lokalizacja ektopowej błony śluzowej żołądka
Wskazanie
Lokalizacja ektopowej błony śluzowej żołądka, zwana również heterotopią żołądkową lub ektopią śluzówki żołądka, to stan, w którym tkanka żołądkowa występuje poza swoją normalną lokalizacją anatomiczną. Najczęściej dotyczy przełyku (przełyk Barretta), dwunastnicy, pęcherzyka żółciowego, a czasem także innych odcinków przewodu pokarmowego. Stan ten może być wrodzony lub nabyty, przy czym w przypadku przełyku Barretta mamy do czynienia z przemianą metaplastyczną nabłonka przełyku w odpowiedzi na przewlekły refluks żołądkowo-przełykowy.
Diagnostyka ektopii błony śluzowej żołądka obejmuje badania endoskopowe z pobraniem wycinków do badania histopatologicznego, a w niektórych przypadkach badania obrazowe (TK, MRI) oraz testy czynnościowe (pH-metria, manometria). W zależności od lokalizacji i nasilenia objawów, leczenie może być farmakologiczne lub chirurgiczne. Farmakoterapia opiera się głównie na inhibitorach pompy protonowej (IPP) takich jak Controloc (pantoprazol), Nexium (esomeprazol), Helicid (omeprazol) czy Gasec (omeprazol), które zmniejszają wydzielanie kwasu przez komórki ektopowej błony śluzowej żołądka.
W przypadku obecności zakażenia Helicobacter pylori, które może towarzyszyć ektopii, stosuje się eradykację przy użyciu schematów obejmujących antybiotyki (np. Klacid – klarytromycyna, Metronidazol) w połączeniu z IPP. W leczeniu objawowym można stosować również leki prokinetyczne jak Itoprid (Zirid) czy Metoklopramid (Metoclopramidum).
Największą trudnością w leczeniu pacjentów z ektopową błoną śluzową żołądka jest nieprzewidywalny przebieg kliniczny. Niektórzy pacjenci pozostają bezobjawowi przez całe życie, podczas gdy inni doświadczają przewlekłego bólu, krwawień, niedrożności czy perforacji. Dodatkowo, długotrwała ekspozycja na kwas żołądkowy może prowadzić do rozwoju metaplazji jelitowej, dysplazji, a nawet raka. Wyzwaniem terapeutycznym jest również konieczność długoterminowego monitorowania pacjentów pod kątem potencjalnych powikłań, co wymaga regularnych badań endoskopowych i dostosowywania leczenia do zmieniającego się stanu klinicznego.
Lista leków z tym wskazaniem
-
TEKCIS – Generator radionuklidu – 2-50 GBq (aktywność 99mTc)
Jest to klarowny roztwór do wstrzykiwań zawierający sodu nadtechnecjan (99mTc), uzyskiwany z generatora radionuklidu 99Mo/99mTc. Preparat stosuje się wyłącznie do celów diagnostycznych, między innymi do znakowania radiofarmaceutyków oraz obrazowania narządów takich jak tarczyca, gruczoły ślinowe, kanały łzowe czy lokalizacja ektopowej błony śluzowej żołądka. Umożliwia ocenę funkcji, struktury oraz lokalizacji tych tkanek, a także kontrolę odpowiedzi na terapię. Dzięki właściwościom promieniotwórczym pozwala na precyzyjną scyntygrafię i diagnozę schorzeń.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Ultra-Technekow FM – Generator radionuklidu – generator radionuklidu (99Mo/99mTc) o aktywności macierzystego radionuklidu (99Mo): 2,15; 4,30; 6,45; 8,60; 10,75; 12,90; 17,20; 21,50; 25,80; 30,10; 34,40; 43,00 GBq
Produkt leczniczy zawiera sodu nadtechnecjan (⁹⁹ᵐTc) pozyskiwany z generatora radionuklidu ⁹⁹Mo/⁹⁹ᵐTc, który emituje promieniowanie gamma, wykorzystywane w diagnostyce medycznej. Stosuje się go do znakowania radiofarmaceutyków oraz do scyntygrafii tarczycy, gruczołów ślinowych i kanalików łzowych, a także do lokalizacji ektopowej błony śluzowej żołądka. Pomaga ocenić strukturę i funkcję odpowiednich tkanek oraz kontrolować skuteczność terapii. Preparat jest przeznaczony wyłącznie do diagnostyki w medycynie nuklearnej.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna