zwoje współczulne
Zwoje współczulne (zwane również zwojami sympatycznymi) to kluczowe elementy anatomiczne układu współczulnego, będącego częścią autonomicznego układu nerwowego. Są to skupiska ciał komórek nerwowych (neuronów) położone wzdłuż kręgosłupa, tworzące dwa łańcuchy pnia współczulnego po obu stronach kręgosłupa – od podstawy czaszki do kości guzicznej.
Łańcuch zwojów współczulnych składa się zazwyczaj z 22-23 par zwojów: 3 szyjnych, 10-11 piersiowych, 4 lędźwiowych oraz 4-5 krzyżowych. Neurony przedzwojowe, których ciała znajdują się w rogach bocznych rdzenia kręgowego (segmenty Th1-L2/L3), tworzą synapsy z neuronami pozazwojowymi właśnie w tych zwojach. To tutaj dochodzi do przełączenia impulsów nerwowych z włókien przedźwojowych na włókna pozazwojowe.
Zwoje współczulne odgrywają istotną rolę w regulacji funkcji narządów wewnętrznych, gruczołów wydzielania zewnętrznego, naczyń krwionośnych i gruczołów potowych. Ich aktywacja prowadzi do typowej reakcji „walki lub ucieczki” – przyspieszenia akcji serca, rozszerzenia oskrzeli, zwiększenia przepływu krwi do mięśni szkieletowych oraz innych fizjologicznych zmian przygotowujących organizm do zwiększonego wysiłku fizycznego.
W praktyce klinicznej zwoje współczulne mają znaczenie w zabiegach sympatektomii (usunięcia lub zniszczenia fragmentu łańcucha współczulnego), stosowanych w leczeniu nadpotliwości dłoni, choroby Raynauda czy niektórych zespołów bólowych. Blokady zwojów współczulnych są również wykorzystywane jako procedury diagnostyczne i terapeutyczne w leczeniu bólu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tiapridal 100 mg
Tiapridal 100 mg (111,10 mg tiaprydu chlorowodorku) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym anafilaksji. Lek nie powinien być stosowany u osób z nowotworami zależnymi od podwyższonego stężenia prolaktyny, takimi jak prolactinoma przysadki mózgowej oraz niektóre typy raka piersi, gdyż tiapryd może stymulować progresję tych guzów. Ponadto, stosowanie leku jest przeciwwskazane u pacjentów z guzem chromochłonnym (pheochromocytoma) z uwagi na ryzyko przełomu nadciśnieniowego spowodowanego uwalnianiem katecholamin.
benzamidy, chlorowodorek tiaprydu, choroba Parkinsona, guz chromochłonny, guz przysadki, katecholaminy, komórki chromochłonne, lek przeciwpsychotyczny, lewodopa, nadwrażliwość, nowotwór piersi, parkinsonizm, pheochromocytoma, progresja nowotworu, prolactinoma, prolaktyna, przełom nadciśnieniowy, reakcja anafilaktyczna, receptory dopaminowe, tiapryd, zwoje współczulne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Chlorsuccillin 200 mg
Chlorek suksametoniowy, zawarty w preparacie CHLORSUCCILLIN 200 mg, jest depolaryzującym środkiem zwiotczającym mięśnie szkieletowe o bardzo krótkim czasie działania, stosowanym w celu uzyskania krótkotrwałego zwiotczenia mięśni podczas procedur medycznych. Mechanizm działania polega na depolaryzacji płytki nerwowo-mięśniowej, co początkowo objawia się drżeniami pęczkowymi mięśni (szczególnie twarzy, szyi i kończyn), a następnie pełnym zwiotczeniem mięśni. Lek wpływa na parametry ciśnieniowe organizmu, powodując podwyższenie ciśnienia śródgałkowego, śródczaszkowego oraz wewnątrzżołądkowego, a także zwiększenie napięcia dolnego zwieracza przełyku, co ma istotne znaczenie w kontekście pacjentów z jaskrą, urazami głowy, zabiegami neurochirurgicznymi oraz ryzykiem refluksu żołądkowo-przełykowego.
blok II fazy, bradykardia, chlorek suksametoniowy, ciśnienie śródczaszkowe, ciśnienie śródgałkowe, ciśnienie wewnątrzżołądkowe, depolaryzacja płytki nerwowo-mięśniowej, drżenia pęczkowe mięśni, histamina, jaskra, leki zwiotczające mięśnie, płytka nerwowo-mięśniowa, receptory muskarynowe, refluks żołądkowo-przełykowy, rytm węzłowy, tachyfilaksja, tachykardia, układ autonomiczny, wentylacja mechaniczna, zabiegi neurochirurgiczne, znieczulenie, zwieracz przełyku, zwiotczenie mięśni szkieletowych, zwoje współczulne