miąższ nerkowy
Miąższ nerkowy stanowi funkcjonalną część nerki, odpowiedzialną za jej podstawowe procesy fizjologiczne. Składa się z dwóch wyraźnie oddzielonych stref: kory nerki (cortex renalis) zlokalizowanej obwodowo oraz rdzenia nerki (medulla renalis) położonego wewnętrznie. Główną jednostką strukturalną i funkcjonalną miąższu jest nefron, którego budowa i rozmieszczenie determinują sprawność procesu filtracji, reabsorpcji i sekrecji.
W korze nerkowej znajdują się kłębuszki nerkowe i kanaliki proksymalne, odpowiedzialne za początkowe etapy filtracji krwi i reabsorpcji. Rdzeń zawiera natomiast pętle Henlego i kanaliki zbiorcze, które uczestniczą w zagęszczaniu moczu i utrzymaniu równowagi wodno-elektrolitowej organizmu. Miąższ nerkowy jest bogato unaczyniony przez tętnice międzypłatowe, międzyzrazikowe i doprowadzające, co zapewnia efektywną filtrację osocza.
Uszkodzenie miąższu nerkowego może prowadzić do ostrej lub przewlekłej niewydolności nerek. Najczęstsze przyczyny uszkodzeń obejmują procesy zapalne (ostre i przewlekłe kłębuszkowe zapalenie nerek, odmiedniczkowe zapalenie nerek), choroby autoimmunologiczne, zaburzenia metaboliczne (cukrzyca, dna moczanowa), nadciśnienie tętnicze, toksyny oraz choroby genetyczne. Diagnostyka obejmuje badania laboratoryjne krwi i moczu, badania obrazowe (USG, tomografia komputerowa) oraz w wybranych przypadkach biopsję nerki.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Kwas mezo-2,3-dimerkaptobursztynowy – Wskazania do stosowania
Kwas mezo-2,3-dimerkaptobursztynowy (DMSA) jest substancją czynną w produkcie PoltechDMSA, stosowanym do przygotowania radiofarmaceutyku znakowanego technetem-99m (99mTc-DMSA). Radiofarmaceutyk ten służy do scyntygraficznego obrazowania nerek, umożliwiając ocenę struktury i funkcji miąższu nerkowego. Preparat występuje w formie liofilizatu zawierającego 1 mg DMSA, który przed podaniem pacjentowi wymaga znakowania izotopem 99mTc. 99mTc-DMSA gromadzi się głównie w komórkach kory nerkowej, co pozwala na precyzyjną ocenę morfologii i funkcji pojedynczej nerki, a także lokalizację nerek, szczególnie w przypadku anomalii rozwojowych.
3-dimerkaptobursztynowy, anomalia rozwojowa, blizna pozapalna, czynność nerki, diagnostyka scyntygraficzna nerek, guz nerki, izotop promieniotwórczy, kora nerkowa, kwas mezo-2, liofilizat, medycyna nuklearna, miąższ nerkowy, ognisko zakażenia, preparat radiofarmaceutyczny, radiofarmaceutyk, technet-99m - Leksykon chorób i schorzeń
Hydronephrosis to po polsku „hydronefroza”. – Leczenie
Hydronefroza to patologiczne poszerzenie miedniczki i kielichów nerkowych spowodowane utrudnionym odpływem moczu, co prowadzi do zwiększenia ciśnienia wewnątrznerkowego i ryzyka uszkodzenia miąższu nerkowego. Leczenie jest uzależnione od etiologii, stopnia nasilenia oraz obecności objawów i infekcji. W łagodnych przypadkach stosuje się obserwację i monitorowanie, natomiast w ostrych niedrożnościach konieczne jest szybkie odbarczenie układu moczowego (cewnikowanie pęcherza, stentowanie moczowodu, nefrostomia przezskórna). Terapia przyczynowa obejmuje metody takie jak litotrypsja falami uderzeniowymi (ESWL), ureteroskopia, pieloplastyka (złoty standard w zwężeniach UPJ), endopielotomia, farmakoterapia w BPH, czy leczenie onkologiczne w przypadku ucisku nowotworowego. W ostatnich latach dominują techniki małoinwazyjne, w tym laparoskopowa i robotyczna pieloplastyka, które skracają czas rekonwalescencji i zmniejszają dolegliwości pooperacyjne.
alkalizacja moczu, analgetyk, antybiotykoterapia, badanie moczu, bilans płynów i elektrolitów, cewnikowanie pęcherza, chirurgia robotyczna, diureza poobstrukcyjna, endopielotomia, hydronefroza, hydronefroza prenatalna, kamica nerkowa, kortykosteroid, kreatynina, łagodny rozrost prostaty, laparoskopowa pieloplastyka, litotrypsja, miąższ nerkowy, miedniczka nerkowa, nefrolitotomia przezskórna, nefrostomia przezskórna, niedrożność dolnych dróg moczowych, pieloplastyka, połączenie miedniczkowo-moczowodowe, poliuria, posocznica, prostatektomia, przezcewkowa resekcja prostaty, refluks pęcherzowo-moczowodowy, reimplantacja moczowodu, scyntygrafia nerek, stent moczowodowy, ureteroskopia, zakażenie układu moczowego, zastój moczu, zwężenie moczowodu, zwłóknienie zaotrzewnowe - Leksykon chorób i schorzeń
Hydronephrosis to po polsku „hydronefroza”. – Objawy
Hydronefroza to patologiczne poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego nerki spowodowane utrudnionym odpływem moczu, które może występować na różnych poziomach dróg moczowych. Objawy są zróżnicowane i zależą od przyczyny, stopnia oraz czasu trwania niedrożności, obejmując ból w okolicy lędźwiowej, nudności, krwiomocz, zakażenia układu moczowego oraz zaburzenia mikcji. Ostra hydronefroza rozwija się szybko, często w ciągu kilku godzin, i może być spowodowana np. kamicą nerkową, natomiast przewlekła forma rozwija się powoli i może prowadzić do nieodwracalnej utraty funkcji nerek. U dzieci, zwłaszcza niemowląt, hydronefroza często przebiega bezobjawowo, a około 75% przypadków wykrytych prenatalnie ustępuje samoistnie. Klasyfikacja stopnia nasilenia hydronefrozy od I do IV pozwala na odpowiednie planowanie leczenia i monitorowania pacjentów.
bolesne oddawanie moczu, diureza poobstrukcyjna, dysuria, filtracja kłębuszkowa, hematuria, hydronefroza, hydronefroza prenatalna, kamica nerkowa, kamień nerkowy, miąższ nerkowy, nadciśnienie tętnicze, niedrożność dróg moczowych, niewydolność nerek, odmiedniczkowe zapalenie nerek, posocznica, sepsa, układ kielichowo-miedniczkowy, układ renina-angiotensyna, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zakażenie układu moczowego, zwłóknienie śródmiąższowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Calperos Osteo 1000 mg + 880 IU
Przedawkowanie preparatu Calperos Osteo, zawierającego 1000 mg wapnia oraz 880 IU witaminy D3, prowadzi do hiperkalcemii i hiperwitaminozy D, które manifestują się objawami ze strony układu pokarmowego (anoreksja, nudności, wymioty, zaparcia, ból brzucha), nerwowo-mięśniowego (osłabienie mięśni, zmęczenie, zaburzenia myślenia), moczowego (polidypsja, wielomocz, wapnica i kamica nerek), kostno-stawowego (ból kości) oraz sercowo-naczyniowego (zaburzenia rytmu serca). W stanach krytycznych może dojść do śpiączki i zgonu. Przewlekła hiperkalcemia niesie ryzyko nieodwracalnego uszkodzenia nerek, zwapnienia tkanek miękkich oraz poważnych zaburzeń neurologicznych.
anoreksja, arytmia, bisfosfonian, ból kości, diuretyk pętlowy, glikozyd naparstnicy, hemodializa, hiperkalcemia, hiperwitaminoza, kalcytonina, kamica nerkowa, kortykosteroid, kreatynina, lek moczopędny tiazydowy, miąższ nerkowy, nefropatia, ośrodkowe ciśnienie żylne, polidypsja, poliuria, śpiączka, wapnica nerek, zaburzenie rytmu serca, zwapnienie tkanek miękkich - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – PoltechDMSA 1 mg DMSA
PoltechDMSA to zestaw do przygotowania radiofarmaceutycznego preparatu znakowanego technetem 99m (99mTc-DMSA), zawierającego 1 mg kwasu mezo-2,3-dimerkaptobursztynowego, stosowanego w diagnostyce scyntygraficznej nerek. Preparat umożliwia obrazowanie statyczne nerek, lokalizację narządu, ocenę funkcjonalnej masy czynnego miąższu oraz badanie morfologii kory nerkowej, dzięki wysokiemu powinowactwu do komórek kanalików proksymalnych. Metoda pozwala także na ocenę czynności pojedynczej nerki, co jest kluczowe przy kwalifikacji do procedur takich jak nefrektomia. Scyntygrafia 99mTc-DMSA jest szczególnie użyteczna w diagnostyce ostrych i przewlekłych odmiedniczkowych zapaleń nerek, ocenie blizn po infekcjach, wad wrodzonych (np. nerka ektopowa, nerka podkowiaasta), monitorowaniu urazów oraz funkcji nerki przeszczepionej.
blizna nerkowa, czynność nerek, czynność nerki, guz nerki, kanaliki proksymalne, kwas dimerkaptobursztynowy, masa nerek, miąższ nerkowy, nefrektomia, nerka podkowiasta, obrazowanie nerek, odmiedniczkowe zapalenie nerek, PoltechDMSA, przeszczep nerki, scyntygrafia nerek, technet-99m, zakażenie układu moczowego