zakrzepica naczyniowa
Zakrzepica naczyniowa to stan patologiczny, w którym dochodzi do powstania zakrzepu (skrzepliny) wewnątrz naczynia krwionośnego. Proces ten może wystąpić zarówno w układzie żylnym, jak i tętniczym, prowadząc do częściowego lub całkowitego zablokowania przepływu krwi, co skutkuje niedokrwieniem tkanek zaopatrywanych przez dane naczynie.
W patogenezie zakrzepicy naczyniowej kluczową rolę odgrywa triada Virchowa: uszkodzenie śródbłonka naczyniowego, zwolnienie przepływu krwi oraz nadkrzepliwość. Czynniki ryzyka obejmują unieruchomienie, zabiegi operacyjne, nowotwory, ciążę, stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych, choroby zapalne, zaburzenia krzepnięcia, palenie tytoniu oraz predyspozycje genetyczne.
Objawy zakrzepicy naczyniowej zależą od lokalizacji zakrzepu. W przypadku zakrzepicy żył głębokich typowe są: obrzęk, ból, zaczerwienienie i zwiększone ucieplenie kończyny. Zakrzepica tętnicza manifestuje się nagłym niedokrwieniem zaopatrywanego obszaru z bólem, bladością, ochłodzeniem i zaburzeniami czucia. Powikłania obejmują zator płucny, zespół pozakrzepowy oraz przewlekłą niewydolność żylną.
Diagnostyka zakrzepicy naczyniowej opiera się na badaniach obrazowych, takich jak USG Doppler, angio-TK, angio-MR oraz oznaczeniach laboratoryjnych, w tym D-dimerów. Leczenie obejmuje terapię przeciwkrzepliwą (heparyny drobnocząsteczkowe, antagoniści witaminy K, bezpośrednie doustne antykoagulanty), a w wybranych przypadkach trombolizę, trombektomię mechaniczną lub implantację filtrów do żyły głównej dolnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Skłonność do zakrzepicy – Patofizjologia i mechanizm
Trombofilia to stan charakteryzujący się nadkrzepliwością, wynikający z zaburzenia równowagi między czynnikami prokoagulacyjnymi a antykoagulantami, prowadzący do zwiększonej generacji trombiny i fibryny. Patogeneza jest wieloczynnikowa i obejmuje zarówno trombofilię dziedziczną, jak mutacje czynnika V Leiden (Arg506Gln w genie F5, zwiększające ryzyko zakrzepicy 5-10-krotnie), mutację protrombiny G20210A (występującą u 2% populacji zdrowych i 6-7% pacjentów z zakrzepicą), jak i niedobory naturalnych antykoagulantów: antytrombiny, białka C i białka S. Nabyte czynniki ryzyka to m.in. zespół antyfosfolipidowy, nowotwory złośliwe, stan zapalny, urazy, ciąża oraz stosowanie hormonalnej antykoncepcji i NLPZ, które synergistycznie zwiększają ryzyko zakrzepicy. Diagnostyka obejmuje testy oporności na aktywowane białko C oraz analizę genetyczną, a obecność mutacji wpływa na czas trwania terapii przeciwzakrzepowej, choć nie zmienia jej intensywności.
antykoncepcja hormonalna, czynnik prokoagulacyjny, czynnik tkankowy, fibrynoliza, hiperhomocysteinemia, hiperkoagulacja, kaskada krzepnięcia, kompleks protrombinazy, mutacja czynnika V Leiden, nadkrzepliwość, nadkrzepliwość krwi, nawracająca zakrzepica, niedobór antytrombiny, niedobór białka C, niedobór białka S, oporność na aktywowane białko C, płytka krwi, reduktaza metylenotetrahydrofolianowa, skłonność do zakrzepicy, śródbłonek naczyniowy, stan nadkrzepliwości, triada Virchowa, trombofilia, układ fibrynolizy, zakrzepica naczyniowa, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół antyfosfolipidowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Antytrombina – Przeciwwskazania stosowania
Antytrombina, będąca kluczowym białkiem osocza regulującym krzepnięcie, jest stosowana terapeutycznie w postaci koncentratów pochodzenia ludzkiego. Główne przeciwwskazania do jej podawania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną oraz na składniki pomocnicze preparatów (Antithrombin III NF Takeda, Atenativ, Kybernin P). Specyficznie dla Atenativ przeciwwskazaniem jest także nadwrażliwość na zanieczyszczenia z procesu produkcji. Produkt Antithrombin III NF Takeda nie powinien być stosowany u pacjentów z wywiadem trombocytopenii indukowanej heparyną (HIT), ze względu na ryzyko nawrotu powikłań zakrzepowo-zatorowych. Zawartość sodu w preparatach wynosi od 36 mg do 44,76 mg na fiolkę 500 j.m. oraz do 75,4 mg na fiolkę 1000 j.m., co wymaga uwagi u pacjentów z ograniczeniami sodu w diecie, np. w niewydolności serca czy nadciśnieniu tętniczym.
Antithrombin III, antytrombina, Atenativ, czynnik płytkowy 4, efekt przeciwkrzepliwy, koncentrat antytrombiny, krzepnięcie krwi, Kybernin P, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór antytrombiny, niewydolność serca, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, reakcja nadwrażliwości, składnik pomocniczy, stan nadkrzepliwości, trombocytopenia indukowana heparyną, zaburzenie krzepnięcia, zakrzepica naczyniowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Elin
Produkt leczniczy Elin zawiera 250 μg norgestymatu i 35 μg etynyloestradiolu i jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym. Przed rozpoczęciem terapii należy dokładnie ocenić przeciwwskazania i czynniki ryzyka, zwłaszcza związane z zakrzepowo-zatorowymi powikłaniami żylnymi (ŻChZZ) i tętniczymi (np. zawał mięśnia sercowego, udar mózgu). Ryzyko ŻChZZ jest największe w pierwszym roku stosowania oraz po przerwie ≥4 tygodni i wynosi około 6 na 10 000 kobiet rocznie, co jest porównywalne do preparatów zawierających lewonorgestrel. Czynniki ryzyka obejmują m.in. otyłość (BMI >30 kg/m²), długotrwałe unieruchomienie, duże zabiegi chirurgiczne, obciążenie rodzinne, wiek >35 lat oraz choroby współistniejące (np. toczeń rumieniowaty układowy). Pacjentki powinny być poinformowane o objawach zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej oraz konieczności natychmiastowego kontaktu z lekarzem. Stosowanie Elin jest przeciwwskazane u kobiet z wieloma czynnikami ryzyka zakrzepicy.
choroba Leśniowskiego-Crohna, dyslipoproteinemia, etynyloestradiol, hiperhomocysteinemia, hipertriglicerydemia, migotanie przedsionków, migrena, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, norgestymat, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, ostuda, otoskleroza, pląsawica Sydenhama, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przemijający napad niedokrwienia mózgu, rak endometrium, rak jajnika, rak piersi, rak szyjki macicy, tętnicza choroba zakrzepowo-zatorowa, toczeń rumieniowaty układowy, udar mózgu, wada zastawkowa serca, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zakażenie HPV, zakrzepica naczyniowa, zakrzepica żylna, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Gamunex 10% 100 mg/ml
Przedawkowanie immunoglobuliny ludzkiej normalnej (IVIg) zawartej w preparacie Gamunex 10% (100 mg/ml IgG) może prowadzić do poważnych powikłań, głównie hiperwolemii oraz nadmiernej lepkości krwi. Hiperwolemia objawia się dusznością, obrzękami obwodowymi, wzrostem ciśnienia tętniczego, poszerzeniem żył szyjnych, rzężeniami nad polami płucnymi, a w ciężkich przypadkach obrzękiem płuc, wynikając z przeciążenia układu sercowo-naczyniowego. Nadmierna lepkość krwi manifestuje się bólami i zawrotami głowy, zaburzeniami widzenia i świadomości, epizodami niedokrwiennymi (TIA), zakrzepicą oraz zaburzeniami funkcji nerek, co jest konsekwencją zwiększonej gęstości osocza i upośledzenia przepływu krwi. Szczególnie narażone na powikłania są niemowlęta, osoby w podeszłym wieku oraz pacjenci z niewydolnością serca, nerek lub zaburzeniami krzepnięcia.
choroba wieńcowa, ciśnienie tętnicze, dializa, Gamunex, hiperwolemia, immunoglobulina ludzka normalna, kardiomiopatia, leki moczopędne, lepkość krwi, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk obwodowy, obrzęk płuc, podaż płynów, przemijający atak niedokrwienny, przepływ krwi, rzężenia płucne, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie krzepnięcia, zakrzepica naczyniowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tisseel Lyo –
Preparat TISSEEL Lyo to dwuskładnikowy klej fibrynowy zawierający fibrynogen ludzki (91 mg/ml), aprotyninę syntetyczną (3000 KIU/ml), trombinę ludzką (500 j.m./ml) oraz chlorek wapnia dwuwodny (40 μmol/ml), stosowany w objętościach 2 ml, 4 ml lub 10 ml, co przekłada się na odpowiednio zwiększone dawki substancji czynnych. Do tej pory nie odnotowano klinicznych przypadków przedawkowania tego preparatu, jednak teoretyczne ryzyko obejmuje miejscową zakrzepicę, reakcje immunologiczne na białka (fibrynogen, trombinę), reakcje na aprotyninę, a także zaburzenia elektrolitowe związane z nadmierną podażą wapnia. Preparat jest dostępny w formie liofilizowanych proszków i roztworów, które po zmieszaniu tworzą stabilny skrzep fibrynowy, wykorzystywany do hemostazy i zlepiania tkanek.
aprotynina syntetyczna, arytmia, chlorek wapnia, czynnik XIII, działanie niepożądane, embolizacja, fibrynogen ludzki, klej fibrynowy, klej tkankowy, nadwrażliwość, reakcja anafilaktyczna, reakcja immunologiczna, skrzep fibrynowy, stan zapalny, trombina ludzka, układ krzepnięcia, zaburzenie elektrolitowe, zakrzepica miejscowa, zakrzepica naczyniowa, zatorowość - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Phenylephrine Unimedic 0,05 mg/ml
Phenylephrine Unimedic, dostępny w stężeniach 0,05 mg/ml oraz 0,1 mg/ml, jest lekiem sympatykomimetycznym o działaniu wazokonstrykcyjnym, którego stosowanie wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na fenylefrynę lub składniki pomocnicze, ciężkie nadciśnienie tętnicze, chorobę naczyń obwodowych, terapię nieselektywnymi inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) oraz ciężką nadczynność tarczycy. W szczególności interakcja z inhibitorami MAO może prowadzić do napadowego nadciśnienia tętniczego oraz hipertermii, stanowiąc zagrożenie życia. Fenylefryna może również nasilać objawy tyreotoksykozy, zwiększając ryzyko arytmii i przełomu tarczycowego.
arytmia, choroba naczyń obwodowych, choroba wieńcowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca, działanie sympatykomimetyczne, fenylefryny chlorowodorek, hipertermia, inhibitor MAO, inhibitory monoaminooksydazy, jaskra zamkniętego kąta, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienna zgorzel, niewydolność nerek, niewydolność serca, opór obwodowy, przełom nadciśnieniowy, przełom tarczycowy, przerost prostaty, reakcja alergiczna, tyreotoksykoza, udar, wazokonstrykcja, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia przepływu mózgowego, zaburzenia rytmu serca, zakrzepica naczyniowa, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Phenylephrine Unimedic 0,1 mg/ml
Phenylephrine Unimedic, dostępny w roztworze do wstrzykiwań o stężeniach 0,05 mg/ml oraz 0,1 mg/ml, zawiera chlorowodorek fenylefryny – sympatykomimetyk o działaniu presyjnym i naczynioskurczowym. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na fenylefrynę lub substancje pomocnicze, ciężkim nadciśnieniem tętniczym, chorobami naczyń obwodowych, ciężką nadczynnością tarczycy oraz u osób stosujących nieselektywne inhibitory monoaminooksydazy (MAO) lub w okresie do 2 tygodni po zakończeniu terapii tymi lekami. Podanie fenylefryny w tych stanach może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak napadowe nadciśnienie, zaburzenia rytmu serca, niedokrwienna zgorzel tkanek, a nawet zgon. Szczególnie istotne jest unikanie leku u pacjentów z ryzykiem zakrzepicy naczyniowej i powikłań sercowo-naczyniowych.
amina katecholowa, chlorowodorek fenylefryny, choroba naczyń obwodowych, ciężka nadczynność tarczycy, ciężkie nadciśnienie tętnicze, działanie sympatykomimetyczne, hipertermia, inhibitor monoaminooksydazy, martwica tkanek, nadciśnienie napadowe, nadciśnienie wrażliwe na sód, niewydolność serca, obrzęk, odpowiedź presyjna, perfuzja tkankowa, powikłanie sercowo-naczyniowe, reakcja anafilaktyczna, tachykardia, układ współczulny, zaburzenie rytmu serca, zakrzepica naczyniowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Biorphen 0,1 mg/ml
Biorphen, zawierający fenylefryny chlorowodorek w stężeniu 0,1 mg/ml, jest alfa-sympatykomimetykiem o silnym działaniu naczyniozwężającym. Jego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na fenylefrynę lub składniki pomocnicze, ciężkim nadciśnieniem tętniczym, chorobą naczyń obwodowych oraz ciężką nadczynnością tarczycy. Podanie leku w tych stanach może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak przełom nadciśnieniowy, choroba niedokrwienna z ryzykiem zgorzeli lub zakrzepicy, a także zaburzenia rytmu serca. Ponadto, preparat zawiera znaczące ilości sodu (0,77 mmol/5 ml, 7,7 mmol/50 ml), co należy uwzględnić u pacjentów z niewydolnością serca, nadciśnieniem tętniczym, obrzękami lub niewydolnością nerek.
amina katecholowa, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna, ciężka nadczynność tarczycy, ciężkie nadciśnienie tętnicze, działanie alfa-sympatykomimetyczne, działanie naczyniozwężające, fenylefryny chlorowodorek, hipertermia, inhibitor monoaminooksydazy, lek alfa-sympatykomimetyczny, lek sympatykomimetyczny, nadwrażliwość na substancję czynną, napadowe nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk, przełom nadciśnieniowy, receptor alfa-adrenergiczny, skurcz naczyń, tyreotoksykoza, wazokonstrykcja, zaburzenie rytmu serca, zakrzepica naczyniowa, zwężenie naczyń krwionośnych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Celebrex 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące celekoksybu wskazują na istotne ryzyko teratogenne i toksyczne, szczególnie w okresie ciąży. W badaniach na królikach podawanie dawki ≥150 mg/kg/dobę (około 2-krotnie większej niż u ludzi przy dawce 200 mg 2×/dobę, na podstawie AUC 0-24) podczas organogenezy powodowało wady rozwojowe, takie jak ubytek przegrody międzykomorowej oraz anomalie kostne (zrośnięte żebra, mostek). U szczurów dawki ≥30 mg/kg/dobę (około 6-krotnie większe niż u ludzi) wywoływały zależne od dawki przepukliny przeponowe, co wiązano z hamowaniem syntezy prostaglandyn. Ponadto, celekoksyb wpływał negatywnie na implantację i przeżywalność zarodków, powodując przed- i poimplantacyjne poronienia oraz zmniejszone przeżycie zarodków.
celekoksyb, czynność nadnerczy, nieprawidłowość rozwojowa, organogeneza, poronienie poimplantacyjne, poronienie przedimplantacyjne, przenikanie do mleka, przepuklina przeponowa, przeżycie zarodków, rozwój płodu, ryzyko sercowo-naczyniowe, synteza prostaglandyn, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność rozrodcza, ubytek przegrody międzykomorowej, zakrzepica naczyniowa, zrośnięte żebra, zrośnięty mostek - Leksykon chorób i schorzeń
Brodawki zwykłe – Patofizjologia i mechanizm
Brodawki zwykłe (Verruca vulgaris) są łagodnymi zmianami skórnymi wywołanymi przez HPV, głównie typów 2 i 4. Infekcja rozpoczyna się wniknięciem wirusa do komórek warstwy podstawnej naskórka przez mikrourazy, z okresem inkubacji od 2 do 6 miesięcy. Wirus replikuje się w zróżnicowanych keratynocytach, wykorzystując białka E1, E2, E6 i E7, które indukują niekontrolowaną proliferację komórek i hiperkeratozę. Histopatologicznie obserwuje się hiperkeratozę, akantozę, obecność koilocytów oraz powiększone naczynia krwionośne. Układ immunologiczny, zwłaszcza limfocyty CD8+ i komórki NK, odgrywa kluczową rolę w kontroli infekcji, jednak wirus unika odpowiedzi immunologicznej, co może prowadzić do przewlekłych zakażeń. Cytokiny takie jak IL-1, IL-6, IL-12, IL-17 oraz TNF modulują przebieg infekcji i odpowiedź immunologiczną, a obniżone poziomy IL-17 i IL-22 wiążą się z opornością brodawek. Pacjenci z immunosupresją są bardziej narażeni na cięższy przebieg i trudności terapeutyczne.
ablacja laserowa, autoinokulacja, brodawka zwykła, cymetydyna, elektrokoagulacja, hiperkeratoza, hiperplazja, HPV, imikwimod, immunoterapia doogniskowa, keratynocyt, komórka Langerhansa, komórka NK, komórka Th1, krioterapia, kwas salicylowy, mikrouraz skóry, reakcja nadwrażliwości typu opóźnionego, spontaniczna regresja, warstwa podstawna naskórka, wirus brodawczaka ludzkiego, zakrzepica naczyniowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atywia
Produkt leczniczy Atywia, zawierający 0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg dienogestu, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym, który wiąże się ze zwiększonym ryzykiem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ). Epidemiologiczne dane wskazują, że u kobiet stosujących Atywię ryzyko wystąpienia ŻChZZ wynosi szacunkowo 8-11 przypadków na 10 000 kobiet rocznie, co jest wyższym wskaźnikiem w porównaniu do preparatów zawierających lewonorgestrel (około 6 przypadków/10 000 kobiet/rok) oraz kobiet niestosujących hormonalnej antykoncepcji (około 2 przypadki/10 000 kobiet/rok). Ryzyko to jest szczególnie podwyższone w pierwszym roku stosowania oraz przy wznowieniu terapii po przerwie ≥4 tygodni. Należy również uwzględnić, że preparaty z dienogestem mogą zwiększać ryzyko ŻChZZ nawet do 1,6-krotnie w porównaniu do innych progestagenów, takich jak lewonorgestrel, norgestymat czy noretisteron.
dienogest, etynyloestradiol, laktoza jednowodna, lewonorgestrel, naczynia krezkowe, naczynia nerkowe, nietolerancja laktozy, noretisteron, norgestymat, preparat zawierający lewonorgestrel, tabletka powlekana, terapia hormonalna, zakrzepica naczyń krwionośnych, zakrzepica naczyniowa, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Biorphen 10 mg/ml
Fenylefryna chlorowodorek w roztworze do wstrzykiwań (Biorphen 10 mg/ml) wymaga szczegółowej oceny przeciwwskazań przed zastosowaniem. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, ciężkie nadciśnienie tętnicze oraz choroba naczyń obwodowych, ze względu na ryzyko nasilenia nadciśnienia, powikłań sercowo-naczyniowych oraz zagrożenia niedokrwieniem i zakrzepicą. Równoczesne stosowanie fenylefryny z pośrednio działającymi sympatykomimetykami, alfa-sympatykomimetykami oraz nieselektywnymi inhibitorami MAO jest przeciwwskazane z powodu ryzyka przełomu nadciśnieniowego i hipertermii. Ponadto, pacjenci z ciężką nadczynnością tarczycy są narażeni na nasilenie objawów sercowo-naczyniowych, takich jak tachykardia i nadciśnienie.
alfa-sympatykomimetyki, aminy katecholowe, antagonisty receptora angiotensyny, beta-adrenolityki, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, dieta niskosodowa, działania niepożądane, fenylefryna chlorowodorek, hipertermia, inhibitory konwertazy angiotensyny, inhibitory monoaminooksydazy, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny, interakcje farmakodynamiczne, leki przeciwnadciśnieniowe, leki sympatykomimetyczne, miażdżyca naczyń wieńcowych, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, napadowe nadciśnienie tętnicze, przełom nadciśnieniowy, tachykardia, zaburzenia rytmu serca, zakrzepica naczyniowa - Leksykon substancji czynnych
Norgestymat – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Norgestymat, stosowany w złożonych hormonalnych środkach antykoncepcyjnych (np. Elin, 250 μg norgestymatu + 35 μg etynyloestradiolu), wiąże się ze zwiększonym ryzykiem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ), szczególnie w pierwszym roku stosowania oraz po przerwie ≥4 tygodni. Ryzyko ŻChZZ u kobiet stosujących norgestymat wynosi około 6 na 10 000 rocznie, porównywalne do preparatów z lewonorgestrelem, i jest wyższe niż u kobiet niestosujących hormonalnej antykoncepcji (2 na 10 000). Czynniki ryzyka nasilające ŻChZZ to m.in. otyłość (BMI >30 kg/m²), długotrwałe unieruchomienie, obciążenie rodzinne, choroby współistniejące (nowotwory, toczeń, zespół hemolityczno-mocznicowy), oraz wiek >35 lat. Objawy zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej wymagają natychmiastowej konsultacji lekarskiej. Ponadto, stosowanie norgestymatu zwiększa ryzyko tętniczych powikłań zakrzepowo-zatorowych (zawał mięśnia sercowego, udar mózgu), zwłaszcza u kobiet palących, z nadciśnieniem, migreną z aurą, cukrzycą czy obciążeniem rodzinnym. Przeciwwskazane jest stosowanie u pacjentek z wieloma czynnikami ryzyka zakrzepicy.
choroba Leśniowskiego-Crohna, dyslipoproteinemia, hiperhomocysteinemia, hipertriglicerydemia, krwioplucie, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, nowotwór szyjki macicy, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, ostuda, otoskleroza, pląsawica Sydenhama, porfiria, przemijające niedokrwienie mózgu, rak endometrium, rak jajnika, rak piersi, tętnicza choroba zakrzepowo-zatorowa, toczeń rumieniowaty układowy, udar mózgu, wada zastawkowa serca, wirus brodawczaka ludzkiego, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zakrzepica naczyniowa, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie mózgowo-naczyniowe, zespół hemolityczno-mocznicowy, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Phenylephrine Unimedic 10 mg/ml
Lek Phenylephrine Unimedic w stężeniu 10 mg/ml fenylefryny (chlorowodorek) w formie koncentratu do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed zastosowaniem. Fenylefryny nie należy podawać pacjentom z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, ciężkim nadciśnieniem tętniczym, chorobą naczyń obwodowych, ciężką nadczynnością tarczycy oraz w skojarzeniu z nieselektywnymi inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) lub w ciągu 2 tygodni od ich odstawienia. Podanie leku w tych stanach może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak napadowe nadciśnienie, niedokrwienna zgorzel, zakrzepica naczyniowa, tachykardia czy hipertermia, zagrażających życiu pacjenta.
amina presyjna, chlorowodorek fenylefryny, choroba naczyń obwodowych, ciężka nadczynność tarczycy, ciężkie nadciśnienie, fenylefryna, hipertermia, inhibitory monoaminooksydazy, koncentrat do wstrzykiwań, nadwrażliwość na substancję czynną, napadowe nadciśnienie tętnicze, niedokrwienna zgorzel, objawy sercowo-naczyniowe, substancje sympatykomimetyczne, tachykardia, tyreotoksykoza, wazokonstrykcja, zakrzepica naczyniowa