kompleks miedziowy chlorofilu
Kompleks miedziowy chlorofilu (chlorofil miedziowy) to związek powstały w wyniku zastąpienia jonu magnezu w cząsteczce chlorofilu jonem miedzi. Naturalne chlorofile występujące w roślinach zawierają magnez w centrum pierścienia porfirynowego, natomiast w procesie przetwarzania przemysłowego można dokonać wymiany tego pierwiastka na miedź, uzyskując bardziej stabilny związek.
Kompleksy miedziowe chlorofilu charakteryzują się lepszą stabilnością chemiczną i termiczną w porównaniu do naturalnych chlorofili. Są odporne na degradację pod wpływem wysokiej temperatury, kwasów i zasad, zachowując przy tym intensywne zielone zabarwienie. Z tego powodu związki te znalazły zastosowanie jako barwniki spożywcze oznaczone symbolami E141(i) oraz E141(ii), używane do barwienia produktów spożywczych.
W medycynie i farmakologii kompleksy miedziowe chlorofilu wykazują właściwości przeciwutleniające i przeciwzapalne. Badania sugerują ich potencjalne działanie chemoprewencyjne, zdolność do wspomagania gojenia ran oraz redukcji nieprzyjemnych zapachów ciała. Związki te są też stosowane jako składniki suplementów diety, często reklamowanych jako środki wspomagające detoksykację organizmu i zwiększające poziom hemoglobiny, choć niektóre z tych zastosowań wymagają dalszych badań klinicznych potwierdzających skuteczność.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Lakcid forte minimum 10 mld CFU pałeczek Lactobacillus rhamnosus
Lakcid forte to preparat probiotyczny dostępny w postaci kapsułek twardych, zawierających minimum 10 miliardów CFU pałeczek Lactobacillus rhamnosus, w trzech szczepach: Pen (40%), E/N (40%) oraz Oxy (20%). Szczepy te wykazują oporność na szeroki zakres antybiotyków, w tym beta-laktamy, makrolidy, aminoglikozydy, karbapenemy oraz glikopeptydy, co umożliwia ich bezpieczne stosowanie równocześnie z antybiotykoterapią. Kapsułki mają celulozową budowę ułatwiającą podanie, a zawartość obejmuje mleko odtłuszczone jako podłoże, sacharozę (115 mg/kapsułkę) oraz laktozę (83 mg/kapsułkę), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją tych cukrów. Obecność barwnika żółcień pomarańczowa (E110) może wywoływać reakcje alergiczne u wrażliwych osób.
amoksycylina, ampicylina, antybiotykoterapia, azlocylina, cefepim, cefotaksym, cefradyna, ceftazydym, cefuroksym, doksycyklina, dwutlenek tytanu, erytromycyna, gentamycyna, hydroksypropylometyloceluloza, imipenem, jednostka formowania kolonii, kapsułka twarda, klindamycyna, kloksacylina, kolistyna, kompleks miedziowy chlorofilu, kotrimoksazol, krzemionka koloidalna bezwodna, kwas nalidyksowy, Lactobacillus rhamnosus, Lactobacillus rhamnosus E/N, Lactobacillus rhamnosus Oxy, Lactobacillus rhamnosus Pen, laktoza, magnezu stearynian, meropenem, metronidazol, mleko odtłuszczone, neomycyna, netylmycyna, oporność na antybiotyki, penicylina, piperacylina, reakcja alergiczna, rekonstytucja, sacharoza, streptomycyna, substancja pomocnicza, szczep bakterii probiotycznej, teikoplanina, tobramycyna, wankomycyna, zawiesina, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lakcid ENTERO 250 mg
Lakcid ENTERO 250 mg to preparat probiotyczny w postaci twardych kapsułek zawierających 250 mg liofilizowanych suchych drożdżaków Saccharomyces cerevisiae var. boulardii, co odpowiada 221,25 mg substancji czynnej i minimalnej liczbie 10^10 żywych komórek na gram liofilizatu. Kapsułki zawierają również substancje pomocnicze, takie jak laktoza bezwodna (61,25 mg), magnezu stearynian, żelatynę oraz barwniki (dwutlenek tytanu E171, kompleks miedziowy chlorofilu E141, tlenek żelaza żółty E172) i środek powierzchniowo czynny – sodu dodecylosiarczan. Obecność laktozy i sodu wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancją laktozy lub na diecie niskosodowej.
aktywność biologiczna, blistry PVC/PE/PVDC/Aluminium, dwutlenek tytanu, forma podania, kapsułki twarde, kompleks miedziowy chlorofilu, laktoza bezwodna, liofilizat, liofilizowane drożdżaki, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, Saccharomyces boulardii, środek powierzchniowo czynny, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancje pomocnicze, tlenek żelaza, żywe komórki