złamanie dużego palca

Złamanie dużego palca (hallux) jest stosunkowo częstym urazem w obrębie stopy, stanowiącym około 15% wszystkich złamań palców. Może dotyczyć palucha u ręki (kciuka) lub nogi (palucha). Najczęściej dochodzi do niego w wyniku bezpośredniego urazu, takiego jak uderzenie ciężkim przedmiotem, przygniecenie, upadek z wysokości, skręcenie lub podczas uprawiania sportu.

Diagnostyka złamania dużego palca obejmuje badanie kliniczne oraz badania obrazowe. Podstawowym badaniem jest RTG w dwóch projekcjach, które pozwala określić rodzaj złamania, przemieszczenie odłamów oraz ewentualne towarzyszące uszkodzenia. W niektórych przypadkach pomocne może być badanie USG, TK lub MRI, szczególnie przy złamaniach awulsyjnych lub podejrzeniu uszkodzenia aparatu więzadłowego.

Leczenie złamania dużego palca zależy od typu złamania i stopnia przemieszczenia odłamów. W przypadku złamań stabilnych, bez przemieszczenia, stosuje się leczenie zachowawcze obejmujące unieruchomienie, odciążenie kończyny oraz leczenie przeciwbólowe. Złamania niestabilne, z przemieszczeniem odłamów, wymagają najczęściej interwencji chirurgicznej – repozycji i stabilizacji za pomocą drutów Kirschnera, śrub lub płytek.

Powikłania złamania dużego palca mogą obejmować zaburzenia zrostu kostnego, zniekształcenia, ograniczenie ruchomości, przewlekły ból, rozwój pouraźowej choroby zwyrodnieniowej stawów oraz, w przypadku palca u nogi, zaburzenia chodu. Szczególnej uwagi wymagają złamania w obrębie stawu śródstopno-paliczkowego palucha, które mogą prowadzić do istotnych zaburzeń funkcjonalnych stopy.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl