ciągła hemodializa

Ciągła hemodializa (ang. Continuous Hemodialysis, CHD) to metoda leczenia nerkozastępczego stosowana głównie u pacjentów w stanie krytycznym z ostrym uszkodzeniem nerek. W przeciwieństwie do konwencjonalnej hemodializy, która jest prowadzona przez kilka godzin kilka razy w tygodniu, ciągła hemodializa wykonywana jest w sposób nieprzerwany przez 24 godziny na dobę.

Metoda ta polega na powolnym, ale ciągłym oczyszczaniu krwi z toksyn mocznicowych, wyrównywaniu zaburzeń elektrolitowych oraz usuwaniu nadmiaru płynów. Krew przepływa przez zewnętrzny układ filtrujący (dializator), gdzie, zgodnie z zasadą dyfuzji, substancje toksyczne przechodzą do płynu dializacyjnego, a następnie oczyszczona krew wraca do organizmu pacjenta.

Główne wskazania do zastosowania ciągłej hemodializy obejmują: ostre uszkodzenie nerek w przebiegu niewydolności wielonarządowej, ciężką sepszę, wstrząs, niewydolność serca z przewodnieniem, zatrucia lekami lub toksynami dializowalnymi, a także niewydolność nerek u pacjentów niestabilnych hemodynamicznie, u których konwencjonalna hemodializa mogłaby spowodować zapaść krążeniową.

Zaletami ciągłej hemodializy są: łagodniejsze usuwanie płynów i toksyn (zmniejszające ryzyko niestabilności hemodynamicznej), lepsza kontrola gospodarki wodno-elektrolitowej oraz możliwość jednoczesnego żywienia pozajelitowego i stosowania intensywnej farmakoterapii. Metoda wymaga jednak ciągłego nadzoru personelu medycznego, stosowania antykoagulacji oraz utrzymania dostępu naczyniowego.

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl