degeneracja chrząstki stawowej

Degeneracja chrząstki stawowej, znana również jako choroba zwyrodnieniowa stawów lub osteoartroza, to postępujący proces destrukcji tkanki chrzęstnej pokrywającej powierzchnie stawowe. W miarę postępowania choroby dochodzi do ścieńczenia i utraty elastyczności chrząstki, co prowadzi do tarcia kości o kość, powodując ból, sztywność i ograniczenie ruchomości stawu.

Proces degeneracyjny rozpoczyna się od zaburzenia równowagi między syntezą a degradacją macierzy chrząstki. Chondrocyty, komórki odpowiedzialne za utrzymanie integralności chrząstki, nie są w stanie naprawić narastających uszkodzeń. Z czasem dochodzi do uwalniania mediatorów zapalnych, które nasilają degradację tkanki chrzęstnej i prowadzą do wtórnych zmian w kości podchrzęstnej.

Czynniki ryzyka degeneracji chrząstki stawowej obejmują wiek, płeć żeńską, otyłość, urazy stawów, nieprawidłowości anatomiczne oraz predyspozycje genetyczne. Choroba najczęściej dotyka stawów kolanowych, biodrowych, rąk oraz kręgosłupa. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, badaniach obrazowych (RTG, MRI) oraz w niektórych przypadkach badaniach laboratoryjnych dla wykluczenia innych schorzeń.

Leczenie degeneracji chrząstki stawowej jest wielokierunkowe i obejmuje farmakoterapię przeciwbólową i przeciwzapalną, fizjoterapię, modyfikację stylu życia oraz redukcję masy ciała. W zaawansowanych przypadkach stosuje się iniekcje dostawowe kwasu hialuronowego lub sterydów, a w ostateczności leczenie chirurgiczne, w tym endoprotezoplastykę stawu. Nowoczesne podejścia terapeutyczne koncentrują się na metodach regeneracyjnych, takich jak terapie komórkowe i czynniki wzrostu.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl