diagnostyka nerkowa

Diagnostyka nerkowa obejmuje szereg badań i procedur mających na celu ocenę struktury i funkcji nerek. Podstawowymi badaniami są badania laboratoryjne krwi (mocznik, kreatynina, eGFR) oraz moczu (ogólne badanie moczu, dobowa zbiórka moczu), które pozwalają ocenić zdolność nerek do filtracji krwi i wydalania produktów przemiany materii.

Metody obrazowe w diagnostyce nerkowej to przede wszystkim USG nerek (nieinwazyjna ocena wielkości, kształtu i struktury), tomografia komputerowa oraz rezonans magnetyczny (dokładniejsza ocena zmian strukturalnych). W wybranych przypadkach stosuje się także metody inwazyjne, jak biopsja nerki (pobranie fragmentu tkanki nerkowej do badania histopatologicznego) oraz angiografia nerkowa (ocena unaczynienia).

Badania czynnościowe nerek, takie jak renografia izotopowa czy scyntygrafia nerek, umożliwiają ocenę przepływu krwi przez nerki oraz ich funkcji wydzielniczej. W diagnostyce nerkowej istotne są również badania mikrobiologiczne moczu wykrywające zakażenia układu moczowego oraz oznaczanie biomarkerów uszkodzenia nerek (np. NGAL, KIM-1), które pozwalają na wczesne wykrycie ostrych uszkodzeń nerkowych.

Kompleksowa diagnostyka nerkowa jest kluczowa w rozpoznawaniu chorób nerek, takich jak przewlekła choroba nerek, ostre uszkodzenie nerek, kamica nerkowa, nefropatia cukrzycowa, kłębuszkowe zapalenie nerek czy nowotwory. Wczesne wykrycie patologii nerkowych umożliwia szybkie wdrożenie odpowiedniego leczenia i zapobieganie progresji do niewydolności nerek.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl