chaperony farmakologiczne
Chaperony farmakologiczne to niskocząsteczkowe związki, które stabilizują białka o nieprawidłowej konformacji, zapobiegając ich agregacji i degradacji w komórce. Działają poprzez selektywne wiązanie się z nienatywną formą białka, promując jego prawidłowe fałdowanie i transport do docelowego miejsca działania.
W medycynie chaperony farmakologiczne zyskują coraz większe znaczenie w terapii chorób związanych z nieprawidłowym fałdowaniem białek, zwanych proteopatiami. Zaliczają się do nich choroby neurodegeneracyjne (choroba Alzheimera, Parkinsona), choroby lizosomalne (choroba Gauchera, choroba Fabry’ego) oraz mukowiscydoza. W tych schorzeniach chaperony pomagają przywrócić funkcjonalność białek, które mimo prawidłowej sekwencji aminokwasowej, nie osiągają właściwej struktury trójwymiarowej.
Przewaga chaperonów farmakologicznych nad konwencjonalną terapią zastępczą polega na możliwości doustnego podawania leku, łatwiejszym przenikaniu przez barierę krew-mózg oraz potencjalnie niższych kosztach terapii. Obecnie kilka chaperonów farmakologicznych zostało już zatwierdzonych do leczenia chorób genetycznych, a wiele innych znajduje się w fazie badań klinicznych, co czyni tę strategię terapeutyczną obiecującym kierunkiem w medycynie personalizowanej.