Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tresuvi 2,5 mg/ml

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa treprostynilu (substancji czynnej leku Tresuvi) obejmowały toksyczność po wielokrotnym podaniu, genotoksyczność oraz wpływ na rozród. W badaniach 13- i 26-tygodniowych u szczurów i psów obserwowano miejscowe reakcje zapalne w miejscu podania, takie jak obrzęk, rumień, zgrubienia tkanek oraz ból. U psów poddanych dawkom ≥300 ng/kg/min odnotowano poważne działania niepożądane, w tym zmniejszoną aktywność ruchową, wymioty, luźne stolce, obrzęk w miejscu wlewu oraz zgony związane z powikłaniami przewodu pokarmowego (wgłobienie jelita, wypadnięcie odbytnicy). Średnie stężenie treprostynilu w osoczu przy tych dawkach wynosiło 7,85 ng/ml, co odpowiada dawce u ludzi przekraczającej 50 ng/kg/min.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Tresuvi

Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania treprostynilu (substancji czynnej leku Tresuvi) obejmują wyniki badań toksyczności po wielokrotnym podaniu, badań genotoksyczności oraz wpływu na rozród. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje z przeprowadzonych badań przedklinicznych, które pomogą w ocenie profilu bezpieczeństwa tego leku.1

Toksyczność po wielokrotnym podaniu

W badaniach trwających 13 i 26 tygodni oceniano wpływ ciągłych wlewów podskórnych treprostynilu sodowego na organizmy zwierząt laboratoryjnych. Obserwacje obejmowały reakcje w miejscu podania oraz działania ogólnoustrojowe.2

U szczurów i psów odnotowano następujące reakcje miejscowe:3

  • Obrzęk i rumień w miejscu podania
  • Zgrubienia i obrzęk tkanek
  • Ból i tkliwość przy dotyku

Szczególnie istotne działania niepożądane wystąpiły u psów otrzymujących wysokie dawki treprostynilu. U zwierząt, którym podawano dawkę równą lub większą niż 300 ng/kg masy ciała na minutę, zaobserwowano:4

Średnie stężenie treprostynilu w stanie stacjonarnym w osoczu u psów przy dawce wywołującej opisane wyżej ciężkie działania niepożądane wynosiło 7,85 ng/ml. Należy zauważyć, że takie stężenie w osoczu u ludzi można osiągnąć przy podawaniu wlewu treprostynilu w dawce przekraczającej 50 ng/kg masy ciała na minutę. 50 ng/kg mc./min.”>5

Badania toksycznego wpływu na rozród

Przeprowadzone badania dotyczące wpływu treprostynilu na rozród u szczurów napotkały istotne ograniczenia metodologiczne. W badaniach tych nie udało się osiągnąć stałej, odpowiedniej ekspozycji na treprostynil dla żadnej z badanych dawek. Z tego powodu badania te mogą być niewystarczające do pełnej oceny potencjalnego szkodliwego wpływu leku na:6

  • Płodność
  • Rozwój płodu w okresie prenatalnym
  • Rozwój organizmu w okresie poporodowym

Ocena potencjału rakotwórczego

Nie przeprowadzono długoterminowych badań na zwierzętach, które oceniałyby potencjalne działanie rakotwórcze treprostynilu.7 Jest to istotna luka w przedklinicznych danych dotyczących bezpieczeństwa długoterminowego stosowania leku.

Badania genotoksyczności

Przeprowadzono badania genotoksyczności treprostynilu zarówno w warunkach in vitro (w probówce) jak i in vivo (na żywych organizmach). Wyniki tych badań nie wykazały żadnych właściwości:8

  • Mutagennych – zdolności do wywoływania mutacji w materiale genetycznym
  • Klastogennych – powodujących pęknięcia chromosomów i zmiany ich struktury

Podsumowanie bezpieczeństwa przedklinicznego

Całościowa analiza danych przedklinicznych pochodzących z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności i toksycznego wpływu na rozród nie ujawniła szczególnych zagrożeń dla człowieka związanych ze stosowaniem treprostynilu.9 Należy jednak pamiętać o ograniczeniach niektórych badań, szczególnie w kontekście wpływu leku na rozród oraz braku długoterminowych badań rakotwórczości.

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl