dysproporcja główkowo-miedniczna
Dysproporcja główkowo-miedniczna to stan położniczy, w którym występuje niedopasowanie między wielkością główki płodu a wymiarami miednicy matki, co może uniemożliwić prawidłowy przebieg porodu drogami naturalnymi. Jest to jedna z najczęstszych przyczyn decyzji o konieczności wykonania cięcia cesarskiego.
Dysproporcja może wynikać z makrosomii płodu (masa urodzeniowa powyżej 4000-4500g), nieprawidłowego ułożenia płodu, anomalii rozwojowych płodu lub ze zwężenia miednicy matki. Przyczyny ze strony matki obejmują przebyte urazy miednicy, zniekształcenia kostne, zmiany rozwojowe lub choroby metaboliczne kości jak osteomalacja.
Diagnostyka opiera się na badaniu położniczym wewnętrznym i zewnętrznym, pomiarach miednicy (pelvimetria), ultrasonografii oraz ocenie postępu porodu. W przypadku podejrzenia dysproporcji główkowo-miednicznej kluczowe jest wczesne rozpoznanie, aby zapobiec takim powikłaniom jak przedłużający się poród, uraz kanału rodnego, niedotlenienie płodu czy pęknięcie macicy.
Postępowanie zależy od stopnia dysproporcji. W łagodnych przypadkach możliwe jest prowadzenie porodu drogami naturalnymi pod ścisłym nadzorem. W przypadkach wyraźnej dysproporcji standardem postępowania jest planowe cięcie cesarskie, które minimalizuje ryzyko powikłań zarówno dla matki, jak i dla dziecka.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Oxytocin Grindeks 16,7 mcg/ml
Oxytocin Grindeks, dostępny w stężeniach 8,3 µg/ml oraz 16,7 µg/ml w formie roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, posiada liczne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić przed zastosowaniem. Lek jest przeciwwskazany u pacjentek z nadwrażliwością na oksytocynę lub substancje pomocnicze, a także w obecności mechanicznych przeszkód porodu, zagrożenia płodu, hipertonicznych skurczów macicy, znaczącej dysproporcji główki płodu do miednicy, nieprawidłowego ułożenia płodu, łożyska przodującego, odklejenia łożyska, prodowania lub wypadnięcia pępowiny. Ponadto, oksytocyna nie powinna być stosowana u pacjentek z ryzykiem pęknięcia macicy, np. w ciążach mnogich, wielowodziu, po wielu porodach lub z blizną macicy po cięciu cesarskim klasycznym. Długotrwałe stosowanie jest przeciwwskazane w niedowładzie macicy opornym na oksytocynę, ciężkiej toksemii przedrzucawkowej oraz ciężkich zaburzeniach sercowo-naczyniowych. Podanie oksytocyny jest zabronione w ciągu 6 godzin po podaniu prostaglandyn dopochwowo ze względu na ryzyko hipertoniczności macicy.
aktywność skurczowa macicy, blizna macicy, ciąża mnoga, cięcie cesarskie, dysproporcja główkowo-miedniczna, hipertoniczność macicy, hipertoniczny skurcz macicy, łożysko przodujące, naczynia przodujące, nadwrażliwość na oksytocynę, niedowład macicy, nieprawidłowe ułożenie płodu, odklejenie łożyska, pęknięcie macicy, reakcja anafilaktyczna, toksemia przedrzucawkowa, wielowodzie, wypadnięcie pępowiny, zaburzenie rytmu serca płodu, zaburzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon substancji czynnych
Oksytocyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Oksytocyna jest stosowana głównie w położnictwie do indukcji i nasilania akcji porodowej, podawana wyłącznie w formie infuzji dożylnej w warunkach szpitalnych pod ścisłym nadzorem wykwalifikowanego personelu. Podawanie bolusów dożylnych jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko ostrego niedociśnienia tętniczego, tachykardii i uderzeń gorąca. Indukcja porodu powinna być prowadzona tylko przy ściśle określonych wskazaniach, z ciągłym monitorowaniem czynności skurczowej macicy, częstości akcji serca płodu i matki oraz ciśnienia tętniczego. Oksytocyna jest przeciwwskazana m.in. w porodzie przedwczesnym, granicznej dysproporcji główkowo-miedniczej, po wcześniejszych dużych zabiegach chirurgicznych macicy, wielorództwie oraz inwazyjnym raku szyjki macicy. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentek z chorobami sercowo-naczyniowymi, zespołem wydłużonego QT, po cięciu cesarskim oraz u kobiet powyżej 35 roku życia.
bradykardia płodu, choroba niedokrwienna serca, choroba zastawek serca, cięcie cesarskie, cukrzyca ciążowa, dysproporcja główkowo-miedniczna, hipertonia macicy, hiponatremia, indukcja porodu, infuzja dożylna, inwazyjny rak szyjki macicy, kardiomiopatia przerostowa, kardiotokografia, krwotok podpajęczynówkowy, krwotok poporodowy, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, obrzęk płuc, pęknięcie macicy, poród przedwczesny, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, skurcz tętnic wieńcowych, skurcz tężcowy, tachykardia odruchowa, wstrząs anafilaktyczny, wstrzyknięcie dożylne, zator płynem owodniowym, zatrucie wodne, zespół wydłużonego odstępu QT - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Oxytocin-Richter
Oxytocin-Richter (5 IU/ml, roztwór do infuzji) wymaga ścisłego nadzoru medycznego podczas stosowania, zwłaszcza w kontekście indukcji lub stymulacji porodu. Lek podaje się wyłącznie dożylnie, w warunkach szpitalnych, pod ciągłą kontrolą parametrów takich jak: częstotliwość, intensywność i czas trwania skurczów macicy, częstość akcji serca płodu i matki oraz ciśnienie tętnicze matki. Przeciwwskazania względne obejmują m.in. poród przedwczesny, graniczną dysproporcję główkowo-miedniczną, wcześniejsze duże zabiegi chirurgiczne w obrębie macicy (w tym cięcie cesarskie), nadmierne powiększenie macicy, wielorództwo oraz inwazyjny rak szyjki macicy. Należy unikać stosowania oksytocyny przed prawidłowym umiejscowieniem głowy płodu w kanale rodnym. W przypadku nadmiernej czynności macicy podawanie leku należy natychmiast przerwać, aby zapobiec powikłaniom takim jak skurcz tężcowy czy pęknięcie macicy.
akcja serca płodu, choroba niedokrwienna serca, choroba zastawek serca, cięcie cesarskie, dysproporcja główkowo-miedniczna, indukcja porodu, kardiomiopatia przerostowa, krwotok podpajęczynówkowy, nadciśnienie tętnicze, niedotlenienie płodu, oksytocyna, pęknięcie macicy, podanie dożylne, poród przedwczesny, rak szyjki macicy, skurcz macicy, skurcz tętnicy wieńcowej, skurcz tężcowy, śmierć wewnątrzmaciczna płodu, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia krzepnięcia, zator płynem owodniowym, zespół DIC, zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego, zespół wydłużonego QT