wlew podskórny
Wlew podskórny (hipodermoclysis) to technika podawania płynów do tkanki podskórnej, stanowiąca alternatywę dla tradycyjnego wlewu dożylnego. Metoda ta polega na wprowadzeniu igły lub kaniuli do tkanki podskórnej i powolnym podawaniu płynów, które następnie są wchłaniane do układu krwionośnego.
Najczęstszymi miejscami podania wlewu podskórnego są okolice brzucha, uda, łopatki i przedramienia. Technika ta jest szczególnie przydatna u pacjentów geriatrycznych, w opiece paliatywnej oraz w sytuacjach, gdy dostęp dożylny jest trudny do uzyskania lub przeciwwskazany. Podaje się tą drogą głównie płyny izotoniczne, niektóre leki przeciwbólowe oraz inne preparaty farmaceutyczne o odpowiedniej osmolarności.
Zaletami wlewu podskórnego są niższe ryzyko powikłań w porównaniu z dostępem dożylnym, łatwość wykonania, mniejszy dyskomfort pacjenta oraz możliwość prowadzenia terapii w warunkach domowych. Ograniczenia metody obejmują wolniejszą absorpcję płynów (do 1500 ml/dobę w jednym miejscu podania), przeciwwskazania do stosowania u pacjentów z obrzękami oraz niemożność podawania niektórych leków drażniących tkankę podskórną.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tresuvi 10 mg/ml
Produkt leczniczy Tresuvi, zawierający treprostynil, jest wskazany do ciągłego podawania wlewem podskórnym (preferowana droga) lub dożylnym, z uwagi na ryzyko poważnych zakażeń związanych z centralnymi cewnikami żylnymi. Początkowa dawka wynosi 1,25 ng/kg mc./min, z możliwością zmniejszenia do 0,625 ng/kg mc./min w przypadku nietolerancji. Dawkę należy stopniowo zwiększać pod nadzorem lekarza, o 1,25 ng/kg mc./min tygodniowo przez pierwsze 4 tygodnie, a następnie o 2,5 ng/kg mc./min, dostosowując ją indywidualnie do poprawy objawów tętniczego nadciśnienia płucnego (TNP) i tolerancji. W badaniach klinicznych średnie dawki po 12, 24 i 48 miesiącach wynosiły odpowiednio 26, 36 i 42 ng/kg mc./min. U pacjentów z nadwagą dawkę należy ustalać na podstawie należnej masy ciała. Nagłe przerwanie lub zmniejszenie dawki może prowadzić do nasilenia TNP, dlatego zaleca się unikanie przerw i szybkie wznowienie leczenia. U osób starszych (≥65 lat) klirens treprostynilu jest zmniejszony o 20%, co wymaga ostrożności w doborze dawki. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby (klasa A i B wg Child-Pugh) stężenie leku w osoczu wzrasta o 260-510%, dlatego początkowa dawka powinna być zmniejszona do 0,625 ng/kg mc./min, a dalsze zwiększanie dawkowania prowadzone ostrożnie. Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z niewydolnością nerek, a treprostynil nie jest usuwany podczas dializy.
AUC, centralny cewnik żylny, chlorek sodu, choroba zakrzepowo-zatorowa, drobnoustroje gram-ujemne, działanie niepożądane, ekspozycja ogólnoustrojowa, epoprostenol, klirens osoczowy, nadciśnienie płucne, niedociśnienie tętnicze, pompa infuzyjna, posocznica, prostacykliny, skala Child-Pugh, tętnicze nadciśnienie płucne, treprostynil, wlew dożylny, wlew podskórny, wszczepiana pompa infuzyjna, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaczerwienienie twarzy, zakażenie grzybicze, zakażenie krwi - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Treprostinil Reddy 2,5 mg/ml
Treprostynil, analog prostacykliny i inhibitor agregacji płytek krwi (kod ATC: B01AC21), wykazuje dwukierunkowe działanie farmakodynamiczne: rozszerza naczynia krwionośne w krążeniu płucnym i tętniczym oraz hamuje agregację płytek. W badaniach na modelach zwierzęcych wykazano, że lek zmniejsza obciążenie następcze prawej i lewej komory serca, co przekłada się na wzrost pojemności minutowej i wyrzutowej serca, bez istotnego wpływu na przewodzenie sercowe. W dwóch randomizowanych, podwójnie ślepych badaniach III fazy z udziałem 469 dorosłych pacjentów z różnymi postaciami nadciśnienia płucnego, treprostynil podawany w ciągłej infuzji podskórnej w dawce średnio 9,3 ng/kg mc./min przez 12 tygodni wykazał istotną poprawę dystansu w 6-minutowym teście marszu o średnio 19,7 m w porównaniu do placebo (p=0,0064). Ponadto zaobserwowano korzystne zmiany hemodynamiczne, takie jak obniżenie średniego ciśnienia w tętnicy płucnej (PAPm), ciśnienia w prawym przedsionku (RAP), naczyniowego oporu płucnego (PVR) oraz poprawę wskaźnika sercowego (CI) i nasycenia tlenem krwi żylnej (SvO₂).
6-minutowy test marszu, agregacja płytek krwi, analog prostacykliny, bozentan, ciśnienie w prawym przedsionku, ciśnienie w tętnicy płucnej, częstość rytmu serca, działanie antyagregacyjne, epoprostenol, idiopatyczne nadciśnienie płucne, idiopatyczne tętnicze nadciśnienie płucne, iloprost, infuzja podskórna, inhibitor agregacji płytek, klasyfikacja NYHA, krążenie płucne, naczyniowy opór płucny, nadciśnienie płucne, nadciśnienie płucne w chorobie tkanki łącznej, obciążenie następcze serca, pojemność minutowa, pojemność wyrzutowa serca, przeciek lewo-prawy, przewodzenie sercowe, rozszerzanie naczyń krwionośnych, tętnicze nadciśnienie płucne, treprostynil, twardzina, wlew podskórny, wrodzona kardiopatia, wskaźnik duszności Borga, wskaźnik sercowy, współczynnik duszności-zmęczenia, żylne nasycenie tlenem - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tresuvi 2,5 mg/ml
Tresuvi (treprostynil) jest podawany w ciągłym wlewie podskórnym (preferowana droga) lub dożylnym, z dawką początkową 1,25 ng/kg mc./min, którą można zmniejszyć do 0,625 ng/kg mc./min w przypadku nietolerancji. Dawkę zwiększa się stopniowo o 1,25 ng/kg mc./min tygodniowo przez pierwsze 4 tygodnie, a następnie o 2,5 ng/kg mc./min, dostosowując indywidualnie do tolerancji i efektu klinicznego. Średnie dawki w badaniach klinicznych wynosiły 26 ng/kg mc./min po 12 miesiącach, 36 ng/kg mc./min po 24 miesiącach i 42 ng/kg mc./min po 48 miesiącach. U pacjentów z nadwagą (>30% powyżej należnej masy ciała) dawkę należy ustalać na podstawie masy należnej. Nagłe odstawienie lub zmniejszenie dawki może wywołać nasilenie objawów tętniczego nadciśnienia płucnego, dlatego konieczne jest unikanie przerw i szybkie wznowienie wlewu. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (Child-Pugh A i B) stężenie treprostynilu w osoczu wzrasta o 260-510%, a klirens zmniejsza się o 80%, co wymaga ostrożności i zmniejszenia dawki początkowej do 0,625 ng/kg mc./min. Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z niewydolnością nerek, a lek nie jest usuwany podczas dializy.
centralny cewnik żylny, choroba zakrzepowo-zatorowa, dawka podtrzymująca, dializa, ekspozycja ogólnoustrojowa, epoprostenol, filtr medyczny, intensywna opieka medyczna, jałowość, klirens osoczowy, lek przeciwgrzybiczny, nadciśnienie płucne, nadciśnienie płucne z odbicia, niedociśnienie tętnicze, pompa infuzyjna, prostacyklina, remisja, tętnicze nadciśnienie płucne, treprostynil, wlew dożylny, wlew podskórny, wszczepiana pompa infuzyjna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie krwi, zewnętrzna pompa infuzyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tresuvi 1 mg/ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa treprostynilu obejmowała badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa. W 13- i 26-tygodniowych badaniach na szczurach i psach, ciągłe podskórne wlewy treprostynilu sodowego wywoływały głównie miejscowe reakcje zapalne (obrzęk, rumień, zgrubienia, ból). U psów poddanych dawkom ≥ 300 ng/kg mc./min zaobserwowano objawy ogólne, takie jak osłabienie, wymioty, luźne stolce oraz miejscowy obrzęk, a także poważne powikłania ze strony przewodu pokarmowego, w tym wgłobienie jelita i wypadnięcie odbytnicy, skutkujące zgonami. Średnie stężenie treprostynilu w osoczu w tych przypadkach wynosiło 7,85 ng/ml, co odpowiada stężeniom osiąganym u ludzi przy dawkach powyżej 50 ng/kg mc./min.
badanie toksyczności, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, luźne stolce, obrzęk, płodność, rozwój poporodowy, rozwój prenatalny, rumień, stężenie treprostynilu w osoczu, treprostynil sodowy, wgłobienie jelita, wlew podskórny, wymioty, wypadnięcie odbytnicy, zgrubienie, zmniejszona aktywność - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tresuvi
Treprostynil, stosowany w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego, wymaga długotrwałego ciągłego wlewu, co wiąże się z koniecznością stałego noszenia cewnika naczyniowego i urządzenia do infuzji. Lek działa jako silny rozszerzacz naczyń płucnych i ogólnoustrojowych, jednak u pacjentów z wyjściowo niskim skurczowym ciśnieniem tętniczym (<85 mmHg) istnieje ryzyko niedociśnienia systemowego, co wymaga monitorowania ciśnienia i tętna oraz przerwania wlewu w przypadku spadku ciśnienia do 85 mmHg lub pojawienia się objawów niedociśnienia. Nagłe odstawienie lub znaczne zmniejszenie dawki może prowadzić do nasilenia nadciśnienia płucnego z odbicia, stanowiąc poważne zagrożenie. U pacjentów z otyłością (BMI >30 kg/m²) obserwuje się wolniejsze wydalanie leku, co może wymagać dostosowania dawkowania. Treprostynilu nie zaleca się u pacjentów z ciężkim nadciśnieniem płucnym w IV klasie NYHA oraz w przypadkach związanych z przeciekiem lewo-prawym, nadciśnieniem wrotnym lub zakażeniem HIV. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby oraz w sytuacjach zwiększonego ryzyka krwawień, ze względu na hamowanie agregacji płytek krwi przez lek.
agregacja płytek krwi, centralny żylny cewnik naczyniowy, cewnik naczyniowy, choroba zarostowa żył płucnych, ciśnienie tętnicze krwi, induktor CYP2C8, inhibitor CYP2C8, nadciśnienie wrotne, niedociśnienie systemowe, obrzęk płuc, pompa infuzyjna, pompa wewnątrzustrojowa, posocznica, skurczowe ciśnienie tętnicze, tętnicze nadciśnienie płucne, treprostynil, wlew podskórny, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie HIV - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tresuvi 5 mg/ml
Tresuvi (treprostynil) jest podawany w ciągłym wlewie podskórnym lub dożylnym w stężeniu 5 mg/ml, z preferencją dla drogi podskórnej ze względu na ryzyko zakażeń związanych z cewnikami dożylnymi. Początkowa dawka wynosi 1,25 ng/kg mc./min, z możliwością zmniejszenia do 0,625 ng/kg mc./min w przypadku nietolerancji. Dawkę zwiększa się stopniowo, o 1,25 ng/kg mc./min tygodniowo przez pierwsze 4 tygodnie, a następnie o 2,5 ng/kg mc./min tygodniowo, dostosowując indywidualnie do pacjenta. Średnie dawki w badaniach klinicznych wynosiły 26 ng/kg mc./min po 12 miesiącach, 36 ng/kg mc./min po 24 miesiącach i 42 ng/kg mc./min po 48 miesiącach. U pacjentów z nadwagą dawkę ustala się na podstawie należnej masy ciała. Nagłe odstawienie lub zmniejszenie dawki może wywołać efekt „z odbicia” tętniczego nadciśnienia płucnego, dlatego zaleca się unikanie przerw i szybkie wznowienie leczenia.
centralny cewnik żylny, ciągły wlew podskórny, działanie niepożądane, ekspozycja ogólnoustrojowa, epoprostenol, klirens osoczowy, nadciśnienie płucne, nadciśnienie płucne z odbicia, należna masa ciała, niedociśnienie tętnicze, pompa infuzyjna, prostacyklina, przedawkowanie, roztwór do infuzji, skala Child-Pugh, tętnicze nadciśnienie płucne, treprostynil, wlew podskórny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie krwi - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Oxycodone Hydrochloride Hameln 10 mg/ml
Oxycodone Hydrochloride Hameln w stężeniu 10 mg/ml jest dostępny w ampułkach 1 ml (10 mg) i 2 ml (20 mg) jako roztwór do wstrzykiwań i infuzji. Dawkowanie wymaga indywidualnego dostosowania w zależności od nasilenia bólu, stanu klinicznego pacjenta oraz stosowanych leków. Podanie dożylne bolusowe zaleca się w dawce 1-10 mg, powoli przez 1-2 minuty, nie częściej niż co 4 godziny, po rozcieńczeniu do 1 mg/ml. Wlew dożylny ciągły stosuje się w dawce 2 mg/godz., a PCA z dawką bolusa 0,03 mg/kg i minimalnym czasem blokady 5 minut. Podskórnie bolusowo podaje się 5 mg w stężeniu 10 mg/ml, powtarzając co 4 godziny, a wlew podskórny w dawce 7,5 mg/dobę, z możliwością rozcieńczenia. Przy zmianie z podania doustnego na pozajelitowe stosuje się przelicznik 2:1, jednak dawkowanie wymaga ostrożnej indywidualizacji. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, gdzie dawkę początkową należy zmniejszyć o 50%.
analgezja sterowana przez pacjenta, ból nienowotworowy, chlorowodorek oksykodonu, choroba krążka międzykręgowego, dekstroza, hiperalgezja, progresja choroby, roztwór do wstrzykiwań, sól fizjologiczna, terapia przeciwbólowa, tolerancja na lek, wlew dożylny, wlew podskórny, wstrzyknięcie podskórne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół odstawienny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tresuvi 10 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne treprostynilu obejmowały 13- i 26-tygodniowe wlewy podskórne u szczurów i psów, gdzie zaobserwowano miejscowe reakcje zapalne takie jak obrzęk, rumień, zgrubienia tkanek oraz ból. U psów poddanych dawkom ≥ 300 ng/kg mc./min odnotowano ciężkie działania ogólnoustrojowe, w tym zmniejszoną aktywność, wymioty, luźne stolce oraz obrzęk w miejscu wlewu. Najwyższe dawki wiązały się ze zgonami spowodowanymi powikłaniami przewodu pokarmowego (wgłobienie jelita, wypadnięcie odbytnicy), przy średnim stężeniu treprostynilu w osoczu 7,85 ng/ml, co odpowiada stężeniom osiąganym u ludzi przy dawkach powyżej 50 ng/kg mc./min. Badania reprodukcyjne u szczurów były niejednoznaczne z powodu trudności metodologicznych i braku stabilnej ekspozycji, co uniemożliwia pełną ocenę wpływu na płodność, teratogenność oraz rozwój potomstwa.
badanie farmakologiczne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, działanie klastogenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, motoryka przewodu pokarmowego, podrażnienie przewodu pokarmowego, potencjał mutagenny, reakcja zapalna, rumień, stężenie w osoczu, toksyczność reprodukcyjna, treprostynil sodowy, wgłobienie jelita, wlew podskórny, wypadnięcie odbytnicy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Treprostinil Reddy 10 mg/ml
Treprostinil Reddy (10 mg/ml roztwór do infuzji) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Najczęściej obserwowane działania obejmują ból głowy i rozszerzenie naczyń (bardzo często), biegunka, nudności, wysypka, ból w miejscu infuzji oraz ból żuchwy. Istotne jest zwiększone ryzyko krwawień, zwłaszcza u pacjentów stosujących jednocześnie leki przeciwzakrzepowe, manifestujące się krwawieniami z nosa, przewodu pokarmowego, dziąseł oraz innymi krwawieniami, które mogą wymagać intensywnego monitorowania. Ponadto, poważne powikłania takie jak zakażenia krwi związane z centralnym wkłuciem, zakrzepowe zapalenie żył oraz niewydolność serca z dużym rzutem stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
agregacja płytek krwi, antybiotykoterapia systemowa, bakteriemia, cellulitis, centralne wkłucie, dostęp naczyniowy, działanie naczyniorozszerzające, farmakoterapia, infuzja podskórna, krwiomocz, krwioplucie, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, mialgia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, posocznica, prostanoid, rozszerzenie naczyń, treprostynil, wlew dożylny, wlew podskórny, wysypka, zaburzenie elektrolitowe, zakażenie krwi, zakażenie pasożytnicze, zakrzepowe zapalenie żył - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tresuvi 5 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania treprostynilu sodowego (Tresuvi) obejmują badania toksyczności po wielokrotnym podaniu, potencjał genotoksyczny oraz wpływ na reprodukcję. W badaniach 13- i 26-tygodniowych u szczurów i psów obserwowano głównie reakcje miejscowe w miejscu podania, takie jak obrzęk, rumień, zgrubienia oraz ból. U psów poddanych dawkom ≥ 300 ng/kg mc./min stwierdzono ciężkie działania niepożądane, w tym zmniejszoną aktywność, wymioty, luźne stolce, obrzęk w miejscu wlewu oraz zgony związane z powikłaniami jelitowymi. Średnie stężenie treprostynilu w osoczu u tych zwierząt wynosiło 7,85 ng/ml, co odpowiada stężeniom osiąganym u ludzi przy dawkach przekraczających 50 ng/kg mc./min.
aberracja chromosomowa, badanie toksykologiczne, działanie niepożądane, ekspozycja na lek, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, klastogenność, mutagenność, obrzęk, rakotwórczość, rozwój płodowy, rumień, stężenie osoczowe, tkliwość, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, treprostynil sodowy, wgłobienie jelita, wlew podskórny, wypadnięcie odbytnicy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tresuvi 1 mg/ml
Tresuvi (treprostynil) jest lekiem stosowanym w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego (TNP), podawanym w ciągłym wlewie podskórnym (preferowana droga) lub dożylnym. Początkowa dawka wynosi 1,25 ng/kg mc./min, z możliwością zmniejszenia do 0,625 ng/kg mc./min w przypadku nietolerancji. Dawkę zwiększa się stopniowo o 1,25 ng/kg mc./min tygodniowo przez pierwsze 4 tygodnie, a następnie o 2,5 ng/kg mc./min, dostosowując indywidualnie do pacjenta. Średnie dawki w badaniach klinicznych wynosiły 26 ng/kg mc./min po 12 miesiącach, 36 ng/kg mc./min po 24 miesiącach i 42 ng/kg mc./min po 48 miesiącach. U pacjentów z nadwagą dawkę należy ustalać na podstawie należnej masy ciała. Nagłe odstawienie lub zmniejszenie dawki może wywołać efekt „z odbicia” nadciśnienia, dlatego zaleca się unikanie przerw i szybkie wznowienie leczenia. U osób starszych (≥65 lat) i z zaburzeniami czynności wątroby (klasa Child-Pugh A i B) konieczna jest ostrożność i zmniejszenie dawki początkowej do 0,625 ng/kg mc./min ze względu na zmniejszony klirens i zwiększoną ekspozycję na lek.
centralny cewnik naczyniowy, centralny cewnik żylny, chlorek sodu do wstrzykiwań, choroba zakrzepowo-zatorowa, ekspozycja ogólnoustrojowa, epoprostenol, filtr 0, nadciśnienie płucne, należna masa ciała, niedociśnienie tętnicze, pompa infuzyjna, tętnicze nadciśnienie płucne, treprostynil, Tresuvi, wlew dożylny, wlew podskórny, woda do wstrzykiwań, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaczerwienienie twarzy, zakażenie krwi - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Treprostinil Reddy 1 mg/ml
Treprostinil Reddy jest stosowany w leczeniu nadciśnienia płucnego (PAH) w formie ciągłej infuzji podskórnej (preferowanej) lub dożylnej (w przypadku nietolerancji drogi podskórnej). Początkowa dawka wynosi 1,25 ng/kg mc./min, z możliwością zmniejszenia do 0,625 ng/kg mc./min w przypadku nietolerancji. Dawkę zwiększa się stopniowo pod nadzorem lekarza: o 1,25 ng/kg mc./min tygodniowo przez pierwsze 4 tygodnie, a następnie o 2,5 ng/kg mc./min tygodniowo. Średnie dawki podtrzymujące w badaniach klinicznych wynosiły 26 ng/kg mc./min po 12 miesiącach, 36 ng/kg mc./min po 24 miesiącach oraz 42 ng/kg mc./min po 48 miesiącach. U pacjentów z nadwagą dawki ustala się na podstawie normy masy ciała. Nagłe przerwanie lub zmniejszenie dawki może wywołać efekt „z odbicia” nadciśnienia płucnego, dlatego leczenie nie powinno być przerywane, a wznowienie infuzji powinno być indywidualnie dostosowane. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (Child-Pugh A i B) dawkę należy rozpocząć od 0,625 ng/kg mc./min z ostrożnym zwiększaniem, natomiast u osób z niewydolnością nerek nie jest konieczne dostosowanie dawki.
centralny cewnik żylny, drobnoustrój Gram-ujemny, działanie niepożądane, epoprostenol, infuzja dożylna, infuzja podskórna, intensywna opieka medyczna, klirens treprostynilu, nadciśnienie płucne, niedociśnienie tętnicze, pompa infuzyjna, prostacyklina, skala Child-Pugh, szybkość infuzji, tętnicze nadciśnienie płucne, treprostynil, wlew podskórny, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie grzybicze, zakażenie krwi, zestaw infuzyjny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tresuvi 1 mg/ml
Treprostynil, będący analogiem prostacykliny i substancją czynną leku Tresuvi (1 mg/ml roztwór do infuzji), wykazuje wielokierunkowe działanie farmakodynamiczne, obejmujące rozszerzenie tętnic w krążeniu płucnym i systemowym oraz hamowanie agregacji płytek krwi. W badaniach na modelach zwierzęcych zaobserwowano korzystne efekty hemodynamiczne, takie jak zmniejszenie obciążenia następczego lewej i prawej komory serca oraz zwiększenie pojemności minutowej i objętości wyrzutowej serca. Wpływ na częstość akcji serca jest dawkozależny, bez istotnego wpływu na przewodzenie impulsów elektrycznych w mięśniu sercowym.
choroba tkanki łącznej, ciśnienie w prawym przedsionku, ciśnienie w tętnicy płucnej, działanie wazodylatacyjne, klasyfikacja NYHA, lek hamujący agregację płytek krwi, naczyniowy opór płucny, nasycenie tlenem krwi żylnej, obciążenie następcze lewej komory, obciążenie następcze prawej komory, objętość wyrzutowa serca, pojemność minutowa serca, prostacyklina, przewodzenie impulsów elektrycznych, samoistne tętnicze nadciśnienie płucne, skala Borga, test 6-minutowego marszu, tętnicze nadciśnienie płucne, treprostynil, twardzina, wlew podskórny, wrodzona wada serca, wskaźnik duszność-zmęczenie, wskaźnik sercowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tresuvi
Przed rozpoczęciem terapii lekiem Tresuvi (treprostynil) należy uwzględnić konieczność długotrwałego ciągłego wlewu dożylnego lub podskórnego, co wymaga odpowiedniej akceptacji i współpracy pacjenta w zakresie pielęgnacji cewnika naczyniowego oraz obsługi urządzenia infuzyjnego. Lek jest silnym wazodylatatorem płucnym i ogólnoustrojowym, a u pacjentów z niskim ciśnieniem skurczowym (<85 mmHg) istnieje ryzyko niedociśnienia systemowego, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania. Modyfikacje dawki powinny odbywać się pod ścisłym nadzorem hemodynamicznym, a nagłe odstawienie leku jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko efektu „z odbicia” i zaostrzenia tętniczego nadciśnienia płucnego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z otyłością (BMI >30 kg/m²), zaburzeniami czynności wątroby oraz zwiększonym ryzykiem krwawień, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwkrzepliwych lub przeciwpłytkowych.
agregacja płytek krwi, centralny żylny cewnik naczyniowy, cewnik naczyniowy, choroba zarostowa żył płucnych, ciągły wlew, ciśnienie tętnicze, działanie niepożądane, farmakokinetyka leku, induktor CYP2C8, inhibitor CYP2C8, klasa czynnościowa NYHA, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwpłytkowy, nadciśnienie wrotne, niedociśnienie systemowe, obrzęk płuc, pompa wewnątrzustrojowa, posocznica, przeciek lewo-prawy, rozszerzenie naczyń płucnych, tętnicze nadciśnienie płucne, treprostynil, wlew podskórny, zaburzenia czynności wątroby, zakażenie krwi - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tresuvi 2,5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa treprostynilu (substancji czynnej leku Tresuvi) obejmowały toksyczność po wielokrotnym podaniu, genotoksyczność oraz wpływ na rozród. W badaniach 13- i 26-tygodniowych u szczurów i psów obserwowano miejscowe reakcje zapalne w miejscu podania, takie jak obrzęk, rumień, zgrubienia tkanek oraz ból. U psów poddanych dawkom ≥300 ng/kg/min odnotowano poważne działania niepożądane, w tym zmniejszoną aktywność ruchową, wymioty, luźne stolce, obrzęk w miejscu wlewu oraz zgony związane z powikłaniami przewodu pokarmowego (wgłobienie jelita, wypadnięcie odbytnicy). Średnie stężenie treprostynilu w osoczu przy tych dawkach wynosiło 7,85 ng/ml, co odpowiada dawce u ludzi przekraczającej 50 ng/kg/min.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, obrzęk i rumień, powikłanie przewodu pokarmowego, reakcja w miejscu podania, rozwój płodu, stan stacjonarny w osoczu, stężenie treprostynilu w osoczu, toksyczny wpływ na rozród, treprostynil sodowy, wgłobienie jelita, właściwość klastogenna, wlew podskórny, wypadnięcie odbytnicy