Właściwości farmakokinetyczne
Tresuvi 1 mg/ml

Treprostynil, podawany podskórnie lub dożylnie, osiąga stężenie w stanie stacjonarnym w osoczu w ciągu 15-18 godzin, z proporcjonalnością stężenia do dawki w zakresie 2,5-125 ng/kg mc./min. Biorównoważność między podskórnym a dożylnym podaniem przy dawce 10 ng/kg mc./min została potwierdzona. W 7-dniowym badaniu farmakokinetycznym u zdrowych ochotników stwierdzono dobową zmienność stężeń z dwoma szczytami (około 01:00 i 10:00) oraz dwoma minimami (około 07:00 i 16:00), gdzie stężenia maksymalne przewyższały minimalne o 20-30%. Okres półtrwania treprostynilu zależy od czasu trwania wlewu: 1,32-1,42 h po 6-godzinnym wlewie, 4,61 h po wlewie >72 h oraz 2,93 h po wlewie trwającym co najmniej 3 tygodnie. Objętość dystrybucji wynosi 1,11-1,22 l/kg, a klirens osoczowy 586,2-646,9 ml/kg mc./h, z obniżonym klirensem u pacjentów z BMI >30 kg/m².

Właściwości farmakokinetyczne treprostynilu

Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych leku Tresuvi (treprostynil), obejmujący takie parametry jak stężenie w stanie stacjonarnym, dystrybucję, metabolizm oraz specjalne grupy pacjentów.

Stężenie w stanie stacjonarnym

Stężenie w stanie stacjonarnym treprostynilu w osoczu jest osiągane zwykle w ciągu 15 do 18 godzin od rozpoczęcia infuzji, niezależnie od drogi podania (podskórnej lub dożylnej). Charakterystyczną cechą jest proporcjonalność stężenia treprostynilu w osoczu w stanie stacjonarnym do stosowanej dawki w zakresie szybkości wlewu od 2,5 ng/kg mc./min do 125 ng/kg mc./min. 1

Wykazano pełną biorównoważność treprostynilu w stanie stacjonarnym po podaniu podskórnym i dożylnym przy zastosowaniu tej samej dawki 10 ng/kg mc./min. 2

Interesująca jest dobowa zmienność stężeń treprostynilu w stanie stacjonarnym. W 7-dniowym badaniu farmakokinetycznym z udziałem zdrowych ochotników otrzymujących treprostynil w dawkach od 2,5 ng/kg mc./min do 15 ng/kg mc./min we wlewach podskórnych, zaobserwowano dwa dzienne stężenia szczytowe (około godziny 01:00 i 10:00) oraz dwa stężenia minimalne (około godziny 07:00 i 16:00). Stężenia maksymalne były o około 20-30% wyższe niż minimalne. 3

Parametry farmakokinetyczne

Okres półtrwania treprostynilu jest zmienny w zależności od czasu trwania wlewu. Średni rzeczywisty okres półtrwania w fazie eliminacji po podaniu podskórnym wynosił:

  • 1,32-1,42 godziny po wlewach trwających 6 godzin
  • 4,61 godziny po wlewach trwających ponad 72 godziny
  • 2,93 godziny po wlewach trwających co najmniej trzy tygodnie

4

Objętość dystrybucji treprostynilu mieści się w zakresie od 1,11 l/kg do 1,22 l/kg, co świadczy o dobrym przenikaniu do tkanek. Klirens osoczowy treprostynilu wynosi od 586,2 ml/kg mc./h do 646,9 ml/kg mc./h. Istotną obserwacją kliniczną jest zmniejszenie klirensu u pacjentów z otyłością (BMI > 30 kg/m²). 30 kg/m2).”>5

Metabolizm i eliminacja

Treprostynil jest metabolizowany głównie przy udziale enzymu CYP2C8. 6 W badaniach z użyciem znakowanego radioaktywnie treprostynilu [14C] wykazano, że główne drogi eliminacji leku to wydalanie z moczem i kałem. Po podaniu podskórnym, w ciągu 224 godzin:

  • 78,6% radioaktywnej dawki zostało wydalone z moczem
  • 13,4% radioaktywnej dawki zostało wydalone z kałem

7

W moczu wykryto pięć metabolitów stanowiących od 10,2% do 15,5% podanej dawki, łącznie odpowiadających za 64,4% podanej dawki. Metabolity te obejmują:

  • Trzy produkty utleniania 3-hydroksyoktylowego łańcucha bocznego
  • Jedną pochodną sprzęgania z kwasem glukuronowym (glukuronid treprostynilu)
  • Jeden niezidentyfikowany metabolit

W formie niezmienionej w moczu wydalane jest jedynie 3,7% dawki. 8

Interakcje z innymi lekami

Badania in vitro wykazały brak hamującego działania treprostynilu na wątrobowe enzymy mikrosomalne cytochromu P450 u ludzi, w tym:

  • CYP1A2
  • CYP2C9
  • CYP2C19
  • CYP2D6
  • CYP2E1
  • CYP3A

9

Treprostynil nie wykazuje także działania indukującego na białko mikrosomalne w wątrobie, całkowitą ilość cytochromu P450 ani na działanie izoenzymów CYP1A, CYP2B i CYP3A. 10

Przeprowadzono badania interakcji typu lek-lek u zdrowych ochotników z zastosowaniem:

  • Paracetamolu (4 g/dobę)
  • Warfaryny (25 mg/dobę)

Badania nie wykazały klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę treprostynilu. W przypadku warfaryny nie zaobserwowano ani interakcji farmakodynamicznej, ani farmakokinetycznej z treprostynilem. 11

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z tętniczym nadciśnieniem płucnym związanym z nadciśnieniem wrotnym i zaburzeniami czynności wątroby, po podaniu treprostynilu podskórnie w dawce 10 ng/kg mc./min przez 150 minut, zaobserwowano istotne zmiany parametrów farmakokinetycznych:

Stopień zaburzenia czynności wątroby Liczba pacjentów (n) Wzrost AUC0-24 h w porównaniu z osobami zdrowymi
Łagodne zaburzenia czynności wątroby 4 260%
Umiarkowane zaburzenia czynności wątroby 5 510%

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby klirens treprostynilu zmniejszył się do 80% w porównaniu ze zdrowymi osobami dorosłymi. 12

Zaburzenia czynności nerek

Oceniono wpływ ciężkich zaburzeń czynności nerek na farmakokinetykę treprostynilu u pacjentów wymagających dializy (n=8). Po podaniu doustnie pojedynczej dawki 1 mg treprostynilu przed dializą i po dializie nie zaobserwowano istotnych zmian wartości AUC0-inf w porównaniu do zdrowych ochotników. 13

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl