diagnostyka scyntygraficzna nerek

Diagnostyka scyntygraficzna nerek to nieinwazyjna metoda obrazowania wykorzystująca radioizotopy, która dostarcza kluczowych informacji o funkcji i strukturze nerek. Badanie polega na dożylnym podaniu radiofarmaceutyku, który gromadzi się w nerkach, a następnie rejestracji promieniowania gamma za pomocą gamma kamery.

W zależności od zastosowanego radiofarmaceutyku i protokołu badania, scyntygrafia nerek pozwala ocenić perfuzję nerkową, filtrację kłębuszkową, funkcję cewek nerkowych oraz drożność dróg moczowych. Najczęściej stosowane radioizotopy to technet-99m znakowany różnymi związkami, takimi jak DTPA (do oceny filtracji kłębuszkowej), MAG3 (do oceny funkcji cewek) czy DMSA (do obrazowania miąższu nerek).

Główne wskazania do diagnostyki scyntygraficznej nerek obejmują: ocenę przyczyn nadciśnienia naczyniowo-nerkowego, wykrywanie przeszkód w odpływie moczu, różnicowanie ostrego uszkodzenia nerek, monitorowanie funkcji nerek po przeszczepie, wykrywanie blizn pozapalnych oraz ocenę względnego udziału każdej nerki w całkowitej funkcji wydalniczej. Badanie jest szczególnie wartościowe, ponieważ dostarcza informacji czynnościowych, których nie można uzyskać innymi metodami obrazowania.

Scyntygrafia nerek może być uzupełniona o test diuretyczny (podanie furosemidu) w celu różnicowania zastoju moczu spowodowanego przeszkodą mechaniczną od zastoju czynnościowego. Badanie jest bezpieczne, wiąże się z niską dawką promieniowania i może być wykonywane u pacjentów z niewydolnością nerek oraz u dzieci.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl