obwód pozaustrojowy

Obwód pozaustrojowy (krążenie pozaustrojowe, ECC – extracorporeal circulation) to technika medyczna, która umożliwia tymczasowe przejęcie funkcji serca i płuc podczas zabiegów kardiochirurgicznych. Składa się z pompy (pełniącej funkcję serca) oraz oksygenatora (pełniącego funkcję płuc), które wraz z systemem rurek i filtrów tworzą zamknięty układ.

Zastosowanie obwodu pozaustrojowego jest kluczowe podczas operacji na otwartym sercu, umożliwiając chirurgom pracę na nieruchomym i bezkrwistym polu operacyjnym. Krew pacjenta jest odprowadzana z organizmu, natleniana, filtrowana i ponownie wprowadzana do układu naczyniowego, z pominięciem serca i płuc.

Pomimo istotnych korzyści terapeutycznych, krążenie pozaustrojowe wiąże się z ryzykiem wystąpienia powikłań, takich jak zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej (SIRS), zaburzenia krzepnięcia, uszkodzenie elementów morfotycznych krwi czy mikroembolizacja. Nowoczesne techniki minimalizują te ryzyka poprzez stosowanie powłok hemokompatybilnych, filtrów, hemokoncenctratorów oraz technik minimalizujących hemodylucję.

W ostatnich latach rozwinęły się również techniki operacyjne bez użycia krążenia pozaustrojowego (off-pump), szczególnie w przypadku pomostowania tętnic wieńcowych, co może zmniejszać ryzyko powikłań u pacjentów z określonymi czynnikami ryzyka.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl