bezpośrednio działający lek przeciwwirusowy

Bezpośrednio działający lek przeciwwirusowy (DAA – Direct-Acting Antiviral) to nowoczesna klasa leków ukierunkowanych specyficznie na określone etapy cyklu replikacyjnego wirusa. W przeciwieństwie do starszych preparatów przeciwwirusowych, DAA blokują konkretne białka wirusowe niezbędne do namnażania się patogenu, co przekłada się na ich wysoką skuteczność i mniejszą toksyczność.

Największy przełom w stosowaniu DAA nastąpił w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C (HCV). Leki z tej grupy, takie jak inhibitory proteazy (np. grazoprewir), inhibitory polimerazy NS5B (np. sofosbuwir) czy inhibitory białka NS5A (np. ledipaswir), zrewolucjonizowały terapię HCV, osiągając wskaźniki trwałej odpowiedzi wirusologicznej (SVR) przekraczające 95% przy znacznie krótszym czasie leczenia i mniejszej liczbie działań niepożądanych.

Bezpośrednio działające leki przeciwwirusowe stosowane są również w leczeniu innych infekcji wirusowych, w tym HIV (inhibitory proteazy, integrazy), wirusowego zapalenia wątroby typu B oraz grypy. Ich wysoka specyficzność wobec struktur wirusowych minimalizuje wpływ na komórki gospodarza, co znacząco poprawia profil bezpieczeństwa w porównaniu do starszych terapii przeciwwirusowych.

Wyzwaniem związanym z DAA pozostaje wysoki koszt terapii oraz ryzyko rozwoju oporności wirusów w przypadku monoterapii. Z tego powodu często stosuje się je w schematach wielolekowych, co zmniejsza prawdopodobieństwo selekcji szczepów opornych i zwiększa skuteczność leczenia.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl