choroba tarczycy
Wskazanie

Choroby tarczycy to szeroka grupa schorzeń dotyczących gruczołu tarczowego, które mogą prowadzić do jego niedoczynności, nadczynności lub zmian strukturalnych. Najczęstsze jednostki chorobowe to choroba Hashimoto (autoimmunologiczne zapalenie tarczycy), choroba Gravesa-Basedowa, wole guzkowe oraz raki tarczycy. Występują one znacznie częściej u kobiet niż u mężczyzn, szczególnie w okresach hormonalnych zmian, jak ciąża czy menopauza.

W leczeniu niedoczynności tarczycy stosuje się preparaty lewotyroksyny, takie jak Euthyrox, Letrox czy Levothyroxine Teva. Dawkowanie ustala się indywidualnie na podstawie badań TSH i FT4. W przypadku nadczynności tarczycy wykorzystuje się tyreostatyki: Thyrozol (tiamazol) lub Propycil (propylotiouracyl), a także beta-blokery jak Metocard (metoprolol) czy Bisocard (bisoprolol) do łagodzenia objawów nadmiaru hormonów tarczycy.

W leczeniu zapaleń tarczycy mogą być stosowane leki przeciwzapalne oraz immunosupresyjne. Przy chorobie Gravesa-Basedowa oprócz leków przeciwtarczycowych rozważa się leczenie jodem radioaktywnym lub zabieg operacyjny. W przypadku guzków i nowotworów tarczycy podstawowym postępowaniem jest leczenie chirurgiczne, często z następczą terapią jodem promieniotwórczym i/lub leczeniem hormonalnym.

Największe trudności w leczeniu chorób tarczycy obejmują właściwą diagnostykę (często objawy są niespecyficzne), uzyskanie optymalnego wyrównania hormonalnego, przestrzeganie przez pacjentów zaleceń dotyczących przyjmowania leków (szczególnie na czczo) oraz monitorowanie skutków ubocznych farmakoterapii. Dodatkowym wyzwaniem jest leczenie w szczególnych populacjach, takich jak kobiety ciężarne, pacjenci z chorobami serca czy osoby starsze, gdzie konieczna jest szczególna ostrożność w doborze i dawkowaniu leków. Istotnym problemem pozostaje również leczenie opornych przypadków nadczynności tarczycy oraz postępowanie w orbitopatii tarczycowej.