scyntygrafia tarczycy
Wskazanie

Scyntygrafia tarczycy to badanie obrazowe wykorzystujące radioizotopy do oceny funkcji i struktury gruczołu tarczowego. Jest to cenne narzędzie diagnostyczne, stosowane głównie w przypadku podejrzenia obecności guzków autonomicznych, choroby Gravesa-Basedowa, zapalenia tarczycy, a także do oceny pozostałej tkanki tarczycowej po tyreoidektomii czy do wykrywania przerzutów raka tarczycy.

Badanie wykonuje się po podaniu pacjentowi radioizotopu (najczęściej technet-99m lub jod-123), który gromadzi się w tkance tarczycowej. Następnie, przy użyciu gamma kamery, uzyskuje się obraz dystrybucji radioizotopu, co pozwala ocenić funkcjonalność poszczególnych obszarów tarczycy. Guzki „gorące” (wykazujące zwiększone wychwyty) są zazwyczaj łagodne, podczas gdy guzki „zimne” (o zmniejszonym wychwycie) mogą budzić niepokój onkologiczny.

W przygotowaniu pacjenta do scyntygrafii konieczne jest odstawienie leków mogących wpływać na wyniki badania. Należą do nich preparaty zawierające jod (np. Jodid, Jodyna), leki tyreostatyczne (Metizol, Thyrozol), tyroksynę (Euthyrox, Letrox) oraz niektóre leki kardiologiczne i przeciwzapalne. Przed badaniem pacjent powinien pozostawać na czczo.

Główne trudności związane ze scyntygrafią tarczycy obejmują konieczność odpowiedniego przygotowania pacjenta, co może wymagać czasowego odstawienia istotnych leków, oraz ekspozycję na promieniowanie jonizujące, choć dawka jest relatywnie niewielka. Dodatkowo, interpretacja wyników wymaga doświadczenia, szczególnie w przypadkach nietypowego rozmieszczenia tkanki tarczycowej lub obecności wielu zmian ogniskowych. Dla pacjentów z zaawansowaną niewydolnością nerek eliminacja radioizotopu może być utrudniona.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl