zaburzenia przepływu mózgowego

Zaburzenia przepływu mózgowego to nieprawidłowości w dostarczaniu krwi do tkanki mózgowej, które mogą prowadzić do niedokrwienia lub niedotlenienia struktur nerwowych. Prawidłowy przepływ mózgowy wynosi około 50-55 ml/100g tkanki mózgowej/min i jest regulowany przez mechanizmy autoregulacji naczyniowej, które utrzymują stały przepływ pomimo wahań ciśnienia systemowego.

Główne przyczyny zaburzeń przepływu mózgowego obejmują miażdżycę naczyń mózgowych, zatory pochodzenia sercowego, choroby małych naczyń, stany zapalne naczyń, urazy oraz zaburzenia hemodynamiczne. W zależności od lokalizacji i stopnia upośledzenia przepływu, konsekwencje kliniczne mogą być różnorodne – od przemijających epizodów niedokrwiennych (TIA) do udarów mózgu z trwałym deficytem neurologicznym.

Diagnostyka zaburzeń przepływu mózgowego opiera się na badaniach obrazowych (CT, MRI, angiografia), badaniach ultrasonograficznych (USG Doppler tętnic szyjnych i przezczaszkowe), a także ocenie hemodynamicznej (perfuzja CT, SPECT, PET). Nowoczesne metody umożliwiają precyzyjną ocenę nie tylko anatomii naczyń, ale również parametrów przepływu i perfuzji tkanki mózgowej.

Leczenie zaburzeń przepływu mózgowego obejmuje farmakoterapię (leki przeciwpłytkowe, przeciwzakrzepowe, hipolipemizujące), zabiegi rewaskularyzacyjne (endarterektomia, angioplastyka z implantacją stentu) oraz modyfikację czynników ryzyka sercowo-naczyniowego. W ostrej fazie udaru niedokrwiennego kluczowe znaczenie ma leczenie trombolityczne i trombektomia mechaniczna, które mogą przywrócić przepływ w zamkniętym naczyniu.

Powiązane wpisy

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl