zapalenie więzadeł

Zapalenie więzadeł (tendinitis, tendinoza) to stan chorobowy polegający na bolesnym stanie zapalnym tkanki łącznej, która tworzy więzadła – struktury łączące kości w stawach. Najczęściej dotyczy więzadeł nadgarstka, łokcia, barku, biodra, kolana i stawu skokowego.

Do głównych przyczyn zapalenia więzadeł należą przeciążenia mechaniczne (mikrourazy), urazy jednorazowe, nadmierna eksploatacja stawów podczas aktywności sportowej lub zawodowej, a także choroby układowe takie jak reumatoidalne zapalenie stawów czy dna moczanowa. Czynnikami ryzyka są również wiek, nieprawidłowa biomechanika ruchu oraz predyspozycje genetyczne.

Charakterystycznymi objawami zapalenia więzadeł są ból zlokalizowany w okolicy stawu, nasilający się podczas ruchu, obrzęk, zaczerwienienie, ograniczenie ruchomości oraz uczucie sztywności. W diagnostyce wykorzystuje się badanie fizykalne, USG, MRI oraz badania laboratoryjne w przypadku podejrzenia tła zapalnego systemowego.

Leczenie obejmuje odpoczynek i odciążenie chorej okolicy, fizykoterapię (krioterapia, ultradźwięki), farmakoterapię (NLPZ, miejscowe preparaty przeciwbólowe), iniekcje steroidowe, a w wybranych przypadkach zabiegi operacyjne. W procesie leczenia istotna jest także rehabilitacja z naciskiem na stopniowe przywracanie siły i elastyczności więzadeł oraz profilaktyka nawrotów.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl