produkt gnilny
Produkty gnilne (także: produkty gnicia) to substancje powstające w procesie gnicia, czyli beztlenowego rozkładu białek przez bakterie gnilne. Do głównych produktów gnilnych zalicza się: indol, skatol, kadawerynę, putrescynę, siarkowodór oraz merkaptany.
Proces gnilny zachodzi najczęściej w jelicie grubym człowieka pod wpływem działania bakterii proteolitycznych, głównie z rodzaju Clostridium, Bacteroides, Fusobacterium i Peptococcus. W wyniku ich działania powstają związki o nieprzyjemnym zapachu i niekorzystnym wpływie na organizm. Nadmierne wytwarzanie produktów gnilnych w jelitach może prowadzić do zaburzeń mikrobioty jelitowej i objawów ze strony przewodu pokarmowego.
W medycynie sądowej produkty gnilne są istotnym wskaźnikiem w określaniu czasu zgonu, gdyż ich obecność i stężenie pozwala na oszacowanie zaawansowania procesów pośmiertnych. W diagnostyce klinicznej zwiększone stężenie produktów gnilnych może wskazywać na zaburzenia trawienia białek, przewlekłe choroby zapalne jelit lub zaburzenia mikrobioty jelitowej.
Powiązane wpisy
-
Leksykon substancji czynnych
Węgiel aktywny (Carbo activatus, kod ATC: A07BA01) jest silnym lekiem adsorbującym stosowanym w leczeniu zatruć i biegunek. Po doustnym podaniu uwalnia się w ciągu kilkunastu minut, adsorbując toksyny bakteryjne, drobnoustroje, substancje nasilające perystaltykę, gazy jelitowe oraz toksyczne produkty przemiany materii. Mechanizm działania opiera się na fizycznej adsorpcji i siłach elektrostatycznych, bez interakcji chemicznych. Węgiel aktywny pokrywa błonę śluzową przewodu pokarmowego, chroniąc ją przed szkodliwymi substancjami. Ponadto, dzięki przerwaniu krążenia wrotno-jelitowego, może zmniejszać stężenie toksyn już wchłoniętych do krwi, umożliwiając ich ponowne wydalenie z organizmu. Adsorpcja jest nieselektywna, dlatego stosuje się duże dawki preparatu, aby skutecznie wiązać toksyny i leki.
barbiturat, benzodiazepina, błona śluzowa przewodu pokarmowego, carbo activatus, działanie zapierające, gaz jelitowy, glikozyd nasercowy, inhibitor MAO, krążenie wrotno-jelitowe, kwas acetylosalicylowy, leczenie zatruć, lek hipotensyjny, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwzakrzepowy, lek przeczyszczający, lek psychotropowy, płukanie żołądka, produkt gnilny, receptor beta-adrenergiczny, rozpuszczalnik organiczny, spektrum adsorpcji, środek adsorbujący, środek antykoncepcyjny, substancja toksyczna, toksyna bakteryjna, węgiel aktywny, zdolność adsorpcyjna -
Leksykon leków
Węgiel leczniczy (Carbo activatus) jest sproszkowanym węglem aktywnym o wysokiej zdolności adsorpcyjnej, stosowanym jako jelitowy lek adsorbujący (kod ATC: A07B A01). Po podaniu doustnym wiąże nieselektywnie różnorodne substancje w przewodzie pokarmowym, w tym toksyny bakteryjne, bakterie, leki, produkty gnilne oraz gazy jelitowe, zapobiegając ich wchłanianiu. Mechanizm ten obejmuje także przerwanie krążenia wątrobowo-jelitowego toksyn poprzez adsorpcję substancji wydzielanych z żółcią. W praktyce klinicznej stosuje się duże dawki węgla aktywnego, który wykazuje najwyższą skuteczność spośród środków adsorbujących. Jego potencjał adsorpcyjny jest ilościowo określony: 1 g węgla może zaadsorbować 1,8 g sublimatu, 400 mg fenolu, 800 mg morfiny oraz 300 mg alkoholu etylowego (adsorpcja alkoholu jest relatywnie słabsza).
barbiturat, benzodiazepina, beta-adrenolityk, digoksyna, gaz jelitowy, inhibitor MAO, krążenie wątrobowo-jelitowe, kwas acetylosalicylowy, lek adsorbujący, lek przeciwbólowy, lek przeczyszczający, lek psychotropowy, ostre zatrucie, perystaltyka jelitowa, płukanie żołądka, pochodna fenotiazyny, produkt gnilny, przewód pokarmowy, toksyna bakteryjna, węgiel aktywny, węgiel leczniczy, wywoływanie wymiotów, zdolność adsorpcyjna
