastnicy, pęcherzyka żółciowego, a czasem także innych odcinków przewodu pokarmowego. Stan ten może być wrodzony lub nabyty, przy czym w przypadku przełyku Barretta mamy do czynienia z przemianą metaplastyczną nabłonka przełyku w odpowiedzi na przewlekły refluks żołądkowo-przełykowy.

• łagodna postać zapalenia stawów

  Łagodna postać zapalenia stawów charakteryzuje się umiarkowanym bólem, niewielkim obrzękiem i ograniczeniem ruchomości w zajętych stawach, jednak bez znaczącego upośledzenia funkcji życiowych pacjenta. Występuje najczęściej w przebiegu choroby zwyrodnieniowej stawów, reumatoidalnego zapalenia stawów we wczesnym stadium lub jako reaktywne zapalenie po przebytej infekcji. Łagodna postać może być też wczesnym etapem rozwijającej się choroby autoimmunologicznej, dlatego wymaga diagnostyki i monitorowania.

• leczenie zatorowość płucna

  Zatorowość płucna (PE, pulmonary embolism) to stan nagły, zagrażający życiu, charakteryzujący się zablokowaniem tętnicy płucnej lub jej odgałęzień przez materiał zatorowy, najczęściej przez skrzeplinę pochodzącą z żył głębokich kończyn dolnych lub miednicy. Objawia się najczęściej dusznością, bólem w klatce piersiowej, kaszlem, krwiopluciem oraz tachykardią. Rozpoznanie opiera się na ocenie klinicznej, badaniach obrazowych (angio-TK, scyntygrafia) oraz oznaczeniu D-dimerów.

• leczenie zakrzepica żył głębokich

  Zakrzepica żył głębokich (ZŻG) to stan chorobowy polegający na tworzeniu się skrzeplin w układzie żył głębokich, najczęściej w obrębie kończyn dolnych. Do głównych objawów ZŻG należą: obrzęk kończyny, ból, zaczerwienienie, zwiększona temperatura miejscowa oraz często widoczne poszerzenie żył powierzchownych. Najpoważniejszym powikłaniem zakrzepicy żył głębokich jest zator tętnicy płucnej, który może stanowić bezpośrednie zagrożenie życia.