metabolizm treprostynilu
Metabolizm treprostynilu to proces biotransformacji tego syntetycznego analogu prostacykliny w organizmie. Treprostynil jest stosowany w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego i podawany drogą podskórną, dożylną lub wziewną.
W organizmie treprostynil jest metabolizowany głównie przez wątrobę. Proces ten obejmuje przede wszystkim reakcje glukuronidacji oraz oksydacji, w których uczestniczą enzymy cytochromu P450, szczególnie izoenzymy CYP2C8 i CYP2C9. W wyniku tych przemian powstaje kilka metabolitów, które są następnie wydalane głównie przez nerki.
Okres półtrwania treprostynilu wynosi około 2-4 godzin, co jest znacznie dłuższe niż w przypadku naturalnej prostacykliny. Ta właściwość farmakokinetyczna umożliwia ciągłe utrzymanie stężenia terapeutycznego przy stosunkowo stabilnym dawkowaniu. Warto zauważyć, że metabolizm treprostynilu może być zmienny u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, co może wymagać dostosowania dawki leku.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Remodulin 2,5 mg/ml
Treprostynil (Remodulin) wykazuje liniową farmakokinetykę w zakresie dawek od 2,5 do 125 ng/kg/min, osiągając stan stacjonarny w osoczu po 15-18 godzinach ciągłej infuzji (zarówno podskórnej, jak i dożylnej). Biorównoważność obu dróg podania została potwierdzona przy dawce 10 ng/kg/min, co umożliwia elastyczne dostosowanie terapii bez konieczności zmiany dawki. Okres półtrwania leku jest zmienny i zależy od czasu trwania infuzji: od 1,32-1,42 godziny po 6-godzinnej infuzji, przez 4,61 godziny po 72-godzinnej, do 2,93 godzin po infuzji trwającej co najmniej trzy tygodnie. Klirens osoczowy wynosi od 586,2 do 646,9 ml/kg/h, a objętość dystrybucji od 1,11 do 1,22 l/kg. U pacjentów otyłych (BMI > 30 kg/m²) obserwuje się zmniejszony klirens, co wymaga uwzględnienia przy ustalaniu dawkowania. Metabolizm treprostynilu odbywa się głównie przez CYP2C8, a eliminacja następuje przede wszystkim przez nerki – 78,6% dawki odzyskano w moczu, z czego tylko 3,7% w postaci niezmienionej, a 64,4% jako metabolity.
AUC, biorównoważność, CYP2C8, cytochrom P450, dawkowanie leku, dializoterapia, eliminacja leku, glukuronid, infuzja dożylna, infuzja podskórna, infuzja treprostynilu, interakcja lekowa, klirens osoczowy, metabolizm treprostynilu, nadciśnienie płucne, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, paracetamol, rytm dobowy, stan stacjonarny, stężenie leku w osoczu, treprostynil, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Treprostinil Reddy 10 mg/ml
Treprostynil, wykazujący działanie rozszerzające naczynia krwionośne oraz hamujące agregację płytek krwi, może wchodzić w istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z wieloma lekami. Szczególnie istotne jest ryzyko nasilenia działania hipotensyjnego przy jednoczesnym stosowaniu z lekami moczopędnymi, przeciwnadciśnieniowymi lub innymi środkami rozszerzającymi naczynia, co może prowadzić do ogólnoustrojowego niedociśnienia tętniczego. Ponadto, kojarzenie treprostynilu z lekami antyagregacyjnymi, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), donorami tlenku azotu oraz lekami przeciwzakrzepowymi zwiększa ryzyko powikłań krwotocznych, co wymaga ścisłej kontroli klinicznej i parametrów krzepnięcia. W badaniach wykazano, że ciągła infuzja podskórna treprostynilu nie wpływa na farmakokinetykę warfaryny w dawce 25 mg, jednak brak jest danych dotyczących interakcji z donorami tlenku azotu.
antagonista receptora endoteliny, donor tlenku azotu, działanie antyagregacyjne, działanie hipotensyjne, działanie rozszerzające naczynia krwionośne, efekt hipotensyjny, farmakodynamika i farmakokinetyka, hamowanie agregacji płytek krwi, hamowanie cyklooksygenazy, induktor CYP2C8, infuzja podskórna treprostynilu, inhibitor CYP2C8, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, interakcja farmakokinetyczna, kaskada krzepnięcia, klirens osoczowy treprostynilu, kwas glukuronowy, lek antyagregacyjny, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, lek rozszerzający naczynia krwionośne, metabolizm treprostynilu, nadciśnienie płucne, niedociśnienie tętnicze ogólnoustrojowe, niesteroidowy lek przeciwzapalny, powikłanie krwotoczne, rozszerzenie naczyń krwionośnych, tętnicze nadciśnienie płucne, zaburzenie czynności płytek krwi - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Tresuvi 10 mg/ml
Tresuvi, zawierający treprostynil sodowy w stężeniu 10 mg/ml, charakteryzuje się przewidywalną, liniową farmakokinetyką z szybkim osiągnięciem stanu stacjonarnego w ciągu 15-18 godzin po rozpoczęciu wlewu podskórnego lub dożylnego. Stężenie leku w osoczu jest proporcjonalne do dawki w zakresie 2,5-125 ng/kg mc./min, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawkowania. Okres półtrwania treprostynilu w fazie eliminacji zależy od czasu trwania wlewu: 1,32-1,42 godziny po 6-godzinnym wlewie, 4,61 godziny po wlewach trwających ponad 72 godziny oraz 2,93 godziny po podawaniu przez co najmniej trzy tygodnie. Objętość dystrybucji wynosi 1,11-1,22 l/kg, a klirens osoczowy 586,2-646,9 ml/kg mc./h, przy czym u pacjentów z BMI >30 kg/m² obserwuje się zmniejszony klirens, co może wymagać modyfikacji dawkowania.
badanie farmakokinetyczne, biorównoważność, CYP1A2, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A, cytochrom P450, enzym CYP2C8, enzymy mikrosomalne, faza eliminacji, glukuronid treprostynilu, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lek-lek, klirens osoczowy, kwas glukuronowy, metabolizm treprostynilu, objętość dystrybucji, okres półtrwania, podanie podskórne, roztwór do infuzji, stan stacjonarny, treprostynil sodowy, wlew dożylny, wlew podskórny - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Treprostinil Reddy 10 mg/ml
Treprostinil wykazuje przewidywalną farmakokinetykę przy podaniu podskórnym i dożylnym, osiągając stężenia w osoczu w stanie stacjonarnym w ciągu 15-18 godzin. Farmakokinetyka jest liniowo zależna od dawki w zakresie 2,5-125 ng/kg/min, a podanie podskórne i dożylne są biorównoważne przy dawce 10 ng/kg/min. Okres półtrwania zależy od czasu infuzji i wynosi od 1,32 do 4,61 godziny, a objętość dystrybucji mieści się w zakresie 1,11-1,22 l/kg, co wskazuje na dobrą penetrację do tkanek. Klirens osoczowy wynosi 586,2-646,9 ml/kg/h, jednak u pacjentów otyłych (BMI > 30 kg/m²) jest zmniejszony. W badaniu u zdrowych ochotników stężenia leku wykazywały dobowe fluktuacje z dwoma maksimami (około godz. 1 i 10) i dwoma minimami (około godz. 7 i 16), z różnicą 20-30% między stężeniami maksymalnymi i minimalnymi.
biorównoważność, CYP2C8, cytochrom P450, dializa, eliminacja leku, fluktuacja dobowa, glukuronid, infuzja dożylna, infuzja podskórna, interakcja lekowa, klirens osoczowy, kwas glukuronowy, metabolit, metabolizm treprostynilu, nadciśnienie płucne, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, otyłość, stan stacjonarny, stężenie w osoczu, treprostynil, utlenianie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, znakowanie radioaktywne - Leksykon leków
Interakcje leku – Treprostinil Reddy 1 mg/ml
Podczas terapii Treprostinilem Reddy (1 mg/ml, roztwór do infuzji) należy uwzględnić liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo leczenia. Szczególnie istotne jest ryzyko nasilonego niedociśnienia tętniczego przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych, przeciwnadciśnieniowych oraz innych wazodylatatorów, co wymaga ostrożnego dawkowania i systematycznej kontroli ciśnienia. Treprostinil wpływa na funkcję płytek krwi, dlatego kojarzenie go z lekami antyagregacyjnymi (w tym NLPZ i donorami tlenku azotu) oraz przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna 25 mg) zwiększa ryzyko krwawień i wymaga ścisłego monitorowania parametrów hemostazy. Furosemid może nieznacznie zmniejszać osoczowy klirens treprostynilu, jednak zazwyczaj nie wymaga to modyfikacji dawki.
bozentan, deferasiroks, donor tlenku azotu, dziurawiec, efekt antyagregacyjny, efekt wazodylatacyjny, fenobarbital, fenytoina, furosemid, gemfibrozyl, glukuronidacja, induktor CYP2C8, inhibitor CYP2C8, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, klirens osoczowy treprostynilu, lek antyagregacyjny, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, metabolizm treprostynilu, nadciśnienie płucne, niedociśnienie tętnicze ogólnoustrojowe, niesteroidowy lek przeciwzapalny, parametry krzepnięcia, płytki krwi, ryfampicyna, sildenafil, szlak metaboliczny, trimetoprim, wazodylatacja - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Treprostinil Reddy 2,5 mg/ml
Treprostinil, stosowany w leczeniu nadciśnienia płucnego, dostępny jest w postaci roztworu do infuzji o stężeniu 2,5 mg/ml. Po podaniu podskórnym lub dożylnym stężenia leku w osoczu osiągają stan stacjonarny w ciągu 15-18 godzin, wykazując liniową zależność między dawką a stężeniem przy szybkości infuzji od 2,5 do 125 ng/kg/min. Biorównoważność podskórnej i dożylnej infuzji stwierdzono przy dawce 10 ng/kg/min. Okres półtrwania treprostynilu zależy od czasu trwania infuzji i wynosi od 1,32 do 4,61 godziny. Objętość dystrybucji wynosi 1,11-1,22 l/kg, a klirens osoczowy 586,2-646,9 ml/kg/h, z obniżonym klirensem u pacjentów z BMI >30 kg/m². Metabolizm zachodzi głównie przez CYP2C8, a 78,6% dawki jest wydalane z moczem, 13,4% z kałem, przy czym tylko 3,7% leku wydalane jest w formie niezmienionej.
badania in vitro, biorównoważność, CYP2C8, cytochrom P450, dysfagia, faza eliminacji, infuzja dożylna, infuzja podskórna, klirens osoczowy, metabolizm treprostynilu, nadciśnienie płucne, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, roztwór do infuzji, stan stacjonarny, stężenie w osoczu, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tresuvi 5 mg/ml
Lek Tresuvi (treprostynil) w roztworze do infuzji 5 mg/ml jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także u osób z tętniczym nadciśnieniem płucnym związanym z chorobą zarostową żył. Istotne jest uwzględnienie zawartości sodu do 39,1 mg (1,70 mmol) na fiolkę 10 ml, co ma znaczenie u pacjentów na diecie niskosodowej. Przeciwwskazania obejmują również ciężkie schorzenia kardiologiczne, takie jak zastoinowa niewydolność serca z ciężką niewydolnością lewej komory, wrodzone lub nabyte wady zastawkowe z istotnymi zaburzeniami czynności mięśnia sercowego, ciężką chorobę wieńcową, niestabilną dławicę piersiową, zawał mięśnia sercowego w ciągu ostatnich 6 miesięcy, niewyrównaną niewydolność krążenia bez ścisłej kontroli, ciężkie arytmie oraz niedawne zdarzenia naczyniowo-mózgowe (przemijający napad niedokrwienny lub udar w ciągu ostatnich 3 miesięcy). Ze względu na działanie antyagregacyjne treprostynilu, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z czynną chorobą wrzodową przewodu pokarmowego, krwotokiem śródczaszkowym oraz aktywnym krwawieniem. Ponadto, stosowanie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C wg Child-Pugh) jest niewskazane ze względu na ryzyko nieprzewidywalnego stężenia leku i działań niepożądanych.
arytmia, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, choroba wrzodowa, choroba zarostowa żył, działanie antyagregacyjne, działanie niepożądane, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwotok śródczaszkowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metabolizm treprostynilu, niedokrwienie tkanki mózgowej, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność lewej komory serca, niewyrównana niewydolność krążenia, przemijający napad niedokrwienny, skala Child-Pugh, tętnicze nadciśnienie płucne, udar mózgu, wada zastawkowa serca, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia hemostazy, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie naczyniowo-mózgowe