zastawka cewki tylnej

Zastawka cewki tylnej (ang. Posterior Urethral Valve, PUV) to wrodzona anomalia układu moczowego występująca wyłącznie u chłopców. Jest to najczęstsza przyczyna podpęcherzowej przeszkody w odpływie moczu u noworodków płci męskiej, pojawiająca się z częstotliwością 1 na 5000-8000 żywych urodzeń chłopców.

Patologicznie zastawka cewki tylnej stanowi fałd błony śluzowej o kształcie półksiężycowatym lub przegrody, zlokalizowany w cewce sterczowej, który utrudnia odpływ moczu z pęcherza. Wyróżnia się trzy typy zastawek według klasyfikacji Younga: typ I (90% przypadków) – fałdy biegnące od wzgórka nasiennego do obwodu cewki, typ II – fałdy biegnące od wzgórka nasiennego do szyi pęcherza, typ III – błona przegradzająca cewkę poniżej wzgórka nasiennego.

Klinicznie zastawka cewki tylnej objawia się w zależności od stopnia utrudnienia odpływu moczu. U noworodków może prowadzić do obustronnego wodonercza, uszkodzenia nerek, a nawet niewydolności nerek. Diagnostyka prenatalna może ujawnić objawy takie jak wodonercze, poszerzenie moczowodów, powiększenie pęcherza moczowego i małowodzie. Po urodzeniu obserwuje się trudności w oddawaniu moczu, słaby strumień, powiększony pęcherz oraz nawracające infekcje dróg moczowych.

Diagnostyka obejmuje badanie ultrasonograficzne układu moczowego, cystouretrografię mikcyjną oraz ocenę funkcji nerek. Leczenie w fazie ostrej polega na założeniu cewnika do pęcherza moczowego, a następnie wykonaniu zabiegu endoskopowej ablacji zastawki. W przypadkach ciężkich może być konieczne wyłonienie czasowej przetoki pęcherzowej lub moczowodowej. Długoterminowe monitorowanie jest niezbędne ze względu na ryzyko przewlekłej choroby nerek i zaburzeń mikcji.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl