prostaglandyna I2

Prostaglandyna I2, znana również jako prostacyklina (PGI2), jest ważnym eikozanoidem syntetyzowanym głównie przez komórki śródbłonka naczyń krwionośnych. Powstaje z kwasu arachidonowego przy udziale cyklooksygenazy (COX) i syntazy prostacykliny. Główną funkcją prostacykliny jest rozszerzanie naczyń krwionośnych oraz hamowanie agregacji płytek krwi.

W układzie sercowo-naczyniowym PGI2 działa przeciwstawnie do tromboksanu A2 (TXA2), zapewniając homeostazę naczyniową. Odgrywa kluczową rolę w regulacji ciśnienia tętniczego, zapobieganiu tworzenia się zakrzepów oraz ochronie śródbłonka. Niedobór prostacykliny wiąże się z patogenezą nadciśnienia płucnego, miażdżycy i innych chorób naczyniowych.

W praktyce klinicznej analogi prostacykliny (iloprost, epoprostenol, treprostinil) są stosowane w leczeniu nadciśnienia płucnego, choroby Raynauda oraz krytycznego niedokrwienia kończyn. Działają poprzez aktywację receptorów IP, zwiększając wewnątrzkomórkowe stężenie cAMP. Terapia analogami prostacykliny wymaga starannego monitorowania ze względu na krótki okres półtrwania oraz możliwe działania niepożądane, takie jak hipotensja, bóle głowy i zaczerwienienie skóry.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl